Τα προσχήματα περί «ισότιμης συμμαχίας» και «δυτικής αλληλεγγύης» πήγαν περίπατο στο διεθνές φόρουμ «Διάλογος του Σάνγκρι-Λα» στη Σιγκαπούρη.

Ο Αμερικανός Υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, φρόντισε να υπενθυμίσει στους Ευρωπαίους και ΝΑΤΟϊκούς εταίρους ποιο είναι το αφεντικό, προχωρώντας σε έναν ωμό, κυνικό εκβιασμό: Ή ανοίγετε τα πορτοφόλια σας για την άμυνα, ή η Ουάσινγκτον αλλάζει στάση.

Τουρκία: Οι ΗΠΑ θα επενδύσουν εκατομμύρια στην κυπριακή αεροπορική βάση «Α. Παπανδρέου»

Με γλώσσα που παραπέμπει σε εισπράκτορα και όχι σε διπλωμάτη, ο Χέγκσεθ ξεκαθάρισε ότι η εποχή των «ευγενικών εκκλήσεων» έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Ξεμπροστιάζοντας την ευρωπαϊκή υποκρισία, όπου χώρες κρύβονται για δεκαετίες πίσω από την αμερικανική στρατιωτική ασπίδα χωρίς να ματώνουν οικονομικά, τους αποκάλεσε ορθά κοφτά «τζαμπατζήδες».

Η προειδοποίηση ήταν σαφής, η άρνηση ορισμένων κρατών να πιάσουν τον εξωπραγματικό στόχο του 5% του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες (στον οποίο είχαν δεσμευτεί) δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή.

Ακόμα και το 2% είναι... «τζαμπατζιλίκι» για την Ουάσινγκτον

Το πόσο έχει ανέβει ο πήχης των αμερικανικών απαιτήσεων φάνηκε από την άκρως εξευτελιστική απάντηση του Χέγκσεθ σε εκπρόσωπο της Νέας Ζηλανδίας. Όταν ρωτήθηκε αν ο διπλασιασμός των δαπανών της χώρας του (από 1% σε 2% του ΑΕΠ) θεωρείται επαρκής, ο Αμερικανός Υπουργός δεν μάσησε τα λόγια του, χαρακτηρίζοντας το 2% ως καθαρό «τζαμπατζιλίκι». Το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση είναι ξεκάθαρο: Όποιος θέλει αμερικανική προστασία, πρέπει να πληρώσει αδρά.

ΗΠΑ και Ιράν σε τεντωμένο σχοινί: Συμφωνία ειρήνης ή πόλεμος για το πυρηνικό πρόγραμμα

Την ίδια στιγμή, ο Χέγκσεθ μοίρασε «χτυπήματα στην πλάτη» στους πρόθυμους της Ασίας. Έπλεξε το εγκώμιο της Νότιας Κορέας, της Ιαπωνίας, της Αυστραλίας και των Φιλιππίνων, χαρακτηρίζοντάς τες θετικά παραδείγματα επειδή αντιλαμβάνονται τον πόλεμο όχι ως «ακαδημαϊκή άσκηση», αλλά ως σκληρή πραγματικότητα, ρίχνοντας δισεκατομμύρια στην κούρσα των εξοπλισμών απέναντι στην Κίνα και τη Βόρεια Κορέα.

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει την απόλυτη υποκρισία του ευρωπαϊκού μπλοκ, το οποίο κλαίγεται για τους προϋπολογισμούς του, την ώρα που χώρες όπως η Ελλάδα ματώνουν κυριολεκτικά εδώ και δεκαετίες, δίνοντας τεράστια ποσοστά του ΑΕΠ τους για την εθνική τους επιβίωση.

Το ΝΑΤΟ δεν κάνει εκπτώσεις, και οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών καλούνται πλέον να πληρώσουν τον λογαριασμό που τόσο καιρό απέφευγαν.