«Ο Αλέξης Τσίπρας υποστηρίζει ότι οι Έλληνες ζούσαν καλύτερα το 2019 από ό,τι σήμερα. Επενδύει στη λήθη που φέρνει μαζί της η απόσταση από το χρόνο και εξωραΐζει το παρελθόν», σημειώνει ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος και προχωρά σε συγκρίσεις των δύο περιόδων.
Πριν από αυτό όμως, επισημαίνει ότι «η Ελλάδα για να προχωρήσει μπροστά και να κάνει τα αναγκαία άλματα δεν έχει ανάγκη από αυτή την πολιτική αμεριμνησία. Παρά μόνο από πολιτική αυτογνωσία που δεν θα επιτρέψει στη μνήμη να δώσει τη θέση της στη λήθη.
Ακόμη πιο εξοργιστικό βέβαια είναι ότι οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που ευθύνονται για το γεγονός ότι την περίοδο 2015-2019 η Ελλάδα απέκλινε από κρίσιμους οικονομικούς δείκτες της ΕΕ, τώρα αμφισβητούν την σύγκλιση που έχει επιτευχθεί μετά το 2019.
Και έρχονται να υποσχεθούν ότι θα κάνουν ακριβώς αυτό: μιλάνε δηλαδή για τη σύγκλιση ενώ πλέον η Ελλάδα πρέπει να επιδιώκει την υπέρβαση».
Και συνεχίζει: «Ας αφήσουμε, λοιπόν, τα συνθήματα και ας δούμε την πορεία της Ελλάδας σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη στην ανάπτυξη, στην απασχόληση, στις καταθέσεις, στην κατανάλωση.
Το 2015-2018 η Ελλάδα έχανε έδαφος από την ΕΕ ενώ το 2019-2025 η Ελλάδα κέρδισε μέρος από το χαμένο έδαφος της προηγούμενης δεκαετίας.
Και κάτι που συχνά ξεχνάμε: την περίοδο 2015-2019 η υπόλοιπη Ευρώπη δεν έμενε στάσιμη. Αντιθέτως, αναπτυσσόταν. Άρα, την ώρα που η Ελλάδα έχανε έδαφος, η απόσταση που ήδη μας χώριζε από την Ευρώπη διευρυνόταν ακόμη περισσότερο.
Αυτό έχει σημασία όταν συζητάμε σήμερα για τη σύγκλιση. Κι αυτό είναι και η απάντηση σε όσους με θράσος σήμερα κουνάνε το δάχτυλο για τα ακόμη χαμηλά εισοδήματα της Ελλάδας. Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί…
Τα στοιχεία του ΑΕΠ που αυξάνεται με ταχύτερο ρυθμό από την ΕΕ ενώ το 15-19 ήταν υποπολλαπλάσιο της ΕΕ, του δημοσίου χρέους που μειώνεται ραγδαία, των καταθέσεων που μεγεθύνονται, της ανεργίας που πέφτει αφήνοντας πίσω μας χώρες όπως η Ισπανία και η Γαλλία, δεν σημαίνουν βεβαίως ότι όλοι οι πολίτες ευημερούν επειδή βελτιώνονται οι αριθμοί. Υπάρχουν προβλήματα στην καθημερινότητα, στο κόστος ζωής, στη στέγαση και αλλού που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Και δεν ισχυριζόμαστε κάτι τέτοιο.
Σημαίνουν όμως κάτι πολύ απλό: όταν μια οικονομία αναπτύσσεται, όταν δημιουργεί περισσότερες δουλειές, όταν αυξάνει τα εισοδήματα, όταν ενισχύει την αποταμίευση και συγκλίνει με την Ευρώπη, δημιουργούνται περισσότερες δυνατότητες για τους ανθρώπους.
Και το αντίστροφο είναι ακόμη πιο βέβαιο: Όταν οι αριθμοί δεν πηγαίνουν καλά, όταν η ανεργία είναι 17%, όταν η ανάπτυξη υπολείπεται της Ευρώπης και τα εισοδήματα μένουν πίσω, δυστυχούν και οι άνθρωποι».
Κλείνοντας ο υπουργός Επικρατείας γράφει ότι «η σύγκλιση δεν μπορεί να είναι σύνθημα στα χείλη δημαγωγών που όταν τους δόθηκε η ευκαιρία να κυβερνήσουν έφεραν τα αντίθετα αποτελέσματα. Η σύγκλιση είναι μετρήσιμο αποτέλεσμα. Και η Ελλάδα του 2026 βρίσκεται πιο κοντά στην Ευρώπη από ό,τι βρισκόταν το 2019. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αλήθεια έχει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ετυμολογία: σημαίνει μη λήθη. Να μην ξεχνάμε.
Γι’ αυτό αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και συνεπείς με τα δύσκολα μαθήματα που πήραμε από την κρίση χρέους, δεν πρέπει να ξεχάσουμε για να προχωρήσουμε μπροστά.
Δεν χρειάζεται ούτε να εξιδανικεύουμε το σήμερα ούτε να νοσταλγούμε το χθες. Χρειάζεται απλά να θυμόμαστε την αλήθεια του χθες, να βλέπουμε καθαρά την πρόοδο του σήμερα και να δουλεύουμε για ένα καλύτερο αύριο».
