Η διπλωματία στη Μέση Ανατολή δεν γράφεται με περιστέρια ειρήνης, αλλά με ωμούς εκβιασμούς και σκληρά ανταλλάγματα. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει βαλθεί να επανασχεδιάσει τον χάρτη της περιοχής, ωστόσο το αφήγημα της Ουάσιγκτον σκοντάφτει στην κυνική πραγματικότητα της ισραηλινής κοινωνίας, η οποία ξέρει καλά ότι οι υπογραφές στα χαρτιά δεν σταματούν τους πυραύλους.
Στέλνουμε φρεγάτα και τον «Προμηθέα» στο ναρκοπέδιο του Ορμούζ
Η δημοσκόπηση του τρόμου: «Δεν πιστεύουμε τους Αγιατολάχ»
Η αμερικανική κυβέρνηση μπορεί να πανηγυρίζει για την ιστορική συμφωνία με την Τεχεράνη, αλλά στο Ισραήλ η είδηση αντιμετωπίζεται με παγερή εχθρότητα. Τα ευρήματα της δημοσκόπησης της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης Kan αποτελούν ένα ηχηρό χαστούκι στην αμερικανική διαμεσολάβηση.
Η G7 ετοιμάζει «κόλαση» πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς για την Ουκρανία
Σε δείγμα 555 Ισραηλινών, το 55% απορρίπτει κάθετα τη συμφωνία με το Ιράν, ενώ μόλις ένα ισχνό 18% δείχνει να την υποστηρίζει. Η εξήγηση είναι απλή: Η κοινωνία στο Ισραήλ δεν τρέφει αυταπάτες. Ακόμη και μετά τις πρόσφατες, σαρωτικές κοινές επιχειρήσεις Αμερικανών και Ισραηλινών που ισοπέδωσαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας, 7 στους 10 πολίτες δηλώνουν ότι το Ιράν παραμένει ο απόλυτος εφιάλτης για την εθνική τους ασφάλεια.
Το ερώτημα για το πώς βλέπουν τον Ντόναλντ Τραμπ είναι ενδεικτικό της αμηχανίας: Το 40% πιστεύει ότι θα παραμείνει πιστός σύμμαχος, ενώ το 32% θεωρεί ότι η στάση της Ουάσιγκτον ενδέχεται να αλλάξει επικίνδυνα μετά το «φλερτ» με την Τεχεράνη.
Κλείνουν τον Λίβανο για να κοιτάξουν ανατολικά
Την ώρα που η οργή για το Ιράν ξεχειλίζει, το Τελ Αβίβ κάνει μια απόλυτα κυνική, στρατηγική κίνηση στη σκακιέρα: Κλείνει το βόρειο μέτωπο.
Σύμφωνα με το ισραηλινό Κανάλι 12, Ισραήλ και Λίβανος βρίσκονται κυριολεκτικά μια ανάσα από την οριστική, μόνιμη κατάπαυση του πυρός, πάντα υπό τη βαριά σκιά της αμερικανικής διαμεσολάβησης. Οι διαπραγματεύσεις στην Ουάσιγκτον απέδωσαν καρπούς και οι λεπτομέρειες είναι πλέον διαδικαστικές.
Τα σημάδια στο πεδίο είναι ήδη ορατά: Ο Λιβανικός Στρατός έχει ξεκινήσει να αναπτύσσει δυνάμεις στη νεκρή ζώνη, αναλαμβάνοντας τον έλεγχο συγκεκριμένων περιοχών, βάσει της συμφωνίας.
Πώς κρύβεις ένα σούπερ τάνκερ από τον αμερικανικό στόλο;
Γιατί το Ισραήλ δέχτηκε αυτή την εκεχειρία; Η απάντηση κρύβεται στη στρατιωτική λογική. Το Τελ Αβίβ θέλει να επιστρέψουν οι χιλιάδες εκτοπισμένοι κάτοικοι του βορρά στα σπίτια τους και, κυρίως, να αποδεσμεύσει τεράστιες στρατιωτικές δυνάμεις από τα σύνορα με τον Λίβανο. Όταν η κοινωνία σου (και οι μυστικές σου υπηρεσίες) θεωρεί ότι η πραγματική απειλή βρίσκεται στην Τεχεράνη και δεν εμπιστεύεται τα αμερικανοϊρανικά deals, δεν μπορείς να έχεις ανοιχτό ένα αιματηρό μέτωπο στα βόρεια.
Ο Λίβανος «κλείδωσε», αλλά το μάτι της Μοσάντ και του ισραηλινού στρατού είναι καρφωμένο στην Τεχεράνη.
