Ο Νετζμετίν Ερμπακάν, υπήρξε μια από τις πιο επιδραστικές μορφές της σύγχρονης τουρκικής ιστορίας. Καθηγητής μηχανολογίας, αλλά κυρίως ο πολιτικός οραματιστής του κινήματος «Εθνική Θέα» (Millî Görüş), ο πρώην Πρωθυπουργός της Τουρκίας ανέπτυξε μια εκτενή ρητορική γύρω από τον έλεγχο των παγκόσμιων εξελίξεων. Οι θέσεις του δεν αποτελούσαν απλώς πολιτικά συνθήματα, αλλά μια δομημένη θεωρία για την ύπαρξη ενός σκιώδους κέντρου αποφάσεων.
Η δομή της παγκόσμιας κυριαρχίας: Οι «300» και ο σιωνισμός
Ο Ερμπακάν υποστήριζε με σθένος ότι ο κόσμος δεν κυβερνάται από τις ορατές κυβερνήσεις, αλλά από μια κλειστή ελίτ 300 πολυεκατομμυριούχων εβραϊκής καταγωγής. Κατά την οπτική του, αυτοί οι 300 αποτελούν την ανώτατη πολιτική και οικονομική διεύθυνση του παγκόσμιου Σιωνισμού.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, το σύστημα αυτό λειτουργεί ιεραρχικά:
Οι Στοές: Ο Τούρκος πολιτικός θεωρούσε τις τεκτονικές στοές ως τον προθάλαμο και το οργανωτικό εργαλείο αυτής της ελίτ, λειτουργώντας ως ο πρώτος κρίκος για τον έλεγχο των τοπικών κοινωνιών.
Διεθνείς Οργανισμοί: Υποστήριζε ότι τα Ηνωμένα Έθνη, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι όργανα που δημιουργήθηκαν και ελέγχονται πλήρως από αυτή την ομάδα, προκειμένου να νομιμοποιούν τις αποφάσεις της σε διεθνές επίπεδο.
Η χειραγώγηση της κοινής γνώμης και των πολιτικών συστημάτων
Μία από τις πιο έντονες καταγγελίες του Ερμπακάν αφορούσε τον έλεγχο της πληροφορίας και της πολιτικής βούλησης. Ισχυριζόταν ότι η σιωνιστική αυτή οργάνωση έχει απλώσει τα δίχτυα της παντού:
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης: Κατά τον ίδιο, δημοσιογράφοι, συγγραφείς και διαμορφωτές κοινής γνώμης σε παγκόσμιο επίπεδο βρίσκονται υπό τις άμεσες εντολές των «300», κατευθύνοντας τις μάζες προς την επιθυμητή κατεύθυνση.
Πολιτική Εξουσία: Ο Ερμπακάν πίστευε ότι η ελίτ αυτή «τοποθετεί» κυβερνήσεις. Υποστήριζε ότι το εκλογικό αποτέλεσμα είναι συχνά μια προκατασκευασμένη διαδικασία, όπου οι πολίτες νομίζουν ότι επιλέγουν ελεύθερα, ενώ στην πραγματικότητα ψηφίζουν ανάμεσα σε πρόσωπα που έχουν ήδη την έγκριση των Σιωνιστών.
Οικονομική υποδούλωση και οι «οικογένειες του χρήματος»
Στο επίκεντρο της θεωρίας του βρισκόταν το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ο Ερμπακάν θεωρούσε το χρέος ως το απόλυτο όπλο υποδούλωσης των εθνών. Κατονόμαζε συγκεκριμένους οικονομικούς κολοσσούς ως τους «αρχιτέκτονες» αυτής της οικονομικής φυλακής:
Οικογένεια Ροκφέλερ: Τους θεωρούσε ως την κορυφή της πυραμίδας στις Ηνωμένες Πολιτείες, υποστηρίζοντας ότι καμία μεγάλη απόφαση δεν λαμβάνεται χωρίς την τελική τους έγκριση.
Οικογένεια Ρότσιλντ: Τους προσδιόριζε ως τους ρυθμιστές της Ευρώπης, με έδρες την Αγγλία και τη Γαλλία.
Οικογένεια Ανιέλι και Μιτσουμπίσι: Τους έθετε ως τοπικούς τοποτηρητές του συστήματος στην Ιταλία και την Ιαπωνία αντίστοιχα.
Κτηνωδία χωρίς τέλος! Σύριοι βίασαν 27χρονη πάνω σε καπό αυτοκινήτου και την χλεύαζαν ενώ ούρλιαζε
Η «αυταρχική δημοκρατία» και η λέσχη Μπίλντερμπεργκ
Ο Ερμπακάν εισήγαγε τον όρο «αυταρχική δημοκρατία» για να περιγράψει το σύγχρονο δυτικό πολίτευμα. Ισχυριζόταν ότι στις ΗΠΑ και τη Γερμανία, η δημοκρατία είναι μια βιτρίνα. Οι πολίτες συμμετέχουν σε μια διαδικασία που φαίνεται δημοκρατική, αλλά οι επιλογές τους είναι περιορισμένες μέσα σε ένα πλαίσιο που έχουν καθορίσει τα Think Tanks και οι μυστικές συνεδριάσεις της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Σύμφωνα με τον καθηγητή, αυτή η κατάσταση επικρατεί αμετάβλητη τα τελευταία 350 χρόνια, με στόχο τη διατήρηση της παγκόσμιας κυριαρχίας από την ίδια ελίτ.
