Οι δημόσιες χειραψίες και οι φιλοφρονήσεις μπροστά στις κάμερες φαίνεται πως αποτελούν το προκάλυμμα ενός αδυσώπητου, παρασκηνιακού, γεωστρατηγικού πολέμου. Στα άδυτα του Κρεμλίνου και του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, η Τουρκία δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως ένας «δύσκολος εταίρος», αλλά ως μια ενεργή απειλή που επιχειρεί να διεισδύσει στον σκληρό πυρήνα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Νέες απειλές Ερντογάν για την Κύπρο εν μέσω επαφών του ΟΗΕ
Σύμφωνα με διαρροές από ανώτατες πηγές των ρωσικών υπηρεσιών ασφαλείας, η Μόσχα έχει τεθεί σε ύψιστο συναγερμό για την αναζωπύρωση ακραίων αυτονομιστικών κινημάτων. Το επίκεντρο αυτού του νέου κινδύνου εντοπίζεται στον εξαιρετικά εύφλεκτο Βόρειο Καύκασο, καθώς και σε στρατηγικής σημασίας δημοκρατίες στο εσωτερικό της χώρας, όπως το Ταταρστάν και η Μπασκιρία. Και ο δάκτυλος που κινεί τα νήματα, σύμφωνα με τις ρωσικές υπηρεσίες, δείχνει ξεκάθαρα προς την Άγκυρα.
Ο «Δούρειος Ίππος» του Παντουρκισμού
Το ρωσικό επιτελείο βάζει στο μικροσκόπιο εξωτερικά δίκτυα επιρροής, στα οποία εμπλέκονται ακραίες θρησκευτικές οργανώσεις. Ο μεγάλος φόβος, ωστόσο, δεν είναι απλώς ο ισλαμικός ριζοσπαστισμός, αλλά η απόλυτη σύνδεσή του με τις ιδέες του Παντουρκισμού που προωθεί συστηματικά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η Μόσχα παρακολουθεί με καχυποψία τη δράση δεκάδων πολιτιστικών και εκπαιδευτικών φορέων που συνδέονται με την Τουρκία. Το Κρεμλίνο κατανοεί ότι πίσω από το δήθεν «αθώο» αφήγημα του «Τουρκικού Κόσμου» και της ανάδειξης κοινών πολιτισμικών δεσμών, η Άγκυρα χτίζει έναν μηχανισμό στρατολόγησης και πολιτικής επιρροής στους τουρκόφωνους και μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Ρωσίας.
Αυτή η εξέλιξη γκρεμίζει οριστικά τον μύθο της αγαστής συνεργασίας Πούτιν - Ερντογάν. Τα συμφέροντα των δύο δυνάμεων συγκρούονται μετωπικά, όχι μόνο στη Συρία και τη Λιβύη, αλλά κυρίως στον ζωτικό χώρο του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας. Η Ρωσία διαπιστώνει ότι η Τουρκία δεν είναι απλώς ένας περιφερειακός παίκτης, αλλά μια δύναμη που επιχειρεί να σφετεριστεί εδάφη που το Κρεμλίνο θεωρεί αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής του ασφάλειας.
Ο εφιάλτης του εσωτερικού μετώπου
Η ρωσική ανησυχία γιγαντώνεται από τις παράπλευρες απώλειες του πολέμου στην Ουκρανία. Περιοχές όπως το Ταταρστάν θρηνούν μεγάλες απώλειες στρατιωτών. Η Μόσχα φοβάται πως αυτή η αιμορραγία μπορεί να μετουσιωθεί σε κοινωνική οργή, την οποία περιμένουν στη γωνία να εκμεταλλευτούν εξόριστοι τοπικοί παράγοντες.
Καταιγίδα ρωσικών πυραύλων στο Κίεβο και «γύμνια» από αντιαεροπορικά
Επιπρόσθετα, οι ρωσικές υπηρεσίες εντοπίζουν τη διείσδυση ακραίων νεοπαγανιστικών ρευμάτων, τα οποία, σε συνδυασμό με το Ισλάμ, προωθούν επικίνδυνες θεωρίες εθνοτικής καθαρότητας, βρίσκοντας απήχηση ακόμη και στις τάξεις του στρατού.
Για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, το σενάριο ενός διπλού μετώπου –στα ουκρανικά χαρακώματα και στον Καύκασο– αποτελεί τον απόλυτο εφιάλτη. Ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός αλλάζει επίπεδο. Το εάν η Μόσχα θα αποφασίσει να «κόψει» εγκαίρως τα τουρκικά πλοκάμια στο εσωτερικό της ή εάν ο Ερντογάν θα καταφέρει να δημιουργήσει τετελεσμένα, θα καθορίσει όχι μόνο τις διμερείς σχέσεις, αλλά την ίδια την επιβίωση της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη μορφή που τη γνωρίζουμε σήμερα.
