Το ετήσιο συνέδριο των Δημοκρατών, του κόμματος του Στέφανου Κασσελάκη, διεξήχθη το περασμένο Σαββατοκύριακο με τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να παρουσιάζει την Metagora που εμπνέεται από την αρχαία αθηναϊκή Αγορά και συνδυάζει τη φυσική παρουσία με τις ψηφιακές τεχνολογίες.
Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου παρουσιάστηκαν προτάσεις για την εργασία, την παιδεία, τα ατομικά δικαιώματα, την ψηφιακή ασφάλεια κ.α. ενώ ο Στέφανος Κασσελάκης κάλεσε, μεταξύ άλλων, τους συμμετέχοντες «να σχεδιάσουμε πέντε νέες σύγχρονες πόλεις».
Από το συνέδριο ωστόσο δεν έλειψαν και ιδιαίτερες στιγμές με ένα βίντεο που κυκλοφόρησε στο Χ να έχει γίνει viral.
Ανάμεσα στα στιγμιότυπα περιλαμβάνεται η τοποθέτηση του καθηγητή Φαρμακολογίας στο ΑΠΘ, Δήμητρη Κούβελα, ο οποίος μιλώντας σε πάνελ για την αυτοδιάθεση, την ευθανασία, τη δωρεά οργάνων και τον εμβολιασμό είπε σε συμμετέχοντα στο συνέδριο «το γήρας συνοδεύεται από αναξιοπρέπεια, γιατί δεν αυτοκτονείτε σήμερα, Ανοίξτε τα παράθυρα και πηδήξτε, φροντίστε να μην είναι παρκαρισμένος από κάτω».
Η πρώτη ημέρα του συνεδρίου έκλεισε, μάλιστα, με την τοποθέτηση της Ελληνίδας τραγουδίστριας Natalia Dusso, η οποία στη χώρα μας είχε γίνει γνωστή από τη συμμετοχή της στο τουρκικό σίριαλ «Τα Σύνορα της Αγάπης» όπου είχε υποδυθεί μια ποπ σταρ που ήταν εμπόδιο στη σχέση των πρωταγωνιστών, του Νίκου και της Ναζλί.
«Έπεσα κάτω από τα γέλια. Τι κατάντια αλλά και πόσο δίκαιη κατάληξη…» σχολίασε ο στιχουργός Νίκος Μωραΐτης, ο οποίος συμπλήρωσε πως «παρά το γελοίο του πράγματος, υπάρχουν μερικά πολύ σοβαρά ζητήματα εδώ. Ποιος έβαλε -έστω αυτούς τους 200κάτι που έχουν απομείνει- να ψηφίσουν σε ψηφοφορία όπου η πονηρή λέξη «απασχόληση» αντικαθιστά την «εργασία»; Πώς μπαίνει στο ερώτημα το νεοφιλελεύθερο αίτημα για «ευελιξία»; Πώς γίνεται στις πιθανές απαντήσεις να υπάρχει η «ελευθερία επιλογής» (λες και εργαζόμενοι - εργοδότες έχουν την ίδια δύναμη να εκφράσουν την επιλογή τους), αλλά απουσιάζει μία απάντηση που να λέει «διατήρηση και ενίσχυση των δικαιωμάτων του εργαζομένου»; Ποιανού λαγός είναι τελικά ο Κασσελάκης στο να προετοιμάσει ένα κοινό για «εργασιακή ευελιξία» (ρητορικό το ερώτημα, όλοι ξέρουμε πια)».
