Η στρατηγική συμμαχία που έχουν αναπτύξει η Ελλάδα και η Κύπρος με το Ισραήλ έχει προκαλέσει έντονη δυσφορία και εμφανή εκνευρισμό στην τουρκική ηγεσία.
Ο τουρκικός φιλοκυβερνητικός τύπος έχει ξεκινήσει μια συστηματική προσπάθεια στοχοποίησης αυτής της τριμερούς συνεργασίας (η οποία συχνά ενισχύεται και από τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στο σχήμα "3+1"), χαρακτηρίζοντάς την προκλητικά ως τον νέο «άξονα του κακού».
Απειλές Ιράν για βύθιση αμερικανικών πλοίων στο στενό του Ορμούζ
Η ενόχληση της Άγκυρας είναι πολυεπίπεδη και αγγίζει τον σκληρό πυρήνα της αναθεωρητικής εξωτερικής της πολιτικής. Αρχικά, η συμμαχία αποτελεί ανάχωμα στο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», καθώς Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ προτάσσουν τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Επιπλέον, η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι η εμβάθυνση αυτής της σχέσης την οδηγεί σε ενεργειακή και γεωπολιτική απομόνωση στην Ανατολική Μεσόγειο, χάνοντας παράλληλα το αφήγημα της στρατιωτικής υπεροχής λόγω της στενής αμυντικής συμπόρευσης της Αθήνας με το Ισραήλ, το οποίο αποτελεί κορυφαία τεχνολογική και στρατιωτική δύναμη.
Το άρθρο της Yeni Şafak και το συλλογιστικό αφήγημα
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κλιμακούμενης ρητορικής αποτελεί ένα εκτενές άρθρο γνώμης που δημοσιεύτηκε στη φιλοκυβερνητική και σκληροπυρηνική εφημερίδα Yeni Şafak. Το κείμενο, το οποίο υπογράφει ο αρχισυντάκτης διεθνών θεμάτων Sernur Yassıkaya, φέρει τον άκρως επιθετικό τίτλο: «Ελλάδα: Ο Δούρειος Ίππος του Ισραήλ στην Ευρώπη».
Τραμπ: Ιστορική συνάντηση των ηγετών Ισραήλ και Λιβάνου μετά από 34 χρόνια
Στο άρθρο, ο αρθρογράφος επιχειρεί να δομήσει ένα αφήγημα το οποίο ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις πρόσφατες, αιχμηρές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν. Η βασική παραδοχή του κειμένου υποστηρίζει ότι η Ελλάδα, καθοδηγούμενη από ένα «τυφλό αντιτουρκικό αίσθημα», έχει μετατραπεί εθελοντικά σε έναν σύγχρονο Δούρειο Ίππο του Ισραήλ.
Σύμφωνα με την τουρκική οπτική, ο απώτερος σκοπός του Τελ Αβίβ μέσω αυτής της σχέσης είναι να προκαλέσει ρήγματα και να υπονομεύσει την ενότητα, αλλά και την ίδια την αρχιτεκτονική ασφαλείας, τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και του ΝΑΤΟ.
Οι επικρίσεις για τα εξοπλιστικά και η αναφορά στον Ορμπάν
Προκειμένου να στηρίξει περαιτέρω τους ισχυρισμούς του, ο Yassıkaya εστιάζει στις πρόσφατες εξοπλιστικές συμφωνίες μεταξύ της Αθήνας και του Τελ Αβίβ. Επικρίνει με σφοδρότητα το γεγονός ότι η Ελλάδα, μια χώρα της ΕΕ που λαμβάνει οικονομική στήριξη, χρησιμοποιεί ευρωπαϊκά κεφάλαια για να υπογράψει αμυντικές συμφωνίες εκατοντάδων εκατομμυρίων με την ισραηλινή αμυντική βιομηχανία.
Σήμερα η κρίσιμη συζήτηση για το κράτος δικαίου στη Βουλή
Αντιπαραβάλλει μάλιστα αυτή την επιλογή με τις προσπάθειες άλλων ευρωπαϊκών κρατών, όπως η Γαλλία, που προωθούν την πρωτοβουλία «Made in Europe» για την εγχώρια αμυντική ανάπτυξη.
Το πλέον παράδοξο σημείο του τουρκικού άρθρου είναι η προσπάθεια σύνδεσης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με τον Ούγγρο πρωθυπουργό. Ξεχνώντας βολικά τις εξαιρετικά στενές σχέσεις που διατηρεί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Βίκτορ Ορμπάν, ο Τούρκος αρθρογράφος θέτει ένα ρητορικό ερώτημα: αναρωτιέται εάν το Ισραήλ προετοιμάζει παρασκηνιακά τον Έλληνα πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, προκειμένου να λειτουργήσει ως ο ιδανικός πολιτικός εφεδρικός και αντικαταστάτης του Ορμπάν στην Ευρώπη, εξυπηρετώντας έτσι τα ισραηλινά συμφέροντα.
Κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ το κόστος εργασίας στην Ελλάδα το 2025
Τέλος, το άρθρο στρέφει τα βέλη του και στην ενεργειακή συνεργασία των τριών χωρών, αναφέροντας ρητά ότι έργα όπως ο αγωγός EastMed σχεδιάζονται με αποκλειστικό γνώμονα τη στοχοποίηση της Τουρκίας.
