Σκληρή γλώσσα του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας Παναγιώτη Ρήγα προς τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκου Μητσοτάκη, με αφορμή το σημερινό προσβλητικό επεισόδιο στην Βουλή με στόχαστρο το νέο Υπουργό Εθνικής Άμυνας Ευάγγελο Αποστολάκη.
Τι αναφέρει στην ανακοίνωση Τύπου το ΥΠΕΘΑ:
Ο αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας Παναγιώτης Ρήγας, με αφορμή τα όσα είπε σήμερα Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2019, στη Βουλή ο πρόεδρος της ΝΔ, σε δήλωσή του αναφέρει τα ακόλουθα:
«Ο πολιτικός παροξυσμός, η αμετροέπεια και το στερητικό σύνδρομο εξουσίας που διακατέχουν τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Κυριάκο Μητσοτάκη τον οδήγησαν σήμερα το μεσημέρι σε ένα ανεπίτρεπτο ολίσθημα και σε μία κολοσσιαία προσβολή προς το σύνολο των Ενόπλων Δυνάμεων από το βήμα της Βουλής.
Στην προσπάθειά του να αποκρύψει την ακραία τυχοδιωκτική στρατηγική του και μη έχοντας να κομίσει κανένα στοιχειωδώς σοβαρό επιχείρημα στη δημόσια σφαίρα, τόλμησε να συγκρίνει τον νέο υπουργό Εθνικής Άμυνας –και μέχρι χθες αρχηγό ΓΕΕΘΑ- κ. Ευάγγελο Αποστολάκη με τον στρατηγό πραξικοπηματία της Χούντας Σπαντιδάκη.
Ο κ. Αποστολάκης έχει υπηρετήσει τα τελευταία 42 χρόνια με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το δημοκρατικό πολίτευμα και τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας και είμαι απολύτως βέβαιος πως το ίδιο θα συνεχίσει να πράττει και από τα νέα του καθήκοντα.
Εάν ο κ. Μητσοτάκης έχει δημοκρατικές ανησυχίες καλό θα ήταν να μην αμφισβητεί το δημοκρατικό φρόνημα των ΕΔ και να κοιτάξει τα του οίκου του. Εκεί, όπου διάφορα μεγαλόσχημα και μη στελέχη του είτε μιλούν για νομιμοποίηση της κυβέρνησης «ελέω Συντάγματος» -μάλλον τους ενοχλεί το Σύνταγμα της χώρας- είτε επιχειρούν με τρόπο σκαιό να εμπλέξουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στα σχέδια αποσταθεροποίησης που ονειρεύονται.
Η επιλογή του κ. Ευάγγελου Αποστολάκη στη θέση του Υπουργού Άμυνας αποτελεί δικλείδα ασφαλείας για την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του λαού και της χώρας.
Θα περίμενε κανείς από τον κ. Μητσοτάκη να επιδείξει τη στοιχειώδη αυτοσυγκράτηση και να μην εμπλέκει τις Ένοπλες Δυνάμεις στα μικροκομματικά του συμφέροντα. Προφανώς, ο αμοραλιστικός του κατήφορος και ο εναγκαλισμός του με την ακροδεξιά πτέρυγα του κόμματός του δεν έχουν τέλος.»
