Δραματικά στοιχεία που διαβιβάστηκαν στη Βουλή στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου αποκαλύπτουν το μέγεθος μιας ανείπωτης κοινωνικής τραγωδίας που εξελίσσεται στους δρόμους της Αθήνας. Τα ευρήματα της καταγραφής, την οποία πραγματοποίησε ο Δήμος Αθηναίων σε συνεργασία με το Πάντειο Πανεπιστήμιο σε δείγμα 681 ατόμων, συνθέτουν την εφιαλτική εικόνα μιας κοινωνίας που βλέπει τους δικούς της ανθρώπους να πετιούνται στο περιθώριο και την εξαθλίωση.
Έλληνες, άνδρες και άνω των 50 ετών η πλειονότητα των εξαθλιωμένων
Η έρευνα αποδομεί πλήρως τα αφηγήματα περί «περιθωριακών ομάδων», αποδεικνύοντας ότι η αστεγία χτυπάει την καρδιά της ελληνικής οικογένειας. Σχεδόν επτά στους δέκα καταγεγραμμένους αστέγους (το 69,9%) έχουν ελληνική υπηκοότητα, ενώ το 71% είναι άνδρες.
Ακόμη πιο συνταρακτικό είναι το ηλικιακό προφίλ των θυμάτων: πάνω από έξι στους δέκα (το 62%) είναι άνθρωποι άνω των 50 ετών —άνθρωποι που εργάστηκαν μια ζωή και βρέθηκαν ξαφνικά στο κενό. Παράλληλα, το 65,8% δήλωσε ότι διαβιοί σε συνθήκες απόλυτης κοινωνικής απομόνωσης, χωρίς κανένα υποστηρικτικό οικογενειακό ή συντροφικό περιβάλλον, αφημένοι στην τύχη τους στο τσιμέντο της πρωτεύουσας.
Η ακρίβεια και η ανεργία πετούν τους Έλληνες στον δρόμο
Η βασική αιτία αυτής της κοινωνικής γενοκτονίας δεν είναι άλλη από τον αμείλικτο οικονομικό στραγγαλισμό. Το 72,2% των ερωτηθέντων ανέφερε αμιγώς οικονομικούς λόγους για την απώλεια της στέγης του, αποτέλεσμα της αχαλίνωτης ακρίβειας, των εξωφρενικών ενοικίων και της παρατεταμένης ανεργίας. Την ίδια στιγμή, το 37,9% συνέδεσε την κατάστασή του με προβλήματα υγείας, ενώ το 30,2% επικαλέστηκε σοβαρά οικογενειακά αδιέξοδα.
Η αστεγία στην Αθήνα έχει πλέον αποκτήσει μόνιμο και εφιαλτικό χαρακτήρα. Το 56,5% των καταγεγραμμένων ζει χωρίς αυτόνομη κατοικία για περισσότερα από δύο χρόνια, ενώ ένα σοκαριστικό 31,6% βρίσκεται στον δρόμο για πάνω από μία πενταετία, αποδεικνύοντας ότι μόλις ένας άνθρωπος χάσει τη στέγη του, η επιστροφή στην κανονικότητα φαντάζει σχεδόν αδύνατη.
Η προκλητική αντίθεση: Έλληνες στο τσιμέντο, μετανάστες με επιδόματα και στέγη
Την ίδια ώρα που εκατοντάδες Έλληνες πολίτες στοιβάζονται σε χαρτόκουτα και παγκάκια, παλεύοντας με το κρύο και την εξαθλίωση, η οργή της κοινωνίας ξεχειλίζει από την εμφανή ανισότητα στις κρατικές και ευρωπαϊκές μέριμνες. Για τις μάζες των παράνομων μεταναστών εξασφαλίζονται αδιάκοπα κονδύλια, επιδοτούμενη στέγαση, δωρεάν ίντερνετ, κάρτες σίτισης και πλήρης υγειονομική κάλυψη μέσω δεκάδων ΜΚΟ και προγραμμάτων, την ώρα που ο ντόπιος πληθυσμός εγκαταλείπεται στην απόλυτη μοίρα του.
Ο φόβος και η αγωνία γιγαντώνονται: πόσοι ακόμη Έλληνες οικογενειάρχες, χαμηλοσυνταξιούχοι και άνεργοι θα βρεθούν αύριο στον δρόμο, όσο η καλπάζουσα ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης, η ενέργεια και τα ενοίκια καταστρέφουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς;
Προγράμματα-σταγόνα στον ωκεανό της καταστροφής
Απέναντι σε αυτό το τεράστιο κύμα φτώχειας, οι κυβερνητικές παρεμβάσεις φαντάζουν ως σταγόνα στον ωκεανό. Το πρόγραμμα «Στέγαση και Εργασία» στον Δήμο Αθηναίων προβλέπει κονδύλιο 1,12 εκατ. ευρώ για μόλις 60 ωφελούμενους (46 νοικοκυριά), ενώ το πρόγραμμα «Κάλυψη» έχει στεγάσει μόλις 99 άτομα.
Όσο για το πιλοτικό πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, περιορίζεται στην ανακαίνιση μόλις... 10 διαμερισμάτων στην Αθήνα! Οι οκτώ δομές υποστηριζόμενης διαβίωσης που λειτουργούν στον Δήμο Αθηναίων απλώς διαχειρίζονται την ακραία φτώχεια, χωρίς να προσφέρουν ουσιαστική προοπτική επανένταξης.
Η καταγραφή αυτή αποτελεί την πιο αδιάψευστη και τραγική επιβεβαίωση: η ελληνική κοινωνία οδηγείται σε βίαιο βιοτικό αφανισμό, με τους ίδιους τους πολίτες της να μετατρέπονται σε «ξένους» και αστέγους μέσα στην ίδια τους την πατρίδα.
