Μια φράση μόλις λίγων λέξεων ήταν αρκετή για να αλλάξει την πορεία μιας τραγωδίας στο Νεπάλ. «Η πλημμύρα έρχεται, η πλημμύρα έρχεται», είπε ένας υπάλληλος του σχολείου στον διευθυντή Ρατζέντρα Νταουάντι, ο οποίος εκείνη τη στιγμή βρισκόταν μέσα στο σχολικό συγκρότημα μαζί με περίπου 900 μαθητές.

Χωρίς να χάσει χρόνο, ο 47χρονος διευθυντής έδωσε εντολή εκκένωσης. Οι εκπαιδευτικοί άρχισαν να οδηγούν τα παιδιά μακριά από τις αίθουσες προς ασφαλέστερα, ψηλότερα σημεία.

Λίγα λεπτά αργότερα, ο Νταουάντι είδε το σχολείο που εργαζόταν για χρόνια να καταρρέει μέσα στα ορμητικά νερά του ποταμού Τρισούλι.

«Αν η πληροφορία ήταν λάθος, θα χάναμε μια ημέρα μαθημάτων. Αν όμως ήταν αληθινή, θα χάναμε τις ζωές μας»,περιέγραψε αργότερα.

Το σχολείο που εξαφανίστηκε μέσα σε λίγα λεπτά

Η καταστροφή χτύπησε το Trishuli Bazaar Secondary School στην περιοχή Νουβακότ, κοντά στον ποταμό Τρισούλι. Το νερό παρέσυρε κτίρια, δρόμους και υποδομές, αφήνοντας πίσω του ένα τοπίο απόλυτης καταστροφής.

«Όταν κοίταξα πίσω, το σχολείο στεκόταν εκεί σαν ένα από τα καλύτερα κτίρια. Και μέσα σε πέντε λεπτά, όλα κατέρρευσαν»,θυμήθηκε ο διευθυντής.

Για τον ίδιο, η απώλεια ήταν ακόμη μεγαλύτερη, καθώς στο συγκεκριμένο σχολείο είχε φοιτήσει και ο ίδιος. «Δεν έμεινε τίποτα», είπε χαρακτηριστικά.

Παρά την επιτυχημένη εκκένωση, η τραγωδία άφησε πίσω της νεκρούς. Πέντε μαθητές έχασαν τη ζωή τους έξω από το σχολείο, ενώ σκοτώθηκαν επίσης ένας εκπαιδευτικός και ένας εργαζόμενος ασφαλείας.
 

«Νόμιζα ότι δεν θα ξαναδώ την οικογένειά μου»

Η 17χρονη Σαντόσι Ντοτέλ βρισκόταν σε μάθημα λογιστικής όταν ακούστηκε η εντολή εκκένωσης. Αρχικά, όπως λέει, δεν μπορούσε να αντιληφθεί το μέγεθος του κινδύνου.

«Ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι η πλημμύρα θα μπορούσε να φτάσει σε τέτοια έκταση», ανέφερε.

Η ίδια προσπάθησε αρχικά να πλησιάσει το ποτάμι μαζί με μια φίλη της για να επιστρέψει στο σπίτι της. Όμως μέσα σε λίγα λεπτά η κατάσταση άλλαξε δραματικά.

«Η γέφυρα παρασύρθηκε. Άρχισα να κλαίω γιατί πίστεψα ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να γυρίσω σπίτι και ότι δεν υπήρχε τίποτα που μπορούσαμε να κάνουμε», περιέγραψε.

Τελικά, η φίλη της την οδήγησε σε έναν λόφο, ενώ το νερό κατέβαινε ορμητικά από κάτω.

Χρειάστηκαν τέσσερις ημέρες μέχρι να καταφέρει να επανενωθεί με την οικογένειά της μέσω ελικοπτέρου. Όταν είδε τη μητέρα της, η συγκίνηση ήταν τεράστια.

«Με αγκάλιασε και άρχισε να κλαίει. Το μυαλό μου σταμάτησε να λειτουργεί», είπε.
 

«Χρειαζόμαστε ξανά ένα σχολείο»

Ο Ρατζέντρα Νταουάντι χαρακτήρισε την καταστροφή ακόμη χειρότερη από τον φονικό σεισμό του Νεπάλ το 2015.

Τότε το σχολείο είχε καταστραφεί, αλλά οι κάτοικοι κατάφεραν να το ξαναχτίσουν. Αυτή τη φορά, όμως, χάθηκε όχι μόνο το κτίριο αλλά και η ίδια η γη πάνω στην οποία βρισκόταν.

«Χρειαζόμαστε ξανά ένα σχολείο. Αλλά πρώτα χρειαζόμαστε ένα ασφαλές μέρος για να το χτίσουμε», λέει σήμερα ο άνθρωπος που έμεινε γνωστός ως «ο διευθυντής χωρίς σχολείο», αλλά κατάφερε να σώσει εκατοντάδες ζωές.