Πρόσφατο δημοσίευμα της (26 Σεπτεμβρίου 2026), φέρεται να αποκαλύπτει ένα έντονο διπλωματικό επεισόδιο με πρωταγωνίστρια την Πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλυ Γκιλφόιλ, προκαλώντας πολλά ερωτηματικά και οργή.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ και , κατά τη διάρκεια δείπνου στην Αθήνα τον Μάρτιο του 2026, η Αμερικανίδα πρέσβης, φέρεται να είχε μια έντονη λογομαχία με τον Έλληνα Υπουργό Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου.
Αναφερόμενη στην τότε επικείμενη κατάρρευση της κυβέρνησης του Ilie Bolojan στη Ρουμανία (η οποία τελικά έπεσε τον Μάιο του 2026 μετά από πρόταση μομφής), η κ. Γκιλφόιλ φέρεται να δήλωσε: «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε όποια χώρα θέλουμε».
Ο Έλληνας υπουργός αντέδρασε απαντώντας ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, κάτι στο οποίο η Αμερικανίδα Πρέσβης φέρεται να μην απάντησε .
Η δήλωση αυτή ήρθε στο φως της δημοσιότητας έπειτα από εκτενές ρεπορτάζ της Wall Street Journal, το οποίο εστιάζει στις διπλωματικές και επιχειρηματικές κινήσεις της Γκίλφοϊλ στα Βαλκάνια με σκοπό την προώθηση του Κάθετου Διαδρόμου (Vertical Corridor).
Ο προσωπικός όμως δικηγόρος της Αμερικανίδας Πρέσβη, διέψευσε κατηγορηματικά τη συγκεκριμένη περιγραφή του διαλόγου. Σύμφωνα με την υπεράσπισή της, οι ισχυρισμοί περί απειλών για ανατροπή κυβερνήσεων ή αμερικανικού δακτύλου στην πτώση της ρουμανικής κυβέρνησης δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και αποτελούν διαστρέβλωση των συζητήσεων που είχαν ως μοναδικό σκοπό την ενεργειακή ασφάλεια.
Το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών τήρησε τη συνήθη διπλωματική στάση, αποφεύγοντας να σχολιάσει λεπτομερώς τις διαρροές από ιδιωτικά δείπνα, επανέλαβε όμως τη σταθερή υποστήριξη των ΗΠΑ στην ανάπτυξη του Κάθετου Διαδρόμου (Vertical Corridor) ως στρατηγικό έργο για την Ευρώπη.
Ο Υπουργός Ενέργειας κ Παπασταύρου , σύμφωνα με τις πηγές όμως της αμερικανικής εφημερίδας, διατήρησε μια θεσμική και αυστηρή στάση κατά τη διάρκεια του επεισοδίου, ξεκαθαρίζοντας στην Πρέσβη ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να παρεμβαίνουν ή να αντικαθιστούν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις.
Η αντιπαράθεση σχετίζεται με την πίεση που ασκούσαν οι ΗΠΑ για την προώθηση του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) μέσω του «Κάθετου Διαδρόμου» (Vertical Corridor) και του «Πράσινου Διαδρόμου» στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.
Η ρουμανική κυβέρνηση του Bolojan φέρεται να είχε προβάλει αντιστάσεις στην αγορά αμερικανικού LNG μέσω διακρατικής συμφωνίας, λόγω επιφυλάξεων για το υψηλό κόστος και την οικονομική βιωσιμότητα της συμφωνίας σε σύγκριση με τις τιμές της αγοράς.
Ένας λοιπόν από τους λόγους της πτώσης της ρουμανικής κυβέρνησης, είναι η συμμόρφωση του Ρουμάνου πρωθυπουργού στις εντολές για αγορά αμερικανικού αερίου και όχι ρωσικού, με αποτέλεσμα την πτώση του.
Από την πλευρά της, η πλευρά της η κ. Γκιλφόιλ και ο δικηγόρος της διαψεύδουν κατηγορηματικά αυτή την ερμηνεία του διαλόγου, ενώ πολιτικοί παράγοντες στη Ρουμανία χαρακτήρισαν τα περί αμερικανικού δακτύλου στην πτώση της κυβέρνησης ως «απολύτως αποκυήματα φαντασίας».
Ο «Κάθετος Διάδρομος» αποτελεί τον κεντρικό άξονα αυτής της γεωπολιτικής και ενεργειακής στρατηγικής των ΗΠΑ στην περιοχή.
Το δίκτυο αυτό έχει σχεδιαστεί για να μεταφέρει υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG),το οποίο καταφθάνει με πλοία στους ελληνικούς τερματικούς σταθμούς (όπως η Ρεβυθούσα και η Αλεξανδρούπολη) προς τον Βορρά, διασχίζοντας τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία, την Ουκρανία, και φτάνοντας μέχρι την Ουγγαρία και τη Σλοβακία.
Για την Ουάσιγκτον, ο διάδρομος αυτός δεν είναι απλώς ένα εμπορικό έργο, αλλά ένα κρίσιμο εργαλείο για την πλήρη απεξάρτηση της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο.
Η κυβέρνηση Trump έχει δώσει τεράστια έμφαση στην προώθηση των αμερικανικών ενεργειακών εξαγωγών. Η μεταφορά LNG μέσω αυτού του δικτύου συνεπάγεται υψηλά τέλη διέλευσης (tariffs) και μεταφορικά κόστη, καθιστώντας το αμερικανικό αέριο ακριβότερο σε σχέση με άλλες πηγές στην εγχώρια αγορά.
Η Ρουμανία διαθέτει δικά της σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου (ειδικά με το project Neptun Deep στη Μαύρη Θάλασσα) και η πίεση για δεσμευτικές διακρατικές συμφωνίες αγοράς ακριβότερου αμερικανικού LNG προκάλεσε σοβαρές εσωτερικές πολιτικές και οικονομικές τριβές, οι οποίες, σύμφωνα με το δημοσίευμα της WSJ, μεταφέρθηκαν στο διπλωματικό παρασκήνιο.
Από όλα αυτά κατανοούμε πλέον πολύ καλά ποιοι κρύβονται από την καθυστέρηση τόσα χρόνια για την εξόρυξη των ελληνικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου , η οποία σε συνδυασμό με την είσοδο στα Μνημόνια, καθιστά την Ελλάδα όμηρο στα χέρια των ΗΠΑ, και της ΕΕ.
Ο πόλεμος κατά της Βενεζουέλας, του Ιράν, και η προσπάθεια ελέγχου της Λιβύης, αφορά σχέδιο παγκόσμιου "καπελώματος" των κοιτασμάτων από τους Αμερικανούς, που έχουν ένα τερατώδες χρέος 40 τρις δολαρίων, χρωστόντας κυρίως προς την Κίνα.
Πρόκειται για την μεγαλύτερη επιχείρηση απόκτησης παγκόσμιου ελέγχου στον πλανήτη από την παρουσία του ανθρώπου στην γη.
Για να δούμε, οι ΗΠΑ θα πετύχουν τα σχέδια τους, ή αυτά θα "καούν" μέσα στις φλόγες ενός παγκόσμιου πολέμου;