Στο επίκεντρο μιας ευρύτερης γεωπολιτικής συζήτησης επανέρχεται το Κυπριακό, με αφορμή τις πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας μέσω της βρετανικής εφημερίδας Independent σχετικά με τις άτυπες σκέψεις της προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρίας Άνχελα Ολγκίν. Αν και δεν υφίσταται επίσημο έγγραφο ή πρόταση προς τα εμπλεκόμενα μέρη, οι σχετικές αναφορές συνδέουν πλέον την πορεία των συνομιλιών με την ευρωπαϊκή αμυντική αρχιτεκτονική και τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η σύνδεση με την ευρωπαϊκή άμυνα και το μοντέλο λύσης

Σύμφωνα με την ανάλυση του διευθυντή του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, Κωνσταντίνου Φίλη, η τουρκική διπλωματία επιχειρεί να προβάλει το επιχείρημα ότι η συγκρότηση μιας ολοκληρωμένης ευρωπαϊκής άμυνας προϋποθέτει τη δική της ενεργό συμμετοχή, η οποία με τη σειρά της συνδέεται με τη διευθέτηση του Κυπριακού. Το αφήγημα αυτό βρίσκει αποδέκτες σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που επιθυμούν στενότερη αμυντική συνεργασία με την Άγκυρα, εξέλιξη που συνεπάγεται αυξημένες πιέσεις προς την Αθήνα και τη Λευκωσία.

Παράλληλα, οι δημοσιευθείσες πληροφορίες περιγράφουν μια απόκλιση από την παραδοσιακή βάση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, δίνοντας έμφαση σε μια πιο χαλαρή δομή με αυξημένες αρμοδιότητες των συνιστώντων κρατιδίων. Παράλληλα, παρατηρείται προσπάθεια προβολής της τουρκικής πλευράς ως της μόνης που προσέρχεται με εποικοδομητικές προτάσεις.

Η διεθνής διάσταση και ο παράγοντας της αμερικανικής πολιτικής

Από την πλευρά του, ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Άγγελος Συρίγος συνδέει τις τουρκικές κινήσεις με το ευρύτερο πλέγμα των σχέσεων της Άγκυρας με τη Δύση, όπως η επιδίωξη πρόσβασης στα αμερικανικά μαχητικά F-35, η διευθέτηση του

Χαμόγελα στο Κρεμλίνο! Η Άγκυρα μπλόκαρε το μεγαλύτερο στρατιωτικό έργο στην ιστορία του ΝΑΤΟ

ζητήματος των συστημάτων S-400 και η συμμετοχή σε ευρωπαϊκά εξοπλιστικά προγράμματα. Όπως επισημαίνει, η συνεχόμενη στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο συνιστά βασικό σημείο τριβής με τις ευρωπαϊκές αρχές ασφαλείας.

Επιπλέον, συνυπολογίζεται η προσέγγιση της αμερικανικής διοίκησης υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, η οποία διακρίνεται από μια συναλλακτική τακτική στην εξωτερική πολιτική. Μια πιθανή εξέλιξη στο Κυπριακό εκτιμάται ότι θα εξυπηρετούσε ευρύτερους σχεδιασμούς για σταθερότητα και ενεργειακή συνεργασία στην περιοχή, χωρίς ωστόσο να διασφαλίζεται η πλήρης ευθυγράμμιση με το προηγούμενο πλαίσιο των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας.