Τέσσερα χρόνια μετά, η μητέρα της εξακολουθεί να βιώνει καθημερινά την απουσία της, με τον χρόνο να μην μπορεί να απαλύνει τον πόνο της απώλειας.
Με μια συγκλονιστική ανάρτηση, γεμάτη αναμνήσεις, αγάπη και αβάσταχτη θλίψη, απευθύνεται στην κόρη της, περιγράφοντας πόσο της λείπει το πρόσωπο, το χαμόγελο, η φωνή και το γέλιο της.
«Πανέμορφή μου...
4 χρόνια που έχω να δω το όμορφο πρόσωπό σου, το όμορφο χαμόγελό σου.
4 χρόνια που έχω να ακούσω τη φωνή σου, το γέλιο σου.
Τι κάνω εγώ εδώ;
4 χρόνια αναρωτιέμαι γιατί να ζω εγώ και όχι εσύ...
4 χρόνια προσπαθώ να βρω νόημα στο παράλογο.
4 χρόνια ζω μια ζωή που ΔΕΝ ΘΕΛΩ.
4 χρόνια πόνος ατελείωτος.
Μου λείπεις».