Τη Μιανμάρ έχουν εγκαταλείψει σχεδόν 87.000 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους μουσουλμάνοι Ροχίνγκια, και αναζητούν καταφύγιο στο Μπανγκλαντές, σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση του ΟΗΕ.
Συνολικά «87.000 έχουν φτάσει (στο Μπανγκλαντές) από τις 25 Αυγούστου», ανακοίνωσε το συντονιστικό γραφείο του ΟΗΕ στη χώρα.
Με τη νέα αυτή εκτίμηση ανεβαίνει σε σχεδόν 150.000 ο αριθμός των Ροχίνγκια που έχουν καταφύγει στο Μπανγκλαντές από τον Οκτώβριο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις εργαζόμενων στον ΟΗΕ στην πόλη Κοξ Μπαζάρ στη μεθόριο μεταξύ των δύο χωρών.
«Προσπαθούμε να κατασκευάσουμε σπίτια εδώ, αλλά δεν υπάρχει αρκετός χώρος», δήλωσε ο Μοχάμεντ Χουσέιν 25 ετών, που εξακολουθεί να ψάχνει λίγο χώρο για να μείνει αφού έφυγε από τη Μιανμάρ πριν τέσσερις ημέρες.
«Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις ήρθαν εδώ. Δεν έχουμε τροφή. Κάποιες γυναίκες γέννησαν στην άκρη του δρόμου. Άρρωστα παιδιά δεν λαμβάνουν θεραπεία», πρόσθεσε.
Ένας αυτοσχέδιος καταυλισμός Ροχίνγκια, που δημιουργήθηκε στη περιοχή Μπαλουκάλι μετά τις προηγούμενες επιθέσεις του Οκτωβρίου εναντίον της μουσουλμανικής κοινότητας στη Μιανμάρ, επεκτάθηκε δραματικά.
Μια σειρά συντονισμένων επιθέσεων ανταρτών Ροχίνγκια εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας της Μιανμάρ στις 25 Αυγούστου, στη βόρεια Πολιτεία Ραχίν όπου ζει κυρίως η μουσουλμανική αυτή μειονότητα, έχει προκαλέσει νέο κύμα διώξεων εις βάρος της, γεγονός που έχει ωθήσει πολλούς Ροχίνγκια να αναζητήσουν καταφύγιο στο Μπανγκλαντές, όπου ήδη ζουν περισσότεροι από 400.000 ομοεθνείς τους πρόσφυγες.
Ο στρατός της Μιανμάρ ισχυρίζεται ότι διεξάγει επιχειρήσεις εκκαθάρισης εναντίον «εξτρεμιστών τρομοκρατών» και οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν εντολές να προστατεύουν τον άμαχο πληθυσμό. Ωστόσο οι Ροχίνγκια που έχουν φτάσει στο Μπανγκλαντές καταγγέλλουν μια εκστρατεία πυρπολήσεων και φόνων που έχει στόχο να τους αναγκάσει να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.
Η μεταχείριση του περίπου 1,1 εκατομμυρίου Ροχίνγκια, μιας μουσουλμανικής μειονότητας στην κυρίως βουδιστική Μιανμάρ, έχει αναχθεί στο πιο ακανθώδες ανθρωπιστικό ζήτημα για τη χώρα που προσπαθεί να κάνει τη μετάβαση από ένα σκληρό στρατιωτικό καθεστώς προς μια πιο δημοκρατική διακυβέρνηση.
Οι Ροχίνγκια είναι απάτριδες και θεωρούνται παράτυποι μετανάστες από το Μπανγκλαντές, αν και ζουν στη Μιανμάρ επί αιώνες. Οι κοινότητές τους είναι περιθωριοποιημένες και δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, την υγεία και την αγορά εργασίας.
