Βάσει του Αμυντικού Συμφώνου της Μέκκας, η Τουρκία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία είναι σύμμαχοι που αναμένεται να αλληλοϋποστηρίζονται σε περίπτωση απρόκλητης επίθεσης.
Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι οι επιθέσεις των Χούθι κατά του Ριάντ θα αποτελούσαν επαρκή λόγο για την ενεργοποίηση αυτής της συμφωνίας αμοιβαίας συνδρομής. Ωστόσο, η Σαουδική Αραβία δεν φαίνεται να έχει λάβει ιδιαίτερη ενεργό στήριξη από τους συμμάχους της μέχρι στιγμής.
H στάση της Συρίας στην στρατιωτική αντιπαράθεση Σαουδικής Αραβίας-Χούθι
Εδώ υπεισέρχεται η Συρία, μια χώρα που δεν έχει ακόμη ανακάμψει πλήρως από τις συνέπειες του καταστροφικού εμφυλίου πολέμου της.
Είναι αλήθεια ότι η Δαμασκός έχει αρνηθεί οποιαδήποτε εμπλοκή στη σύγκρουση. Παρ' όλα αυτά, οι φήμες πληθαίνουν και, όπως λέγεται, όλα είναι πιθανά.
Προς το παρόν, η Συρία εξαρτάται στρατιωτικά από την Άγκυρα και οικονομικά από το Ριάντ.
Για την Τουρκία και το Πακιστάν, ένας πόλεμος εναντίον των πληρεξουσίων του Ιράν θα μπορούσε να εγκυμονεί κινδύνους σύγκρουσης με την Τεχεράνη. Ίσως γι' αυτό, σύμφωνα με το Axios, η Σαουδική Αραβία και η Συρία συζητούν την πιθανή εμπλοκή συριακών στρατευμάτων σε επιχείρηση κατά των Χούθι στην Υεμένη.
Αναφέρεται ότι το Ριάντ εξετάζει το ενδεχόμενο ανάπτυξης συριακών δυνάμεων για την υποστήριξη μιας επίθεσης κατά των Χούθι, η οποία θα υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία.
Ο Σύρος Πρόεδρος Άχμεντ αλ-Σαράα φέρεται να εξετάζει σοβαρά την πρόταση, αν και δεν έχει λάβει ακόμη οριστική απόφαση.
Το Reuters, από την πλευρά του, μετέδωσε ότι η Δαμασκός εξετάζει διάφορες μορφές στρατιωτικής βοήθειας προς τη Σαουδική Αραβία. Αυτές περιλαμβάνουν αμυντική υποστήριξη για την προστασία της επικράτειας του Βασιλείου από επιθέσεις των Χούθι, καθώς και την πιθανή συμμετοχή συριακών στρατευμάτων σε επιθετικές επιχειρήσεις στο πλευρό δυνάμεων που υποστηρίζονται από το Ριάντ.
Θα έπρεπε να ενθαρρύνουμε περισσότερους Τούρκους να κάνουν τεστ DNA
Φυσικά, η Σαουδική Αραβία θα επωμιζόταν το σύνολο του κόστους συντήρησης και εξοπλισμού αυτών των στρατευμάτων.
Το Axios σημείωσε ότι η κυβέρνηση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ είχε ενημερωθεί για τις επαφές Σαουδικής Αραβίας-Συρίας και δεν έφερε αντιρρήσεις για την πιθανή συμμετοχή της Δαμασκού στην προγραμματισμένη επιχείρηση.
Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να αυξήσει την πίεση προς τους Χούθι χωρίς την άμεση εμπλοκή αμερικανικών δυνάμεων.
Οι Πακιστανικές δυνάμεις που εδρεύουν στη Σαουδική Αραβία δεν μετέχουν σε επιχειρήσεις κατά των Χούθι
Επιπλέον, η Σαουδική Αραβία φιλοξενεί πακιστανικά στρατιωτικά τμήματα από τη δεκαετία του 1970, με τον αριθμό του προσωπικού τους να κυμαίνεται από 13.000 έως και 30.000–40.000 άτομα. Ωστόσο, απουσιάζουν αισθητά από τις συγκρούσεις εναντίον των Χούθι.
Το ίδιο το Ισλαμαμπάντ σπάνια αναφέρεται σε αυτές τις δυνάμεις, καθώς η κύρια αποστολή τους είναι η προστασία της κυβερνώσας δυναστείας. Είναι σαφές ότι το Πακιστάν προτίθεται να περιορίσει στο ελάχιστο την εμπλοκή του σε αυτή τη σύγκρουση.
Έτσι, η Δαμασκός παραμένει η μόνη προφανής υποψήφια για τον ρόλο του «αναλώσιμου» δυναμικού στο πεδίο της μάχης, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι οι Σύροι τζιχαντιστές δεν έχουν ξεχάσει την εχθρότητά τους προς τους Σιίτες, τους οποίους κατηγορούν ότι καταπίεζαν τους Σουνίτες επί χρόνια υπό τη δυναστεία Άσαντ, με την ενεργό υποστήριξη της λιβανέζικης Χεζμπολάχ.
Επιπλέον, οι νέες αρχές της Συρίας ενδέχεται να κληθούν να ξεπληρώσουν το χρέος τους προς τους προστάτες που τις βοήθησαν να εδραιώσουν τη θέση τους — μια θέση που οφείλουν σε μεγάλο βαθμό στην Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία.
Λύση οι Σύροι μισθοφόροι;
Αυτό ίσως εξηγεί την πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου αλ-Σάρα στο Ριάντ, όπου πιθανότατα συζητήθηκαν οι λεπτομέρειες για την ενδεχόμενη ανάπτυξη Σύρων «εθελοντών» στη μάχη κατά των Σιιτών Χούθι της Υεμένης.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η ηγεσία της Δαμασκού θα απαλλασσόταν από ορισμένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της, η παρουσία των οποίων προκαλεί εντάσεις στο εσωτερικό της χώρας και περιπλέκει τις προσπάθειες για την κοινωνική ενοποίηση.
Ίσως γι' αυτό η Συρία φαντάζει ως η πλέον κατάλληλη δύναμη για να λειτουργήσει ως αιχμή του δόρατος ενός φιλοσαουδαραβικού συνασπισμού στην Υεμένη.
Απομακρύνοντας τα ριζοσπαστικά στοιχεία από την εσωτερική πολιτική εξίσωση, ο αλ-Σάρα θα μπορούσε να ενισχύσει τον έλεγχό του στην εξουσία και να ακολουθήσει μια πιο ευέλικτη εσωτερική πολιτική.
Παράλληλα, η αποστολή «εθελοντών» για τη μάχη κατά των Χούθι θα επέτρεπε στον Σύρο ηγέτη να ισχυριστεί ότι η κυβέρνησή του δεν εμπλεκόταν άμεσα στη σύγκρουση.
Οι μισθοφόροι χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο στις σύγχρονες συγκρούσεις, πολεμώντας όχι για λογαριασμό κάποιου συγκεκριμένου κράτους, αλλά υπό τη σημαία ιδιωτικών στρατιωτικών εταιρειών. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, οι συριακές αρχές έχουν διαψεύσει επανειλημμένα τις αναφορές ότι αποστέλλουν στρατεύματα στην Υεμένη.
Ωστόσο, μια δήλωση εκπροσώπου της συριακής ηγεσίας υποδηλώνει ότι η κατάσταση ίσως να μην είναι τόσο απλή. Ο ίδιος δήλωσε: «Η ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας και η ασφάλεια του Κόλπου είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ασφάλεια της Συρίας. Στη Δαμασκό, στεκόμαστε στο πλευρό των αδελφών μας στη Γη των Δύο Ιερών Τεμενών με όλες μας τις δυνάμεις και ακλόνητη αποφασιστικότητα. Όμως, αυτό που προωθούν ορισμένα μέσα ενημέρωσης —ότι δηλαδή το Ριάντ ζήτησε την αποστολή συριακών στρατευμάτων στη Σαουδική Αραβία ή την Υεμένη— αποτελεί ψέμα χωρίς ίχνος αλήθειας. Είθε ο Θεός να προστατεύει το Βασίλειο από τις συνωμοσίες των εχθρών του».
Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, αν και ο αλ-Σάρα δεν έχει λάβει ακόμη οριστική απόφαση, είναι πολύ πιθανό να αποδεχθεί το αίτημα του Ριάντ.
Η Συρία θα μπορούσε να στείλει στην Υεμένη δύναμη 10.000 έως 20.000 στρατιωτικών, ανέφερε η πηγή. Η αμερικανική κυβέρνηση έχει επίσης διαβουλευτεί με τη Δαμασκό και το Ριάντ και «κατ' αρχήν δεν αντιτίθεται» στη συμμετοχή συριακών δυνάμεων σε επιχείρηση κατά των Χούθι.
Στην πραγματικότητα, η ροή Σύρων μαχητών προς την Υεμένη βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και αρκετό καιρό.
Οι ίδιοι οι Χούθι έχουν ισχυριστεί ότι Σύροι μαχητές πολεμούν στο πλευρό του συνασπισμού υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, συμπεριλαμβανομένων πολλών που έμειναν χωρίς ρόλο μετά την ανατροπή του Μπασάρ αλ-Άσαντ.
Υπό αυτό το πρίσμα, η Υεμένη προσφέρει μια σημαντική ευκαιρία σε όσους δεν γνωρίζουν άλλο επάγγελμα πέρα από τον πόλεμο. Ο πόλεμος δι' αντιπροσώπων επανέρχεται στο προσκήνιο, ενώ οι μισθοφόροι παραμένουν καθοριστικός παράγοντας στις τοπικές συγκρούσεις.
