Η Ελλάδα σκοπεύει να ενισχύσει τη συνεργασία στην άμυνα και τους εξοπλισμούς με αραβικές χώρες σε όλη τη Μέση Ανατολή, στο πλαίσιο της προσπάθειας της Αθήνας να επεκτείνει τις στρατιωτικές και ασφαλιστικές της συνεργασίες με έθνη στην περιοχή, σύμφωνα με δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη που αναφέρθηκαν από το Associated Press, αναφέρει , επισημαίνοντας:
Νέες αμυντικές συνεργασίες
Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι η Ελλάδα προσβλέπει στην έναρξη νέων έργων αμυντικής συνεργασίας με αραβικές χώρες, σημειώνοντας ότι το έθνος του στοχεύει στην ανάπτυξη μιας ισορροπημένης συνεργασίας που να καλύπτει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Αυτές οι οδηγίες ευθυγραμμίζονται με τις προσπάθειες της Αθήνας να ενισχύσει την παρουσία της στην περιφερειακή αγορά άμυνας και να αξιοποιήσει τις αναπτυσσόμενες σχέσεις με διάφορους περιφερειακούς εταίρους.
Συμφωνία άμυνας με το Ισραήλ
Ο Έλληνας πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην αμυντική συμφωνία που υπεγράφη πρόσφατα μεταξύ της χώρας του και του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι αυτό το βήμα θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως βάση για περαιτέρω στρατιωτικά έργα και έργα ασφάλειας κατά την επερχόμενη φάση.
Μέσω της εμβάθυνσης των αμυντικών δεσμών, η Αθήνα επιδιώκει να επεκτείνει το δίκτυο περιφερειακών συνεργασιών της παράλληλα με τη συνεχιζόμενη στρατιωτική και ασφαλιστική συνεργασία με το Ισραήλ.
Ισορροπημένη Δέσμευση στη Μέση Ανατολή
Ο Μητσοτάκης τόνισε ότι η χώρα του δεν στοχεύει στην οικοδόμηση αμυντικών δεσμών με έναν μόνο περιφερειακό παράγοντα, αλλά επιδιώκει να δημιουργήσει μια ισορροπημένη συνεργασία με τη Μέση Ανατολή στο σύνολό της.
Αυτή η πολιτική υπογραμμίζει την επιθυμία της Ελλάδας να επεκτείνει τις στρατιωτικές της σχέσεις πέρα από την παραδοσιακή συνεργασία με τους Ευρωπαίους συμμάχους, ανοίγοντας χώρο για νέες επιχειρήσεις με αραβικά έθνη, ιδίως στους εξοπλισμούς και την αμυντική βιομηχανία.
Ελληνικό ανάχωμα στη Συμφωνία της Μέκκας
Από τα παραπάνω αντιλαμβανόμαστε ότι η Ελλάδα επιχειρεί να δημιουργήσει ανάχωμα στη Συμφωνία της Μέκκας, συσφίγγοντας τις σχέσεις της με τις χώρες του Κόλπου, ώστε να μην πετύχει ο Ερντογάν την μη συμμετοχή της χώρας και τον αποκλεισμό της από τις εξελίξεις στη Μ. Ανατολή.
Είναι γνωστός άλλωστε ο Στρατηγικός στόχος του Ερντογάν να αναδείξει την χώρα του ως ηγέτιδα χώρα του μουσουλμανικού κόσμου, συσπειρώνοντάς τις Αραβικές χώρες του κόλπου ενάντια στο Ισραήλ και πουλώντας παράλληλα στον Τράμπ το αφήγημα ότι τάχα η Τουρκία είναι εκείνη -που θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα Αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή, προκειμένου οι ΗΠΑ να επικεντρωθούν στον Ινδο-ειρηνικό έναντι της Κίνας.
Ουσιαστικά ο Ερντογάν κόπτεται αποκλειστικά και μόνο για τα τουρκικά συμφέροντα και την εξυπηρέτησή τους, ενώ χρησιμοποιεί ως όχημα για την εξυπηρέτησή τους είτε τις Αραβικές χώρες του κόλπου είτε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, κατά το δοκούν και την περίσταση.
Είναι επίσης γνωστό ότι ο Τούρκος Πρόεδρος επιχειρεί να ακυρώσει μέσω κυρίως της Σαουδικής Αραβίας τον IMEC, (Ινδία-ΗΑΕ-Σαουδική Αραβία-Ιορδανία-Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα-ΕΕ) προτάσσοντας είτε την οδό Συρία-Τουρκία-ΕΕ, είτε την οδό Ιράκ-Τουρκία , είτε την μεσαία όδευση του "Δρόμου του Μεταξιού".
Η Ελλάδα άλλωστε μαζί με την Κύπρο είναι οι μόνες χώρες που αποτελούν γέφυρα μεταξύ ΕΕ και Μ.Ανατολής, κάτι το οποίο θα πρέπει να εμπεδώσουν οι Αραβικές χώρες της περιοχής, όπου μόνο συμφέρον έχουν από την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μαζί μας και όχι με την κατασκοπο Τουρκία.
