Σε κάθειρξη 20 ετών καταδικάστηκε ιδιοκτήτης γραφείου τελετών στην Βρετανία, ο οποίος κρατούσε σορούς επί μήνες χωρίς να τις θάβει και παρέδιδε σε πενθούντες συγγενείς λάθος τέφρα.
Επί 12 χρόνια, ο Ρόμπερτ Μπους πρόδιδε την εμπιστοσύνη των πελατών του στο γραφείο σε «κλίμακα που άγγιζε τα όρια της βιομηχανικής παραγωγής» και με «αμέτρητους τρόπους»: από την ανάμειξη της τέφρας έως την εξαπάτηση ευάλωτων συνταξιούχων με πλαστά προγράμματα κηδειών.
Την Παρασκευή (31/7), ο δικαστής τού επισήμανε ότι η ποινή κάθειρξης των 20 ετών δεν μπορούσε να «αποκαταστήσει τη ζημιά που προκάλεσε ο κατηγορούμενος».
Ο δικαστής δήλωσε ότι ακόμη και άτομα που είχαν χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες του Μπους, χωρίς ωστόσο να εμπλέκονται άμεσα στη συγκεκριμένη δικογραφία, δεν μπορούσαν να είναι βέβαια ότι παρέλαβαν την τέφρα του αγαπημένου τους προσώπου.
«Εκτός εάν η σορός ήταν μία από αυτές που ανακτήθηκαν πράγματι από την αστυνομία το 2024 και ταυτοποιήθηκαν ορθώς, κανείς από όσους προέβησαν σε αποτέφρωση στο γραφείο του οποιαδήποτε χρονική στιγμή δεν μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα αν παρέλαβε τη σωστή τέφρα του αγαπημένου του προσώπου — ανεξάρτητα από το αν η δική του περίπτωση περιλαμβάνεται ή όχι στο κατηγορητήριο».
Ο δικαστής τόνισε ότι ο Μπους ήταν «τόσο απορροφημένος από την επιδίωξη του προσωπικού του πλουτισμού, ώστε συμπεριφέρθηκε με τρόπο σοκαριστικό και επαίσχυντο απέναντι στους νεκρούς που του είχαν εμπιστευτεί, ενώ η συμπεριφορά του προς τους εν ζωή συγγενείς τους χαρακτηριζόταν από ανεντιμότητα, εξαπάτηση και σκληρότητα».
Κίνητρο του Μπους ήταν η «οικονομική απληστία», την ίδια στιγμή που οι εγκαταστάσεις του γραφείου τελετών ήταν «άθλιες».
«Αν μπορούσε να επαναχρησιμοποιήσει ένα φέρετρο για το οποίο κάποιος είχε ήδη πληρώσει, το έκανε. Αν ήταν φθηνότερο να διατηρήσει μια σορό σε συνθήκες χωρίς ψύξη, το έκανε κι αυτό», τόνισε ο δικαστής.
Ο δικαστής κατέληξε λέγοντας ότι η έλλειψη αξιοπρέπειας που υπέστησαν οι νεκροί στα χέρια του Μπους «αντισταθμίζεται και με το παραπάνω από την αξιοπρέπεια με την οποία οι συγγενείς εκπροσώπησαν τη μνήμη τους κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας».
