Επέτειο της μεγάλης τιτανομαχίας της Κρήτης σήμερα, και έρχονται στο νου μας μνήμες, από μια μακρινή εποχή που ο ελληνισμός δόξασε την φήμη του περί αδούλωτων μαχητών, κατά των Γερμανών ναζί.
Τα παραδείγματα είναι πολλά , και τα περιστατικά είναι ακόμη περισσότερα για τον ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών, των Αυστραλών, Νεοζηλανδών, αλλά τα εύσημα κυρίως ανήκουν στον απλό κρητικό λαό.
Μένος κατά του Ελληνισμού! Ο πατέρας της Γαλάζιας Πατρίδας απαιτεί νόμο για "γκριζάρισμα" 153 Ελληνικών νησίδων
Οι Γερμανοί δέχθηκαν μια αντίσταση που δεν είχαν ξαναδεί πουθενά στην Ευρώπη, και αυτό το μαρτυρούν τα ίδια τα αρχεία τους.
Στα πολλά που γράφθηκαν και ακούσθηκαν, κρατάμε κάτι στο οποίο δεν έχει δοθεί πολύ μεγάλη σημασία, και αφορά την καταστροφή του πλέον επίλεκτου σώματος των Γερμανών Αλεξιπτωτιστών.
Πρόκειται για ένα Σώμα άρτιο εκπαιδευμένο, το οποίο έκανε ( έτσι νόμιζε) μια πρόβα τζενεράλε για την επίθεση στην τότε ΕΣΣΔ.
Το αερομεταφερόμενο σώμα των Γερμανών (7η Αεροπορική Μεραρχία) καταστράφηκε κατά τη Μάχη της Κρήτης (Μάιος 1941) λόγω της σθεναρής αντίστασης των Συμμάχων και του άμαχου πληθυσμού.
Η άμεση εξουδετέρωσή του επήλθε από την έλλειψη αιφνιδιασμού, τον εξαιρετικά υψηλό φόρο αίματος κατά τις ρίψεις και την αδυναμία ανεφοδιασμού.
Παγκόσμιο σοκ! Σέρνουν στα γόνατα τους 430 ακτιβιστές του "Στολίσκου της Ελευθερίας" με εντολή Μπεν-Γκβιρ
Οι Κρητικοί, πολεμώντας με ό,τι μέσο διέθεταν, περίμεναν τους αλεξιπτωτιστές στο έδαφος. Πολλοί Γερμανοί εξουδετερώθηκαν πριν καν προλάβουν να λυθούν από τους αλεξίπτωτους ιμάντες τους ή προτού φτάσουν στον οπλισμό τους, που έπεφτε σε ξεχωριστά κοντέινερ.
Άμαχοι, ηλικιωμένοι, γυναίκες και παιδιά από τα χωριά και τις πόλεις (όπως στο Ηράκλειο, τα Χανιά και το Ρέθυμνο) όρμησαν αυθόρμητα εναντίον των εισβολέων με πρωτόγονα όπλα, τσεκούρια και μαχαίρια, ανατρέποντας τα γερμανικά σχέδια.
Οι Βρετανικές, Αυστραλιανές και Νεοζηλανδικές δυνάμεις, σε συνεργασία με τα υπολείμματα του Ελληνικού Στρατού, προέβαλαν σθεναρή αντίσταση, προκαλώντας τεράστιες φθορές στο επίλεκτο σώμα.
Στις 20 Μαΐου 1941, ο γερμανικός στρατός ξεκίνησε τη μεγαλύτερη μαζική αεραποβατική επιχείρηση μέχρι τότε, χρησιμοποιώντας περίπου 600 αεροσκάφη Ju 52 για να ρίξει περίπου 14.000 αλεξιπτωτιστές, που ήταν ο ανθός του γερμανικού έθνους.
Τα αεροσκάφη Ju 52, αργοκίνητα και ευάλωτα κατά τη ρίψη ή την προσγείωση, δέχθηκαν καταιγιστικά πυρά από τις συμμαχικές αντιαεροπορικές άμυνες. Εκτιμάται ότι καταστράφηκαν πάνω από 300 γερμανικά αεροσκάφη κατά τη διάρκεια της μάχης.
Η κατάρριψη των μεταγωγικών εμπόδισε την προώθηση πυρομαχικών, τροφίμων και κυρίως βαρέων οπλισμών στους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές, οι οποίοι έπρεπε να πολεμήσουν μόνο με τον ελαφρύ εξοπλισμό που έφεραν επάνω τους.
Τα συμμαχικά πυρά κατέστρεψαν περίπου 220 γερμανικά μεταγωγικά αεροσκάφη (Ju 52) και έθεσαν εκτός μάχης άλλα 150, εμποδίζοντας τον ασφαλή εφοδιασμό και την ενίσχυση των αλεξιπτωτιστών με βαρέα όπλα.
Η αεροπορική μεραρχία υπέστη τέτοιες απώλειες (πάνω από 8.000 νεκροί και τραυματίες) που οδήγησαν τον Αδόλφο Χίτλερ στην απόφαση να μην ξαναχρησιμοποιήσει ποτέ ξανά τους αλεξιπτωτιστές του σε μεγάλη αεραποβατική επιχείρηση, και ειδικά κατά της ΕΣΣΔ.
Φυσικά οι Γερμανοί Ναζί, δεν ξέχασαν την αντίσταση του γενναίου κρητικού λαού και στην συνέχεια ξέσπασαν πάνω με ομαδικές εκτελέσεις και κάψιμο χωριών, ως βάρβαροι που ήταν.
