Στη γεωπολιτική και τη διπλωματία, μερικές φορές η σιωπή και η γλώσσα του σώματος ρίχνουν μεγαλύτερες «βόμβες» από τις πύρινες ομιλίες. Και αυτό ακριβώς συνέβη στην πιο άβολη, παγωμένη και επική στιγμή της χρονιάς, με πρωταγωνιστές τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βρετανό πρωθυπουργό, Κιρ Στάρμερ.
Ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων ήταν αρκετό για να γίνει το απόλυτο viral σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο Τραμπ στην αρχή κάνει μια τυπική χειραψία στον Στάρμερ και δε του ξανά δίνει σημασία. Περνάει δίπλα από τον επικεφαλή της βρετανικής κυβέρνησης πάμπολλες φορές, κοιτάζει μπροστά, και τον αντιμετωπίζει... σαν να μην υπάρχει καν στον χώρο. Ούτε βλέμμα, ούτε νεύμα, ούτε κουβέντα. Ένα μεγαλοπρεπές, αδιαπραγμάτευτο «άδειασμα» on camera, με τον Στάρμερ να μένει «παγωμένος», προσπαθώντας να διαχειριστεί τον απόλυτο διασυρμό.
Η επική, viral στιγμή του απόλυτου διπλωματικού διασυρμού κρύβει πίσω της την πιο σκληρή ιδεολογική σύγκρουση της εποχής μας: Το μεταναστευτικό και την υπεράσπιση των εθνικών συνόρων.
Ο Τραμπ δεν απέφυγε απλώς έναν πολιτικό· απέφυγε έναν ηγέτη που εκπροσωπεί όλα όσα εκείνος και οι ψηφοφόροι του απεχθάνονται. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει χτίσει όλο του το αφήγημα στο «Κλείστε τα σύνορα» και τις μαζικές απελάσεις λαθρομεταναστών. Απέναντι του, είχε έναν πρωθυπουργό που όχι μόνο έχει παραδώσει τα κλειδιά της χώρας του στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση, αλλά αντιμετωπίζει τον ίδιο του τον λαό ως εχθρό.
Το Μπέλφαστ αποκάλυψε το αληθινό πρόσωπο του Στάρμερ
Για τον Τραμπ, η απογοήτευση —ή μάλλον η αηδία— για τον Στάρμερ ξεχείλισε με τα όσα τραγικά εκτυλίχθηκαν πρόσφατα στη Βρετανία και το Μπέλφαστ. Όταν οι δρόμοι γέμισαν οργή από ντόπιους πολίτες που έβλεπαν τις γειτονιές τους να παραδίδονται στην εισαγόμενη βία και το έγκλημα, τι έκανε ο Βρετανός πρωθυπουργός;
Αντί να σταθεί ασπίδα στους πολίτες του, αντί να αναγνωρίσει το χάος που προκαλεί η ανεξέλεγκτη ροή λαθρομεταναστών, ο Στάρμερ βγήκε και κούνησε το δάχτυλο στους γηγενείς. Τους είπε κυνικά πως «θα νιώσουν την οργή και το πλήρες βάρος του νόμου», βαφτίζοντας κάθε διαμαρτυρία για την ασφάλεια των συνόρων ως «ακροδεξιά βία».
Έκλεισε τα μάτια στην εγκληματικότητα που προκαλεί το σπασμένο μεταναστευτικό σύστημα και έστειλε αστυνομία να τσακίσουν τους Βρετανούς που απλώς ζητούσαν πίσω τις γειτονιές τους. Αυτή η υποκρισία, αυτή η προδοσία της εθνικής κυριαρχίας, είναι κάτι που ο Τραμπ σιχαίνεται βαθιά.
Η εκδίκηση των προδομένων πολιτών
Ο Τραμπ ξέρει πολύ καλά να διαβάζει την ψυχολογία των μαζών. Η απόφαση του να περάσει δίπλα από τον Στάρμερ σαν να ήταν διάφανος, δεν ήταν μια αυθόρμητη αγένεια. Ήταν μια στοχευμένη, ηγετική δήλωση.
Ο Στάρμερ μπορεί να υπόσχεται «οργή του νόμου» στους πολίτες του, αλλά στη διεθνή σκηνή, έλαβε ακριβώς την περιφρόνηση που του άξιζε.
