Η άφιξη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα δεν είναι απλώς μία ακόμη διπλωματική επίσκεψη. Πίσω από τις συναντήσεις, τον 6ο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας–ΗΠΑ και τις επίσημες δηλώσεις, υπάρχει μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ελληνική λίστα εξοπλισμών, η οποία εάν προχωρήσει, μπορεί να αλλάξει σημαντικά τις ισορροπίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

AIM-9X, AIM-120D, AGM-88E AARGM, ακόμη 38 F-16 Viper, F-35 και Stryker για τον Στρατό Ξηράς. Και το πιο ενδιαφέρον είναι ότι δεν μιλάμε για ένα ενιαίο συμβόλαιο που έχει ήδη υπογραφεί. Μιλάμε για ένα σύνολο ελληνικών αιτημάτων και διαπραγματεύσεων με την Ουάσιγκτον, όπου ορισμένα συστήματα μπορούν να αγοραστούν μέσω Foreign Military Sales, ενώ άλλα αμερικανικά μεταχειρισμένα συστήματα ενδέχεται να αποκτηθούν με εξαιρετικά χαμηλό κόστος.

Αν λοιπόν η Αθήνα καταφέρει να εξασφαλίσει το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος αυτής της λίστας, δεν θα πρόκειται απλώς για περισσότερα όπλα. Θα πρόκειται για ένα πολύ πιο δικτυωμένο και επικίνδυνο ελληνικό σύστημα αεροπορικής και χερσαίας ισχύος.

Θεμιστοκλής: Ο εντυπωσιακός οπλισμός της νέας ελληνικής φρεγάτας

Μαχητικά F-16 Viper Και F-35

Ξεκινάμε από την καρδιά του πακέτου: την Πολεμική Αεροπορία.

Η Ελλάδα έχει ήδη σε εξέλιξη το πρόγραμμα αναβάθμισης 83 F-16 στη διαμόρφωση Viper, ενώ έχει δρομολογήσει και την αναβάθμιση ακόμη 38 F-16 Block 50. Με την ολοκλήρωση του προγράμματος, ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένας στόλος περίπου 121 F-16 Viper. Το κόστος για τα 38 επιπλέον αεροσκάφη υπολογίζεται πλέον περίπου στο ένα δισεκατομμύριο ευρώ, με διαφορετικές εκτιμήσεις να έχουν προηγηθεί στις διαπραγματεύσεις.

Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό ενδιαφέρον. Το Viper δεν είναι απλώς ένα παλιό F-16 με καινούργια ηλεκτρονικά. Διαθέτει ραντάρ AESA AN/APG-83, αναβαθμισμένο υπολογιστή αποστολής, Link 16, σύγχρονο πιλοτήριο, βελτιωμένες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου και δυνατότητα αξιοποίησης σύγχρονων όπλων. Το APG-83 μπορεί να πραγματοποιεί ταυτόχρονη παρακολούθηση πολλαπλών στόχων και να παρέχει δυνατότητες υψηλής ανάλυσης για αποστολές αέρος-αέρος και αέρος-εδάφους.

Παράλληλα, στο ελληνικό οπλοστάσιο έρχονται τα F-35A. Η αμερικανική έγκριση του 2024 αφορούσε πιθανή πώληση έως και 40 F-35 με συνολικό εκτιμώμενο κόστος 8,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, μαζί με κινητήρες, υποστήριξη και εξοπλισμό. Η σημερινή ελληνική συμφωνία αφορά την πρώτη παρτίδα των 20 αεροσκαφών.

Το F-35A φέρνει stealth, sensor fusion, προηγμένη επίγνωση τακτικής κατάστασης, ταχύτητα περίπου Mach 1,6 και δυνατότητα μεταφοράς όπλων εσωτερικά ώστε να διατηρεί χαμηλό ίχνος.

Πύραυλοι AIM-120D Και AIM-9X

Και εδώ φτάνουμε στα όπλα που μπορούν πραγματικά να μετατρέψουν αυτά τα μαχητικά σε πολύ πιο επικίνδυνες πλατφόρμες.

Ο AIM-120D είναι η πλέον προηγμένη έκδοση του AMRAAM και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αμερικανικούς πυραύλους αέρος-αέρος μεγάλης εμβέλειας. Χρησιμοποιεί αδρανειακή καθοδήγηση και ενδιάμεσες διορθώσεις πορείας μέσω datalink, πριν ενεργοποιήσει τον ενεργό ερευνητή ραντάρ για την τελική φάση. Η ακριβής επιχειρησιακή εμβέλεια δεν δημοσιοποιείται, επομένως πρέπει να αποφεύγουμε τα υπερβολικά «νούμερα» που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο.

Για την Ελλάδα, η αξία του AIM-120D βρίσκεται κυρίως στο BVR, δηλαδή στην εμπλοκή πέρα από την οπτική επαφή. Σε συνδυασμό με AESA ραντάρ, Link 16 και κυρίως με το sensor fusion του F-35, μπορεί να δημιουργήσει ένα ιδιαίτερα ισχυρό kill chain.

Στην άλλη πλευρά βρίσκεται ο AIM-9X Block II. Είναι ένας υπέρυθρος πύραυλος μικρού βεληνεκούς, βάρους περίπου 84 κιλών, με imaging infrared seeker, thrust-vectoring και δυνατότητα εμπλοκής στόχων σε πολύ μεγάλες γωνίες εκτός του άξονα του αεροσκάφους. Ο Block II διαθέτει επίσης datalink και δυνατότητα launch-and-leave.

Με απλά λόγια, ο AIM-120D αφορά κυρίως την αναμέτρηση σε μεγάλες αποστάσεις, ενώ ο AIM-9X είναι το εξαιρετικά επικίνδυνο όπλο της κλειστής αερομαχίας.

AGM-88E AARGM Και Καταστολή Αεράμυνας

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η πιθανή απόκτηση του AGM-88E AARGM.

Ο συγκεκριμένος πύραυλος έχει σχεδιαστεί για SEAD και DEAD, δηλαδή για καταστολή και καταστροφή εχθρικών συστημάτων αεράμυνας. Δεν βασίζεται απλώς στο να εντοπίσει ένα ραντάρ και να κινηθεί προς την πηγή εκπομπής. Συνδυάζει anti-radiation seeker με GPS/INS και τερματική καθοδήγηση μέσω millimeter-wave radar, ενώ διαθέτει δυνατότητες αντιμετώπισης τακτικών όπου το εχθρικό ραντάρ σταματά να εκπέμπει.

Ο AGM-88E έχει μήκος περίπου 4,17 μέτρα, βάρος περίπου 361 κιλά και ταχύτητα άνω του Mach 2. Η NAVAIR τον χαρακτηρίζει όπλο μέσης εμβέλειας για SEAD/DEAD και επιβεβαιώνει την πιστοποίησή του για F-16 και F-35.

Για την Ελλάδα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διότι σημαίνει ότι ένα Viper ή ένα F-35 δεν θα περιορίζεται στην αποφυγή της εχθρικής αεράμυνας, αλλά θα μπορεί να συμμετέχει ενεργά στην καταστολή της.

Stryker Και Ενίσχυση Του Στρατού Ξηράς

Περνάμε τώρα στη χερσαία διάσταση.

Η Αθήνα εξετάζει την απόκτηση μεταχειρισμένων αμερικανικών Stryker 8x8 για την ενίσχυση των μηχανοκίνητων μονάδων. Εδώ βρίσκεται και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα οικονομικά στοιχεία της υπόθεσης, καθώς η συζήτηση αφορά αμερικανικά αποθέματα και πιθανή παραχώρηση με πολύ χαμηλό κόστος σε σχέση με την αγορά καινούργιων οχημάτων. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει οριστική συμφωνία και το «δωρεάν» δεν σημαίνει μηδενικό κόστος, αφού μεταφορά, ανακατασκευή, ανταλλακτικά, οπλισμός και υποστήριξη εξακολουθούν να κοστίζουν.

Το Stryker είναι οικογένεια τεθωρακισμένων οχημάτων και στην έκδοση Infantry Carrier Vehicle μπορεί να μεταφέρει πλήρωμα και ομάδα πεζικού. Η μέγιστη ταχύτητα ξεπερνά τα 60 μίλια την ώρα, δηλαδή περίπου 97 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ η αυτονομία του αναφέρεται περίπου στα 330 μίλια. Διαθέτει run-flat ελαστικά και κεντρικό σύστημα ρύθμισης πίεσης ελαστικών.

Για τον ελληνικό Στρατό, η αξία του δεν βρίσκεται μόνο στην προστασία. Βρίσκεται στην ταχύτητα μετακίνησης, στη δικτύωση, στην ταχεία ανάπτυξη μηχανοκίνητου πεζικού και στη δημιουργία πιο ευέλικτων σχηματισμών.

Καλίνινγκραντ: Μία ρωσική χώρα μέσα στην Ευρώπη

Το Κόστος Και Το «Τζάμπα»

Και εδώ πρέπει να γίνει μία σημαντική διευκρίνιση.

Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ένα επίσημο «πακέτο Ρούμπιο» με συνολική τιμή. Τα AIM-9X, AIM-120D και AGM-88E αποτελούν αντικείμενα πιθανών προμηθειών και διαπραγματεύσεων, τα 38 F-16 έχουν δικό τους πρόγραμμα αναβάθμισης περίπου ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, ενώ τα Stryker βρίσκονται σε διαφορετική κατηγορία πιθανής παραχώρησης μεταχειρισμένου υλικού.

Άρα δεν μιλάμε για ένα ενιαίο συμβόλαιο δεκάδων δισεκατομμυρίων που η Ελλάδα θα υπογράψει με τον Ρούμπιο.

Μιλάμε για κάτι πιο σημαντικό από αυτό: για τη διαμόρφωση ενός αμερικανικού πυρήνα μέσα στην ελληνική αποτρεπτική αρχιτεκτονική.

Συμπέρασμα

Εάν όλα αυτά συνδυαστούν, η εικόνα που δημιουργείται είναι εντυπωσιακή. Περισσότερα από 120 F-16 Viper, F-35 πέμπτης γενιάς, AIM-120D για BVR, AIM-9X για κλειστή αερομαχία, AGM-88E για SEAD/DEAD και Stryker για τον Στρατό Ξηράς.

Και το σημαντικότερο είναι ότι αυτά δεν λειτουργούν απομονωμένα. Τα F-16 Viper και τα F-35 μπορούν να ανταλλάσσουν δεδομένα μέσω Link 16 και να επιχειρούν σε ένα όλο και περισσότερο δικτυωμένο περιβάλλον, ενώ τα νέα όπλα αυξάνουν όχι μόνο την ισχύ πυρός αλλά και την επιβιωσιμότητα των ελληνικών δυνάμεων.

Επομένως, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν το πακέτο Ρούμπιο θα κάνει από μόνο του την Ελλάδα «υπερδύναμη». Καμία αγορά όπλων δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Το ερώτημα είναι εάν η Αθήνα θα καταφέρει να μετατρέψει αυτές τις επιμέρους δυνατότητες σε ένα ενιαίο, δικτυωμένο και πραγματικά επιχειρησιακό σύστημα αποτροπής.

Και εάν το πετύχει, τότε πράγματι η Ελλάδα μπορεί να αποκτήσει μία από τις ισχυρότερες και πιο σύγχρονες στρατιωτικές αρχιτεκτονικές στην Ανατολική Μεσόγειο.