Σε μια νέα εποχή τεχνολογικής υπεροχής περνά η Διοίκηση Αεροπορίας (ΔΑ) της κυπριακής Εθνικής Φρουράς, με την ένταξη των σύγχρονων ελικοπτέρων Airbus H145M, τα οποία αντικαθιστούν τα παλαιότερα γαλλικά Gazelle και τα ρωσικά Mil Mi-35P. Παρά τη σημαντική αναβάθμιση της αποτρεπτικής ισχύος, έντονος προβληματισμός επικρατεί για την καθυστέρηση στην απόκτηση του συνόλου των δώδεκα ελικοπτέρων που προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός, σύμφωνα με ανάλυση του Δρ. Πέτρου Σαββίδη στην philenews.
Επιχειρησιακή υπεροχή από «αποστάσεις ασφαλείας»
Η ένταξη των H145M στην 450 Μοίρα Ελικοπτέρων τερματίζει μια περίοδο ευάλωτης έκθεσης των κυπριακών μέσων στα εχθρικά πυρά. Ενώ τα παλαιότερα ελικόπτερα αναγκάζονταν να πλησιάσουν σε απόσταση 4-6 χλμ. από τον στόχο, τα νέα αποκτήματα, οπλισμένα με τους ισραηλινούς πυραύλους Spike ER2, μπορούν να πλήξουν στόχους σε βάθος 16 χιλιομέτρων.
Αυτό επιτρέπει στην Εθνική Φρουρά να εκτελεί βολές ακριβείας βαθιά εντός των κατεχομένων εδαφών, παραμένοντας σε ασφαλή απόσταση από την τουρκική Γραμμή Κατάπαυσης του Πυρός και τα αντιαεροπορικά συστήματα MANPADS των δυνάμεων κατοχής.
Το «δόγμα της πρώτης ώρας» και η ανάγκη για 12 ελικόπτερα
Σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, ο αριθμός των ελικοπτέρων είναι κρίσιμος για την έκβαση μιας πιθανής σύγκρουσης.
Η δύναμη των 12: Επιτρέπει την εκτόξευση 96 πυραύλων ανά κύμα προσβολής, προκαλώντας αποδιοργάνωση στα εχθρικά τεθωρακισμένα πριν καν προσεγγίσουν τη νεκρή ζώνη.
Η δύναμη των 6: Περιορίζει τη δυνατότητα αυτή στους 48 πυραύλους, μειώνοντας δραστικά την ικανότητα ανάσχεσης του πρώτου κύματος επίθεσης.
Λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες συντήρησης, μια δύναμη έξι ελικοπτέρων μεταφράζεται στην πράξη σε μόλις 4 ή 5 διαθέσιμα μέσα, αριθμός που θεωρείται οριακός για τις ανάγκες της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Το οικονομικό παράδοξο και το «δικαίωμα προαίρεσης»
Ερωτήματα προκαλεί η διστακτικότητα του Υπουργείου Άμυνας να ασκήσει το δικαίωμα προαίρεσης για τα επιπλέον έξι ελικόπτερα, παρά το γεγονός ότι:
Τα 11 ρωσικά Mi-35P πωλήθηκαν στη Σερβία έναντι €105 εκατομμυρίων, έσοδα που θα μπορούσαν να καλύψουν μεγάλο μέρος της νέας αγοράς.
Το κόστος ανά μονάδα (€23 εκατ.) κρίνεται συμφέρον, ενώ η παγκόσμια ζήτηση απειλεί να αυξήσει την τιμή κατά 20-30% στο μέλλον.
Υπάρχουν διαθέσιμα κονδύλια στον προϋπολογισμό του 2026 και εγκεκριμένη χρηματοδότηση από το πρόγραμμα SAFE της Ε.Ε.
Καταληκτικά ερωτήματα
Η υποδομή και το προσωπικό της Διοίκησης Αεροπορίας είναι ήδη διαμορφωμένα για τη διαχείριση 12-15 ελικοπτέρων. Υπό αυτές τις συνθήκες, η μη ολοκλήρωση της προμήθειας χαρακτηρίζεται από κύκλους της άμυνας ως «ακατανόητη και επιβλαβής». Καθώς τα χρονικά περιθώρια στενεύουν, το ερώτημα παραμένει: Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι που φρενάρουν την πλήρη θωράκιση των κυπριακών αιθέρων;
