Έξω από το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, στην λεωφόρο Θηβών 196, έχουν συγκεντρωθεί πρόσφυγες από τη δομή Μαλακάσας, με βασικό αίτημα τη μετακίνησή τους σε κέντρα υποδοχή άλλων πόλεων. 

Η κινητοποίηση γίνεται στον απόηχο του πρόσφατου θανάτου ενός πρόσφυγα από μαχαίρι στο κέντρο υποδοχής της Μαλακάσας. 

Οι περίπου 100 πρόσφυγες, ανάμεσα τους και γυναικόπαιδα, έφυγαν μετά το συμβάν και περιφέρονται στους δρόμους της Αθήνας βρίσκοντας όπου βρουν κάθε βράδυ προσωρινό κατάλυμα. 

Βασικό τους αίτημα είναι να μεταφερθούν σε άλλες δομές ή σε άλλες πόλεις της χώρας. 

Απάνθρωπες συνθήκες στη Μαλακάσα: Αφγανοί τους απειλούν με μαχαίρια - ανήλικα παιδιά αυτοτραυματίζονται 

Όπως καταγγέλουν, ο Αφγανός που φέρεται να δολοφόνησε τον Σύριο πρόσφυγα πριν από οχτώ ημέρες μένει ακόμη στο κέντρο φιλοξενίας στη Μαλακάσα. 

Μάλιστα μιλώντας για την ημέρα της δολοφονίας οι ίδιοι άνθρωποι καταγγέλλουν πως ο Σύρος πρόσφυγας πριν καταλήξει έμεινε αιμόφυρτος για περίπου τρεις ώρες.

«Μας έλεγαν ότι εμείς έπρεπε να τον πάμε στο νοσοκομείο» αναφέρουν χαρακτηριστικά. 

«Απευθυνθήκαμε στα Ηνωμένα Έθνη, πήγαμε στην Βουλή, κάναμε διαμαρτυρία στην Ομόνοια και στο Σύνταγμα αλλά κανένας δεν νοιάζεται» αναφέρουν και τονίζουν παράλληλα πως στη Μαλακάσα δεν έχουν σχολεία και δεν υπάρχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. 

Όπως εξηγούν: «Κάθε οικογένεια στη Μαλακάσα βρίσκεται σε κίνδυνο. Οι Αφγανοί μας απειλούν με μαχαίρια. Αυτό το παιδί είναι μόλις τεσσάρων ετών και αυτοτραυματίστηκε προσπάθησε να κάνει κακό στον εαυτό της γιατί είδε τον άντρα με το μαχαίρι και φοβήθηκε».

Την ίδια ώρα εξηγούν ότι «οι Αφγανοί μας λένε πως αν δημιουργήσουμε κάποιο πρόβλημα στο μέλλον θα σκοτώσουμε εσάς και τα παιδιά σας. Δεν ξέρουμε τι θέλουν από εμάς. Όταν ήρθαμε από τη Μαλακάσα στη Μόρια, οι Αφγανοί μας ξεκαθάρισαν πως δεν μας θέλουν στο κέντρο φιλοξενίας. Έτσι τώρα δημιουργούν πρόβλημα για να μας εκδιώξουν». 

Καταγγέλλουν ότι η «Μαλακάσα είναι φυλακή» και πως δεν γυρίζουν πίσω. «Θέλουμε σπίτια και σχολεία μέσα στις πόλεις» είναι συνθημα των «πλακ ατ» που κρατούν οι γυναίκες πρόσφυγες. 

«Δεν μπορούμε να ζούμε για πάντα σε σκηνές και σε κοντεινερς, σε μια περιοχή που δεν έχει συγκοινωνία, νοσοκομεία, υπηρεσίες. Για αυτό θελουμε να πάμε σε σπίτια ή δομές φιλοξενίας μέσα σε πόλεις», προσθέτουν χαρακτηριστικά. 

Τέλος σε γραπτή τους ανακοίνωση τονίζουν ότι «θέλουν τα παιδιά τους να έχουν μέλλον και γι αυτο θέλουν να μάθουν ελληνικά και να μορφωθούν. Θελουμε την ένταξη μας στην κοινωνική ζωή χωρίς διακρίσεις».