Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία το 2022, προσπάθησε επίσης να πιέσει την Ευρώπη περιορίζοντας τις ροές φυσικού αερίου. Ωστόσο, οι αυξημένες αποστολές υγρού φυσικού αερίου, μεγάλο μέρος του οποίου προερχόταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, βοήθησαν στην άμβλυνση της πίεσης.

Τώρα, οι υποβόσκουσες εντάσεις μεταξύ ηγετών στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες θα μπορούσαν να μετατρέψουν την εξάρτηση της Ευρώπης από το αμερικανικό φυσικό αέριο σε παρόμοιο σημείο πολιτικής πίεσης, λένε οι αναλυτές στους New York Times.

«Αντικαταστήσαμε μια τεράστια εξάρτηση με μια άλλη», δήλωσε ο Χένινγκ Γκλόισταϊν, διευθύνων σύμβουλος ενέργειας στην Eurasia Group, μια εταιρεία έρευνας πολιτικού κινδύνου. «Αυτό φαινόταν καλό πριν από τρία χρόνια, αλλά τώρα δεν είναι».

Η ανάγκη εισαγωγής μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας είναι μία από τις στρατηγικές αδυναμίες της Ευρώπης. Το φυσικό αέριο από τη Ρωσία ήταν βασικό στήριγμα για την ήπειρο πριν από την εισβολή στην Ουκρανία. Το 2019, για παράδειγμα, το ρωσικό φυσικό αέριο αντιπροσώπευε περισσότερο από το ήμισυ των εισαγωγών φυσικού αερίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι τεράστιες ποσότητες ρωσικού φυσικού αερίου που διέρχονταν μέσω αγωγών στην Ουκρανία και την Πολωνία και κάτω από τη Βαλτική Θάλασσα μειώθηκαν κατακόρυφα μετά την επίθεση. Οι τιμές εκτοξεύτηκαν, ασκώντας πιέσεις στους καταναλωτές, τις βιομηχανίες και τις κυβερνήσεις.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έσπευσαν να σώσουν την κατάσταση. Τα δεξαμενόπλοια που φορτώθηκαν σε τερματικούς σταθμούς των ΗΠΑ μετέφεραν μεγάλους όγκους υγροποιημένου φυσικού αερίου σε ευρωπαϊκά λιμάνια στην Ολλανδία, τη Γαλλία και το Βέλγιο, μεταξύ άλλων προορισμών, συμβάλλοντας στην αντικατάσταση των ρωσικών καυσίμων και στην ηρεμία των αγορών.

Εκείνη την εποχή, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ένας μέτριος προμηθευτής φυσικού αερίου στην Ευρώπη, με περίπου το 5% των εισαγωγών στα τέλη του 2019, αλλά έκτοτε έχουν αναπτυχθεί, παρέχοντας περισσότερο από το ένα τέταρτο των εισαγωγών φυσικού αερίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2025.

Πριν από λίγο καιρό, αυτές οι ροές φυσικού αερίου φαίνονταν ηρωικές. Τώρα, προκαλούν αντιδράσεις. Από την έναρξη της δεύτερης θητείας του, ο Πρόεδρος Τραμπ επιδίωξε να χρησιμοποιήσει το εμπόριο ως μοχλό πίεσης σε διαφορές με άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης προσπάθειάς του να καταλάβει τη Γροιλανδία.

Η αυξανόμενη ανησυχία στην Ευρώπη είναι ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να μετατρέψει την ισχυρή θέση που έχουν αποκτήσει οι Ηνωμένες Πολιτείες στη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου σε όπλο για να προσπαθήσει να εξαναγκάσει άλλες χώρες. «Πρόσφατα, οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι είμαστε πιθανώς λίγο υπερβολικά εξαρτημένοι από το αμερικανικό LNG», δήλωσε η Anne-Sophie Corbeau, παγκόσμια ερευνήτρια στο Παρίσι για το Κέντρο Παγκόσμιας Ενεργειακής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει ενθαρρύνει αυτή την εξάρτηση, πιέζοντας την Ευρώπη να αυξήσει τις εισαγωγές από τις ΗΠΑ στο πλαίσιο της εμπορικής συμφωνίας που επιτεύχθηκε με την Ευρωπαϊκή Ένωση πέρυσι. Το 2025, οι ροές LNG από τις Ηνωμένες Πολιτείες προς τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυξήθηκαν κατά περίπου 60% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με τον ερευνητικό οργανισμό Bruegel.

Οι αναλυτές λένε ότι αυτοί οι όγκοι είναι πιθανό να αυξηθούν. Παρόλο που η Ευρώπη επενδύει σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια, εξακολουθεί να χρειάζεται φυσικό αέριο για τη θέρμανση κατοικιών και την κατασκευή αγαθών.

Η Ευρώπη παράγει επίσης λιγότερα δικά της καύσιμα επειδή τα υπάρχοντα πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου της εξαντλούνται, και χώρες όπως η Βρετανία, της οποίας η παραγωγή πετρελαίου έχει μειωθεί απότομα, αποθαρρύνουν τις νέες γεωτρήσεις.

«Η Ευρώπη δεν έχει πολλές εναλλακτικές», δήλωσε ο Christoph Halser, ανώτερος αναλυτής στην Rystad Energy, μια εταιρεία συμβούλων.

Εν μέρει ως απάντηση στα αμερικανικά παράπονα, η Ευρώπη βρίσκεται επίσης στη διαδικασία σταδιακής κατάργησης των αγορών ρωσικού φυσικού αερίου, οι οποίες μειώθηκαν σε περίπου 12% των εισαγωγών το 2025. Η Νορβηγία, η οποία δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου του μπλοκ, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 30% των εισαγωγών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ήδη ο παγκόσμιος ηγέτης στις εξαγωγές LNG και οι κατασκευαστές δαπανούν μεγάλα ποσά για την κατασκευή εγκαταστάσεων ψύξης αερίου σε υγρή μορφή και στη συνέχεια αποστολής του.

Η Ευρώπη, η οποία απέχει σχετικά λίγα λεπτά από τους τερματικούς σταθμούς στις ακτές του Κόλπου, αποτελεί λογικό προορισμό για αυτά τα φορτία. Η Κίνα, ο μεγαλύτερος εισαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αερίου στον κόσμο, έχει σε μεγάλο βαθμό σταματήσει να αγοράζει αμερικανικά καύσιμα λόγω των αμερικανικών δασμών.

Στην πραγματικότητα, ένα φωτεινό σημείο για την Ευρώπη μπορεί να είναι ότι αναμένεται μια έκρηξη της προσφοράς τα επόμενα χρόνια, η οποία θα μπορούσε να μειώσει τις σχετικά υψηλές τιμές.

Ακόμη και σε περίπτωση αυξημένων πολιτικών εντάσεων με την Ευρώπη, ορισμένοι αναλυτές είναι επιφυλακτικοί ως προς το αν η κυβέρνηση Τραμπ θα λάβει μέτρα όπως η μείωση των αποστολών που θα ήταν αντίθετα με τα συμφέροντα της αμερικανικής βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Αυτό «θα ήταν ένα πολύ αρνητικό σήμα για την αγορά και θα έβλαπτε επίσης σημαντικά την ανταγωνιστικότητα του κλάδου, την οποία η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να υποστηρίξει», δήλωσε ο David L. Goldwyn, πρώην ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για την ενέργεια και νυν πρόεδρος της Goldwyn Global Strategies, μιας συμβουλευτικής εταιρείας.

Η βιομηχανία στις Ηνωμένες Πολιτείες διαφέρει επίσης σημαντικά από τη Ρωσία. Εκεί, το Κρεμλίνο μπόρεσε να χρησιμοποιήσει την Gazprom, το κρατικό μονοπώλιο φυσικού αερίου, «για να μετατρέψει τις ροές φυσικού αερίου σε όπλο το 2022», έγραψε σε πρόσφατη μελέτη του ο Jack Reid, οικονομολόγος στο Oxford Economics.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, πρόσθεσε, είναι πιο πιθανό να «ανακατευθύνουν τις ροές παρά να τις σταματήσουν». Άλλοι αναλυτές εικάζουν ότι η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να λάβει μέτρα όπως η επιβολή φόρου εξαγωγής στο φυσικό αέριο.

Τουλάχιστον, όμως, η παρέμβαση στις ροές φυσικού αερίου είναι πιθανό να οδηγήσει σε υψηλότερο κόστος και τιμές, λένε οι αναλυτές, κάτι που θα ήταν άσχημα νέα για την Ευρώπη.

«Η συγκέντρωση εισαγωγών» έχει σημασία, δήλωσε η Ugne Keliauskaite, ερευνήτρια στην Bruegel. «Τώρα η Ευρώπη είναι περισσότερο εκτεθειμένη σε αναταραχές με επίκεντρο τις ΗΠΑ».