Η απόφαση της Τουρκίας να προχωρήσει στην πώληση και μεταβίβαση αμερικανικής κατασκευής πυραυλικών συστημάτων M270 και τακτικών βαλλιστικών πυραύλων ATACMS προς τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας δεν αποτελεί μια απλή εμπορική ή στρατιωτική συναλλαγή. Πρόκειται για μια κίνηση μείζονος γεωπολιτικής σημασίας που σηματοδοτεί τη σαφέστερη ίσως μετατόπιση της Άγκυρας από την πολιτική των «ίσων αποστάσεων» προς μια ξεκάθαρη και ενεργή υποστήριξη του Κιέβου, κλονίζοντας τα θεμέλια της εύθραυστης ισορροπίας που διατηρούσε με τη Μόσχα.
Η ερμηνεία της Αποκάλυψης κατά τον Αλεξάντερ Ντούγκιν
Το στρατιωτικό πακέτο: Ουσιαστική αναβάθμιση της ουκρανικής ισχύος
Το πακέτο εξοπλισμού, η μεταβίβαση του οποίου εγκρίθηκε από τις ΗΠΑ, περιλαμβάνει κρίσιμο υλικό που αναμένεται να δώσει σημαντική ανάσα στην ουκρανική αμυντική μηχανή:
12 Πολλαπλούς Εκτοξευτές M270: Η παράδοση αυτή αφορά το σύνολο των εναπομεινάντων εκτοξευτών του συγκεκριμένου τύπου που διέθετε η Τουρκία. Σε αντίθεση με τους τροχοφόρους εκτοξευτές HIMARS που φέρουν μία συστοιχία, το ερπυστριοφόρο M270 φέρει δύο. Αυτό επιτρέπει διπλάσιο όγκο πυρός ανά αποστολή, προσφέροντας ταυτόχρονα μεγαλύτερη διασπορά στον μέτωπο, γεγονός που δυσχεραίνει τις προσπάθειες των ρωσικών δυνάμεων να τα εντοπίσουν και να τα καταστρέψουν.
70 Βαλλιστικούς Πυράυλους M39 ATACMS (Block I): Πρόκειται για πυραύλους με βεληνεκές έως 165 χιλιόμετρα που φέρουν κεφαλή με 950 υποπυρομαχικά M74. Αν και δεν έχουν το βεληνεκές των 300 χιλιομέτρων των νεότερων εκδόσεων, είναι καταστροφικοί για στόχους μεγάλης έκτασης, όπως αεροδρόμια, κέντρα διοίκησης, αντιαεροπορικές συστοιχίες και αποθήκες πυρομαχικών.
2.524 Μη Κατευθυνόμενους Πυράυλους M26 (227mm): Επαναφέρουν στο ουκρανικό οπλοστάσιο τη δυνατότητα μαζικών πληγμάτων με πυρομαχικά διασποράς σε αποστάσεις έως 32 χιλιόμετρα, επιτρέποντας την εξοικονόμηση ακριβότερων πυραύλων υψηλής ακρίβειας.
47.000 Βλήματα Πυροβολικού M509A1 (203mm): Σημαντική ενίσχυση για τα βαρέα ουκρανικά αυτοκινούμενα πυροβόλα (όπως τα 2S7 Pion και M110).
Γιατί η Τουρκία κάνη τη στροφή; Οι λόγοι πίσω από την απόφαση της Άγκυρας
Η απόφαση της Τουρκίας να εγκαταλείψει την τακτική του «επιτήδειου ουδέτερου» και να στηρίξει ανοιχτά το Κίεβο με επιθετικά οπλικά συστήματα εξηγείται από μια σειρά από στρατηγικούς, οικονομικούς και διπλωματικούς παράγοντες:
Εκσυγχρονισμός και Αποδέσμευση Παλαιού Υλικού: Η Τουρκία βρίσκεται σε διαδικασία αντικατάστασης των παλαιότερων αμερικανικών συστημάτων M270 με εγχώριας ανάπτυξης και παραγωγής συστήματα πυροβολικού και πυραύλων (όπως της ROKETSAN). Η πώληση των M270 και των αποθεμάτων τους επιτρέπει στην Άγκυρα να απαλλαγεί από υλικό που απαιτεί δαπανηρή συντήρηση, αποκομίζοντας ταυτόχρονα σημαντικά οικονομικά οφέλη.
Επαναπροσέγγιση με την Ουάσινγκτον και το ΝΑΤΟ: Η έγκριση της μεταβίβασης από το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών και το Κογκρέσο απαιτούσε στενό συντονισμό μεταξύ Άγκυρας και Ουάσινγκτον. Παρέχοντας αμερικανικής προέλευσης οπλισμό στην Ουκρανία, η Τουρκία επαναβεβαιώνει τον στρατηγικό της ρόλο εντός της βορειοατλαντικής συμμαχίας (ΝΑΤΟ), λειαίνοντας τις γωνίες στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ.
Στρατηγικός Ανταγωνισμός με τη Ρωσία στη Μαύρη Θάλασσα: Η Τουρκία ανέκαθεν θεωρούσε την πλήρη επικράτηση της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα ως άμεση απειλή για τα δικά της γεωπολιτικά συμφέροντα. Μια ισχυρή Ουκρανία που μπορεί να προβάλλει αντίσταση και να φθείρει τις ρωσικές δυνάμεις διατηρεί την περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων υπέρ της Άγκυρας.
Βαθιές Αμυντικές Σχέσεις με το Κίεβο: Η συνεργασία Τουρκίας και Ουκρανίας στην αμυντική βιομηχανία είναι μακροχρόνια (από τα drones Bayraktar TB2 μέχρι τη συμπαραγωγή κινητήρων και κορβετών). Η κίνηση αυτή εμβαθύνει περαιτέρω μια στρατηγική εταιρική σχέση που αποφέρει τεράστια οφέλη στην τουρκική αμυντική βιομηχανία.
Ελεγχόμενη Κλιμάκωση: Σύμφωνα με αναλυτές, η επιλογή πυραύλων M39 ATACMS με βεληνεκές 165 km (και όχι των νεότερων εκδόσεων των 300 km) δείχνει ότι η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την αμυντική και τακτική ικανότητα της Ουκρανίας να πλήττει στόχους στο μέτωπο και τις κατεχόμενες περιοχές, αποφεύγοντας παράλληλα να χρεωθεί βαθιά πλήγματα στην ενδοχώρα της Ρωσίας που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.
Το μήνυμα προς τη Μόσχα και το επικίνδυνο προηγούμενο
Για το Κρεμλίνο, η εξέλιξη αυτή αποτελεί ένα ιδιαίτερα σοβαρό πλήγμα. Η Τουρκία δεν στέλνει απλώς αμυντικό υλικό, αλλά «ανοίγει την κάνουλα» για τη μεταβίβαση αμερικανικών βαρέων όπλων από τρίτες χώρες προς την Ουκρανία.
Το πολιτικό προηγούμενο που δημιουργείται είναι τεράστιο.Εάν η Τουρκία ,μια χώρα που διατηρούσε στενούς οικονομικούς και ενεργειακούς δεσμούς με τη Ρωσία— μπορεί να μεταβιβάζει με την έγκριση των ΗΠΑ το αμερικανικό οπλοστάσιό της στο Κίεβο, τότε ανοίγει ο δρόμος και για άλλες χώρες που διαθέτουν παλαιότερα αμερικανικά συστήματα να πράξουν το ίδιο.
Η κίνηση της Άγκυρας επανακαθορίζει τους συσχετισμούς δυνάμεων, καθιστώντας σαφές ότι στην κρίσιμη καμπή του πολέμου, η Τουρκία επιλέγει να στοιχηθεί πιο ξεκάθαρα με τη δυτική αμυντική αρχιτεκτονική και τις ανάγκες της Ουκρανίας.
