Σε έναν ανεπανόρθωτο οικονομικό εφιάλτη και μια πρωτοφανή φορολογική παγίδα κινδυνεύουν να πέσουν χιλιάδες πολίτες που διατηρούν στη φύλαξή τους χρυσές λίρες Αγγλίας ή άλλα πολύτιμα νομίσματα και αποφασίζουν να τα ρευστοποιήσουν.

Όσοι σχεδιάζουν να αξιοποιήσουν αυτά τα χρήματα για να καλύψουν τεκμήρια διαβίωσης ή να χρηματοδοτήσουν την αγορά ενός ακινήτου, βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα: η Εφορία μπορεί να αρνηθεί κατηγορηματικά την αναγνώριση των εισπραχθέντων ποσών, εάν ο κάτοχος δεν αποδείξει με αδιάσειστα στοιχεία πότε, πώς και με τι κόστος αποκτήθηκαν τα νομίσματα!

«Άχρηστη» ακόμη και η επίσημη βεβαίωση της Τράπεζας της Ελλάδος!

Το πλέον σοκαριστικό στοιχείο της φορολογικής πρακτικής είναι ότι ακόμη και η επίδειξη της επίσημης βεβαίωσης από την Τράπεζα της Ελλάδος —με όλα τα προβλεπόμενα παραστατικά πώλησης— δεν εξασφαλίζει σε καμία περίπτωση τον φορολογούμενο.

Το παραστατικό της συναλλαγής πιστοποιεί απλώς ότι τα νομίσματα πουλήθηκαν και εισπράχθηκε ένα συγκεκριμένο τίμημα. Δεν αποδεικνύει, όμως, αυτόματα την αρχική προέλευση των νομισμάτων ούτε επιτρέπει στις φορολογικές αρχές να υπολογίσουν το καθαρό κεφάλαιο που μπορεί να επικαλεστεί ο φορολογούμενος στη δήλωσή του.

Το ζήτημα αυτό προκαλεί τεράστια αναστάτωση, καθώς η αγορά ή η διατήρηση χρυσών λιρών αποτελούσε για δεκαετίες τον κατεξοχήν τρόπο αποταμίευσης για τις ελληνικές οικογένειες, ενώ συχνά δωρίζονταν σε παιδιά και εγγόνια. Στις μέρες μας, η προσκόμιση αρχικών αποδείξεων αγοράς για νομίσματα που αποκτήθηκαν πριν από 30, 40 ή 50 χρόνια είναι πρακτικά αδύνατη!

Η «παγίδα» του άρθρου 34 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος

Βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας (Ν. 4172/2013), για να χρησιμοποιηθούν τα έσοδα από την πώληση περιουσιακών στοιχείων προς κάλυψη τεκμηρίων, πρέπει κατά κανόνα να αφαιρείται το αρχικό κόστος απόκτησης.

Παράδειγμα: Αν κάποιος πουλήσει λίρες για 18.000 ευρώ, έχοντας αποδείξεις ότι τις αγόρασε προς 10.000 ευρώ, το ποσό που αναγνωρίζεται για κάλυψη τεκμηρίου είναι μόλις 8.000 ευρώ.

Χωρίς αποδείξεις εάν δεν υπάρχει αποδεικτικό του αρχικού κόστους ή του τρόπου απόκτησης (ειδικά για στοιχεία μετά την 1η Ιανουαρίου 1988), η Εφορία δύναται να απορρίψει εξ ολοκλήρου το ποσό!

Περίπτωση-σοκ: Πούλησε 50 χρυσές λίρες και «έφαγε» φόρο 8.986 ευρώ!

Τη φορολογική παράνοια επιβεβαιώνει με τον πιο δραματικό τρόπο η υπόθεση φορολογουμένου από την Καλαμάτα. Ο εν λόγω πολίτης προχώρησε στην πώληση 50 χρυσών λιρών Αγγλίας στην Τράπεζα της Ελλάδος, εισπράττοντας το ποσό των 31.248,08 ευρώ.

Στη φορολογική του δήλωση για το έτος 2025, επικαλέστηκε ανάλωση κεφαλαίου ύψους 50.000 ευρώ (συμπεριλαμβάνοντας τα χρήματα από τις λίρες) προκειμένου να δικαιολογήσει δαπάνη 54.726,78 ευρώ για την αγορά ενός ακινήτου.

Η ΔΟΥ Καλαμάτας απέρριψε τη δικαιολόγηση και εξέδωσε εκκαθαριστικό-σοκ με φόρο προς πληρωμή 8.986,98 ευρώ!

Η απόρριψη από τη ΔΕΔ: «Δεν αρκεί το χαρτί της Τράπεζας της Ελλάδος»

Ο φορολογούμενος προσέφυγε εσπευσμένα στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ, εξηγώντας ότι οι λίρες συγκεντρώθηκαν σταδιακά από τη βρεφική του ηλικία μέσω άτυπων οικογενειακών δωρεών και μεμονωμένων αγορών, καθιστώντας αδύνατη την προσκόμιση παραστατικών μετά από δεκαετίες.

Ωστόσο, η ΔΕΔ (με την απόφαση 3757/2026) απέρριψε κατηγορηματικά την προσφυγή του, κρίνοντας ότι το επίσημο έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδος πιστοποιεί μόνο την πώληση και όχι τον χρόνο, τον τρόπο ή το κόστος απόκτησης. Έτσι, ο φορολογούμενος κλήθηκε να πληρώσει κανονικά το βαρύ χαράτσι των 8.986,98 ευρώ!

Η υπόθεση αυτή χτυπά «καμπανάκι» σε όλους τους κατόχους χρυσών λιρών: πριν από οποιαδήποτε ρευστοποίηση για μεγάλες αγορές, απαιτείται εξονυχιστικός έλεγχος των αποδεικτικών εγγράφων από εξειδικευμένους φοροτεχνικούς, ώστε να αποφευχθεί ο απόλυτος φορολογικός εγκλωβισμός!