Μια τεχνολογία που θυμίζει περισσότερο εικόνες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο επιστρατεύει η Ρωσία για να προστατεύσει διυλιστήρια και άλλες κρίσιμες εγκαταστάσεις από ουκρανικά drones.

Η νέα λύση βασίζεται σε προσδεδεμένα αερόστατα που σηκώνουν στον αέρα ένα πλέγμα από συρματόσχοινα και ανθεκτικές ίνες Kevlar, δημιουργώντας ένα φυσικό εμπόδιο στην πορεία των UAV.

Βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας έφτασαν οι επιθέσεις της Ουκρανίας με drones – Στο διαρκές στόχαστρο τα διυλιστήρια

Το σύστημα αναπτύσσεται από τη ρωσική εταιρεία «Spets-Radio» και έχει ήδη παρουσιαστεί σε δοκιμές που μεταδόθηκαν από τη ρωσική τηλεόραση. Η βασική λογική είναι απλή: αντί να καταρρίπτει κάθε drone με πύραυλο ή ηλεκτρονικό πόλεμο, το φράγμα επιχειρεί να το παγιδεύσει πριν φτάσει στον στόχο.

Μια «κουρτίνα» στον αέρα

Στη δοκιμή χρησιμοποιήθηκαν δύο αερόστατα περίπου 150 κυβικών μέτρων το καθένα, τα οποία ανυψώθηκαν σε ύψος περίπου 100 μέτρων. Ανάμεσά τους τοποθετήθηκε οριζόντιο συρματόσχοινο μήκους περίπου 100 μέτρων, από το οποίο κρέμονταν κάθετα σχοινιά Kevlar.

Το drone σταθερής πτέρυγας που χρησιμοποιήθηκε στη δοκιμή επιχείρησε να περάσει μέσα από το φράγμα, όμως τα σχοινιά μπλέχτηκαν στην έλικά του. Το UAV υπέστη ζημιές και έμεινε κρεμασμένο στην κατασκευή, με τους Ρώσους σχεδιαστές να παρουσιάζουν το αποτέλεσμα ως απόδειξη ότι το σύστημα μπορεί να λειτουργήσει απέναντι σε χαμηλά ιπτάμενες απειλές.

Το ύψος αλλάζει ανάλογα με το drone

Τα αερόστατα δεν προορίζονται να παραμένουν μόνιμα στην ίδια θέση. Σύμφωνα με τη ρωσική παρουσίαση, ραντάρ ή οπτικά μέσα εντοπίζουν το ύψος του εισερχόμενου drone και στη συνέχεια αυτόματα βαρούλκα ανεβάζουν ή κατεβάζουν το φράγμα ώστε να βρεθεί στην πορεία του.

Οι Ρώσοι κατασκευαστές υποστηρίζουν ότι τα σχοινιά Kevlar μπορούν να αντέξουν φορτία έως 800 κιλά και ότι η μεταξύ τους απόσταση μπορεί να ρυθμίζεται ανάλογα με το είδος της απειλής. Το σύστημα προορίζεται κυρίως για διυλιστήρια, ενεργειακές εγκαταστάσεις και άλλους σταθερούς στόχους που έχουν βρεθεί επανειλημμένα στο στόχαστρο ουκρανικών επιθέσεων.

Το δύσκολο μέρος είναι η κλίμακα

Η επιτυχία μιας δοκιμής με δύο αερόστατα δεν σημαίνει ότι η ίδια λύση μπορεί εύκολα να καλύψει ένα ολόκληρο διυλιστήριο. Εκπρόσωπος της «Spets-Radio» ανέφερε ότι για μια μεγάλη εγκατάσταση όπως το διυλιστήριο Καπότνια της Μόσχας θα απαιτούνταν τουλάχιστον δέκα τέτοιες μονάδες, γεγονός που αυξάνει σημαντικά την πολυπλοκότητα και το κόστος του συστήματος.

Ρωσία και Ουκρανία χτυπούν πλέον τις «αρτηρίες» του πολέμου – Αποθήκες, τρένα, λιμάνια και διυλιστήρια στο στόχαστρο

Παράλληλα, ένα τέτοιο φυσικό εμπόδιο δεν αντικαθιστά την αεράμυνα ή τον ηλεκτρονικό πόλεμο. Η λογική είναι να λειτουργήσει ως πρόσθετο στρώμα προστασίας, ειδικά απέναντι σε drones που πετούν χαμηλά και επιχειρούν να φτάσουν σε συγκεκριμένα σημεία μιας βιομηχανικής εγκατάστασης.

Γιατί η Μόσχα ψάχνει νέες λύσεις

Η στροφή στα αερόστατα έρχεται ενώ τα ρωσικά διυλιστήρια έχουν δεχθεί επανειλημμένα ουκρανικά πλήγματα μεγάλης εμβέλειας. Στις 20 Σεπτεμβρίου, drone έπληξε το διυλιστήριο της Μόσχας κατά τη διάρκεια μεγάλης επίθεσης στην περιοχή, προκαλώντας πυρκαγιά και ζημιές.

Ο ίδιος ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε στις αρχές Οκτωβρίου ότι οι επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια έχουν στοιχίσει περίπου 1% του ΑΕΠ της χώρας, αναγνωρίζοντας ότι το Κίεβο έχει καταφέρει να προκαλέσει οικονομικό κόστος μέσω των χτυπημάτων στην ενεργειακή υποδομή.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η επιστροφή σε αερόστατα και φυσικά φράγματα δεν αποτελεί απλώς τεχνολογικό πείραμα. Είναι ακόμη μία προσπάθεια της Μόσχας να κλείσει τα κενά στην προστασία εγκαταστάσεων που βρίσκονται εκατοντάδες χιλιόμετρα πίσω από τη γραμμή του μετώπου.