Η Ρωσία εντείνει τις επιθέσεις της κατά των λιμανιών της ευρύτερης περιοχής της Οδησσού εδώ και δύο εβδομάδες.
Σύμφωνα με το AMK Mapping, έχουν πραγματοποιηθεί 35 πυραυλικές επιθέσεις με διάφορους τύπους πυραύλων Oniks και βαλλιστικών πυραύλων Iskander-M, καθώς και επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη Geranium διαφόρων εκδόσεων και drones τύπου Banderol.
Σχεδόν όλοι οι πύραυλοι και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη πλήττουν τους στόχους τους, λόγω της ανεπαρκούς ουκρανικής αεράμυνας. Όπως επισημαίνει ο συντάκτης του καναλιού, πρόκειται για πρωτοφανείς επιθέσεις εναντίον των μοναδικών μεγάλων λιμανιών που εξακολουθούν να είναι προσβάσιμα στην Ουκρανία.
Ο αντίκτυπος των επιθέσεων χαρακτηρίζεται επίσης πρωτοφανής. Σύμφωνα με το Πανουκρανικό Αγροτικό Συμβούλιο, η μηνιαία εξαγωγική δυναμικότητα έχει μειωθεί από 6 εκατομμύρια σε 4 εκατομμύρια τόνους. Παράλληλα, έχουν πληγεί εγκαταστάσεις αποθήκευσης και διακίνησης φορτίων συνολικής χωρητικότητας 2,5 εκατομμυρίων τόνων, μεγάλο μέρος των οποίων καταστράφηκε από άμεσα πλήγματα. Επιπλέον, 13 τερματικοί σταθμοί εξαγωγών έχουν διακόψει πλήρως την αγορά σιτηρών.
Οι εξαγωγές σιτηρών εξακολουθούν να αποτελούν τη σημαντικότερη πηγή συναλλάγματος για την Ουκρανία, καθώς περίπου το 90% των αποστολών πραγματοποιείται μέσω των τριών βασικών λιμανιών της περιοχής της Οδησσού.
Σύμφωνα με τον Τάρας Βισότσκι, υφυπουργό Οικονομίας της Ουκρανίας, η απώλεια του θαλάσσιου διαδρόμου της Οδησσού κοστίζει στην ουκρανική οικονομία έως και 900 εκατομμύρια δολάρια τον μήνα σε έσοδα από συνάλλαγμα. Το ποσό αυτό περιλαμβάνει απώλειες από τη διακοπή συμβάσεων, τη μείωση του όγκου των θαλάσσιων μεταφορών, καθώς και το τεράστιο κόστος αποκατάστασης των λιμενικών υποδομών.
Οι επιθέσεις έχουν επίσης σημαντικές έμμεσες συνέπειες. Η αδυναμία εξαγωγής σιτηρών μέσω θαλάσσης έχει δημιουργήσει πλεόνασμα προϊόντων στην ουκρανική αγορά, προκαλώντας σημαντική πτώση των τιμών που λαμβάνουν οι αγρότες. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι τιμές έχουν μειωθεί κατά περίπου 25 δολάρια ανά τόνο, ενώ ανάλογη εικόνα παρατηρείται και στο σιτάρι και το καλαμπόκι. Η κατάσταση αυτή φέρνει πολλές ουκρανικές γεωργικές εκμεταλλεύσεις στα όρια της βιωσιμότητας.
Παράλληλα, καταβάλλονται προσπάθειες ανακατεύθυνσης των εξαγωγών μέσω χερσαίων διαδρομών, αξιοποιώντας τα ευρωπαϊκά σύνορα και τα λιμάνια του Δούναβη. Ωστόσο, οι συγκεκριμένες διαδρομές διαθέτουν περιορισμένη μεταφορική ικανότητα και συνεπάγονται σημαντικά υψηλότερο κόστος.
Η εταιρεία Growex εκτιμά ότι η Ρωσία ενδέχεται να εντείνει ακόμη περισσότερο τις επιθέσεις κατά την περίοδο της συγκομιδής, από τα τέλη Ιουλίου έως τον Αύγουστο, όταν περίπου το 30% της νέας παραγωγής μεταφέρεται απευθείας στα λιμάνια. Σύμφωνα με την ίδια εκτίμηση, οι επιθέσεις κατά τη συγκεκριμένη περίοδο θα μπορούσαν να περιορίσουν σημαντικά την παρουσία των ουκρανικών σιτηρών στις διεθνείς αγορές, γεγονός που θα ευνοούσε τους Ρώσους εξαγωγείς.
Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις και η Οδησσός
Η ρωσική ηγεσία επιδιώκει να στερήσει από την Ουκρανία την πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα, επικαλούμενη, μεταξύ άλλων, τις συνεχιζόμενες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατά της Κριμαίας, οι οποίες, σύμφωνα με τη Μόσχα, προέρχονται από την περιοχή της Οδησσού.
Στο πλαίσιο της στρατηγικής ασφαλείας της, η ρωσική ηγεσία έχει δηλώσει ότι επιδιώκει την απομάκρυνση των ουκρανικών δυνάμεων σε τέτοια απόσταση ώστε να μην είναι δυνατός ο βομβαρδισμός της ρωσικής επικράτειας. Στο θέατρο επιχειρήσεων της Μαύρης Θάλασσας, η επιδίωξη αυτή μεταφράζεται σε πλήρη έλεγχο της ακτογραμμής.
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η Οδησσός αποτελεί ιστορικά ρωσική πόλη και ότι ολόκληρη η περιοχή της βόρειας Μαύρης Θάλασσας εντάχθηκε στην Ουκρανία κατά τη σοβιετική περίοδο.
Η Οδησσός διαθέτει επίσης χερσαία πρόσβαση προς την Υπερδνειστερία μέσω της περιοχής του Μπουντζάκ. Σύμφωνα με τη ρωσική επιχειρηματολογία, οι περίπου 200.000 Ρώσοι πολίτες που κατοικούν στην Υπερδνειστερία ενδέχεται, αργά ή γρήγορα, να ζητήσουν στρατιωτική προστασία από τη Μόσχα.
Ως πιθανή κατεύθυνση μιας μελλοντικής ρωσικής επιχείρησης αναφέρεται η προέλαση από τον νότο, μέσω της Χερσώνας και του Μικολάιβ. Θεωρητικά, εξετάζεται και το ενδεχόμενο αποβατικής επιχείρησης στις ακτές της περιφέρειας της Οδησσού. Ωστόσο, για να καταστεί εφικτή μια προέλαση προς το Μικολάιβ, οι ρωσικές δυνάμεις θα έπρεπε πρώτα να ανακαταλάβουν τη Χερσώνα και να διασχίσουν τον ποταμό Δνείπερο ή να πραγματοποιήσουν ευρείας κλίμακας υπερκέραση από τον βορρά, μέσω της περιοχής του Κριβί Ριχ.
