Η ψήφιση από την τουρκική Βουλή στις αρχές Ιανουαρίου, όπως έχει ανακοινωθεί, της έγκρισης αποστολής τουρκικών δυνάμεων στη Λιβύη, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα, αναφορικά με τι στάση θα κρατήσουν Ελλάδα και Αίγυπτος.
Αυτό γιατί, με μια απλή ματιά στον χάρτη η Τουρκία, για να αποστείλει τις δυνάμεις στη Λιβύη πρέπει τα αεροσκάφη της να περάσουν μέσα από το ελληνικό FIR για το οποίο αποκλειστικά υπεύθυνη είναι η Ελλάδα.
Η Ελλάδα όμως έχει κάθε δικαίωμα να απαγορεύσει στα τουρκικά (μεταφορικά κατά κύριο λόγο) αεροσκάφη να πετάξουν με προορισμό τη Λιβύη, καθώς σε αυτή την περίπτωση θα παραβαίνουν τη σχετική απόφαση του ΟΗΕ για εμπάργκο όπλων στη Λιβύη και εμπλοκής τρίτων χωρών στη χώρα αυτή.
Το ίδιο συμβαίνει και με την Αίγυπτο.
Η Ελλάδα έχει απόλυτη δικαιοδοσία σε αυτό που ονομάζεται “air” και “sea policing” στον εναέριο δηλαδή και θαλάσσιο χώρο ο οποίος περιλαμβάνεται στα όρια του FIR Αθηνών, από τον οποίο πρέπει να περάσουν οι τουρκικές αεροναυτικές δυνάμεις για να φτάσουν στην Λιβύη και αυτό προκειμένου η Αθήνα να εφαρμόσει στην πράξη τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ.
Ακριβώς για αυτό το λόγο ο Ερντογάν ζήτησε τη βοήθεια της Τυνησίας προκειμένου η χώρα να γίνει “hub” των τουρκικών δυνάμεων προς τη Λιβύη ή αλλιώς βάση επιμελητείας, προκειμένου ο Ερντογάν να αποφύγει το «σκόπελο» της απευθείας μεταφοράς δυνάμεων στη Λιβύη.
Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες η Τύνιδα αρνήθηκε την πρόταση Ερντογάν, αλλά είναι νωρίς για να το πούμε αυτό με απόλυτη σιγουριά. Με τα μέχρι τώρα δεδομένα πάντως αυτό δείχνει να ισχύει, αλλά είναι σίγουρο πως η Τουρκία θα επιχειρήσει να πιέσει την Τυνησία.
Μέχρι και να γίνει αυτό όμως η Τουρκία θα αναγκαστεί να παρανομήσει και ο ρόλος της Ελλάδας, όπως και της Αιγύπτου στο συγκεκριμένο σημείο είναι κομβικός.
Να σημειωθεί πως στην περίπτωση αυτή το δικαίωμα της Ελλάδας επεκτείνεται και στα διεθνή ύδατα και δεν αφορά μόνο την αιγιαλίτιδα ζώνη, δηλαδή τα χωρικά της ύδατα, αλλά όπως προαναφέρθηκε όλο το εύρος του FIR Αθηνών και των εκτάσεων που περιλαμβάνονται σε αυτό.
Η εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ από την Ελλάδα, είναι ένα τεστ αξιοπιστίας της χώρας απέναντι στη διεθνή νομιμότητα και την εθνική της κυριαρχία.
Έτσι επιβάλλεται να απαγορεύσει την έγκριση κάθε σχεδίου πτήσης για στρατιωτικές πτήσεις με προορισμό την Λιβύη ή και πολιτικών πτήσεων με τον ίδιο προορισμό, εάν υπάρχει υπόνοια ότι πραγματοποιείται παράνομη μεταφορά όπλων.
Εάν παρ΄όλα αυτά οι Tούρκοι αποπειραθούν να στείλουν αεροσκάφη αυτά πρέπει να αναχαιτιστούν.
Η Τουρκία επιχειρεί να παίξει το ρόλο της τοπικής υπερδύναμης χωρίς όμως να έχει τις γεωστρατηγικές προεκτάσεις (βάσεις, συμμαχίες με άλλες χώρες) για να το κάνει αυτό και η Ελλάδα πρέπει σε κάθε περίπτωση και με κάθε τρόπο να το σταματήσει.
