Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ανακοίνωσε την κατασκευή της διώρυγας της Κωνσταντινούπολης για να αποκτήσει η Τουρκία των έλεγχο των Στενών και να παρακάμψει την Συνθήκη του Μοντρέ.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό το έργο θα ολοκληρωθεί περίπου το 2025.
Τα πλοία θα μπορούν να συνεχίσουν να περνούν κανονικά από τα Στενά αλλά ο τουρκικός σχεδιασμός είναι να αντιμετωπίσουν «δυσκολίες και εμπόδια» πάσης φύσεως ώστε τελικά να επιλέγουν την διώρυγα επί πληρωμή φυσικά.
Σύμφωνα με ανακοίνωσή του, «στα Στενά με την συνθήκη του Μοντρέ δεν έχουμε κανένα δικαίωμα και τα πλοία περνούν όπως θέλουν. Σκεφτείτε χρησιμοποιούν τα Στενά και δεν κερδίζετε τίποτα. Όμως με το «Καναλ Ινσταμπουλ» (διώρυγα της Κωνσταντινούπολης) θα δημιουργηθούν δικαιώματα όπως συμβαίνει και στη διώρυγα του Σουέζ, Εμείς θα προχωρήσουμε το σχέδιο αυτό».
Το κόστος της διώρυγας θα ανέλθει στα 10 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ όπως σημειώνεται στο Βόσπορο τα εμπορικά πλοία έχουν ελεύθερη διέλευση, δεν υπάρχει κάποιος έλεγχος στη διώρυγα, ωστόσο, θα έχει λόγο η Τουρκία.
Αν η διέλευση στον Βόσπορο περιοριστεί για οικολογικούς λόγους και απαιτούνται περίπου 15 με 20 ημέρες για να περάσει ένα πλοίο από τη Μαύρη Θάλασσα στο Αιγαίο, τότε θα επιλέγεται η νέα διώρυγα που θα σημαίνει έλεγχος του πλοίου στην συγκεκριμένη περιοχή καθώς εκεί δεν θα ισχύει η συνθήκη του Μοντρέ.
Τα κέρδη δεν είναι μόνο οικονομικα, κυρίως θα είναι γεωπολιτικά και οι πρώτοι που θα «εκβιάζονται» θα είναι οι Αμερικανοί οι οποίοι θέλουν να μπορούν να εισέρχονται στην Μαύρη Θάλασσα και να πλησιάζουν όσο μπορούν την ρωσική επικράτεια.
Πριν μερικά χρόνια στο έργο αυτό αντιστέκονταν η Μόσχα καθώς τότε η Άγκυρα ήταν σύμμαχος των Αμερικανών και εάν προχωρούσε στην κατασκευή της διώρυγας, τότε ο γεωστρατηγικός ρόλος της Ρωσίας θα δεχόταν ένα σοβαρό πλήγμα.
Ενα μεγάλο μέρος του ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου μεταφέρεται μέσω δεξαμενόπλοιων που διέρχονται τα Στενά των Δαρδανελλίων και του Βοσπόρου.
Τότε η Μόσχα είχε φόβους πως θα εκτιναχθούν τα τέλη διέλευσης προκειμένου να αποσβεσθούν τα έξοδα από αυτό το μεγάλο έργο.
Ο δεύτερος και μεγαλύτερος φόβος του Κρεμλίνου ήταν η μέγγενη στην οποία αναγκαστικά θα έμπαινε ο ρωσικός στόλος που βρίσκεται στον ναύσταθμο της Σεβαστούπολης, καθώς με την κατασκευή της διώρυγας αφενός ο χρόνος αντίδρασής του και εξόδου του από τα Στενά θα μειωθεί αισθητά, ενώ αφετέρου το ΝΑΤΟ μέσω της Τουρκίας θα ελέγχει τις κινήσεις όλων των ρωσικών πολεμικών πλοίων, ακόμα και των υποβρυχίων.
Αυτά βέβαια παλαιότερα. Τώρα στην θέση των Ρώσων είναι οι Αμερικανοί. Όμως στις σχέσεις των κρατών τίποτε δεν είναι μόνιμο και στην Μόσχα το ξέρουν αυτό.
Ουδείς έχει πραγματικά εμπιστοσύνη στον Ρ.Τ.Ερντογάν. Άλλωστε την διώρυγα την θέλει για να πιέζει και τις δύο υπερδυνάμεις. Ανάλογα τις συγκυρίες και τις ανάγκες...
