Περὶ ἐλευθερίας αὐτοπροσδιορισμοῦ.
Τὸ ὄνομά μου εἶναι Βασίλειος. Μὲ αὐτὸ τὸ ὄνομα βαπτίστηκα καὶ δὲν ἔχω κανένα σκοπὸ νὰ τὸ ἀλλάξω. Ὅμως θὰ μποροῦσα νὰ τὸ κάνω ὁποιαδήποτε στιγμή, ἄν ἤθελα. Μάλιστα θὰ ἤθελα καὶ θὰ γινόταν στὴν περίπτωση ποὺ χειροτονούμουν ἤ γινόμουν μοναχός. Θὰ μποροῦσα ἐπίσης νὰ χρησιμοποιοῦσα παραλλαγές τοῦ ὀνόματός μου, ὅπως κάνουν κάποιοι ἄλλοι, σὰν τὸ Ἄκης, Λάκης ἤ (ἀγγλιστί) Μπιλ κ.τ.λ. Στὴν σημερινὴ ἐποχή τῆς ἄκρατης ἐλευθερίας αὐτοπροσδιορισμοῦ ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀλλάζουν ἀκόμα καὶ … τὸ γένος τοῦ ὀνόματός τους. Δὲν συμφωνούμε βέβαια, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε σεβόμαστε τὴν ἐλευθερία τοῦ καθενός. Θὰ πρέπει ὅμως ἐδῶ καὶ νὰ μὴν ξεχνᾶμε τὸ «Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει», Α’ Κορ. 6,12.
Ἐπίσης εἶμαι Ἕλληνας. Ἀμιγῶς καὶ μόνο Ἕλληνας, δὲν ἀντλῶ καμιὰ ἄλλη καταγωγὴ καὶ δὲν κατέχω καμιὰ ἄλλη ὑπηκοότητα. Ὅμως θὰ μποροῦσα ἄν ἤθελα νὰ μεταβῶ σὲ κάποια ἄλλη χώρα, νὰ κατοικήσω ἐκεῖ, καὶ μὲ τὸν καιρὸ νὰ ἐπιδιώξω νὰ ἰκανοποιήσω τὶς προϋποθέσεις ἀπόκτησης ὑπηκοότητας καὶ ἐν τέλει νὰ πετύχω νὰ τὴν λάβω.
Ἀλλὰ καὶ χωρὶς νὰ συμβεῖ κάτι τέτοιο, κάποιοι ἑλληνικῆς καταγωγῆς ποὺ δὲν νιώθουν καὶ δὲν θέλουν νὰ λέγονται Ἕλληνες ἀπαρνοῦνται λόγω ἤ ἔργω ἤ μὲ καὶ τὰ δύο τὴν ἑλληνική τους καταγωγὴ καὶ ταυτότητα, καὶ μιμοῦνται καὶ προσποιοῦνται τὸν ὁποιοδήποτε ξένο, τὸν δυτικό, τὸν Εὐρωπαῖο, τὸν Ἀμερικάνο στὸν τρόπο τῆς ζωῆς τους, στὰ πιστεύω καὶ στὰ θέλω τους. Ἀρκεῖ ὅμως νὰ μὴν ξεχνάνε ὅτι ἔχουμε καὶ ἐμεῖς τὸ δικαίωμα νὰ ἀγαπάμε τὴν Ἑλλάδα μας, ὅπως καὶ ἐκείνοι ὅτι ἐπέλεξαν, καὶ ὀφείλουν αὐτὸ νὰ τὸ σέβονται.
Κοιτάζοντας τὸ ὄνομά μου γραμμένο πάνω στὴν ταυτότητά μου, συναντῶ μὲ τὸ βλέμμα μου ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά της λίγο πιὸ πέρα ἀπὸ τὴν ὑπογραφή μου καὶ τὸν ἀριθμὸ ταυτότητας. Εἶναι καὶ αὐτὸς κάτι ποὺ θὰ μποροῦσα ὁποιαδήποτε στιγμὴ θὰ ἤθελα (τουλάχιστον μέχρι τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2023, ποὺ ἔπαψαν νὰ ἐκδίδονται οἱ ἁπλὲς ταυτότητες) νὰ τὸ ἀλλάξω μὲ μιὰ ἁπλὴ αἴτηση στὸ πλησιέστερο ἀστυνομικὸ τμήμα.
Βέβαια, ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ὑπάρχει ἕνας ἄλλος ἀριθμός, ὁ ΑΦΜ, ποὺ δὲν ἀλλάζει. Ὡστόσο, αὐτὸς ἀφορὰ μόνο τὸ κομμάτι τῆς ζωῆς κάποιου ποὺ ἔχει νὰ κάνει μὲ χρήματα, οἰκονομικὲς συναλλαγές καὶ ἰδιοκτησία. Καὶ ὅσο κάποιος ζεῖ πιὸ ἁπλὰ καὶ φτωχικά, τόσο αὐτὸ τὸ κομμάτι γίνεται μικρότερο καὶ ἀσήμαντο. Καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸ βέβαια καὶ ὁ ΑΦΜ ποὺ τὸ ἀφορά.
Πέραν αὐτοῦ ὅμως ὑπάρχει καὶ ὁ ΑΜΚΑ ποὺ ἐπίσης δὲν ἀλλάζει καὶ ποὺ ἀφορὰ τὸ κομμάτι στὴ ζωή κάποιου περὶ τῆς ὑγείας του. Ἄν ὑποθέσουμε ὅτι κάποιος εἶναι σὲ ὅλη τὴ ζωὴ του ἀπόλυτα ὑγιῆς, αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς παραμένει ἄχρηστος. Ὡστόσο ὁποιαδήποτε φαρμακευτικὴ ἀγωγὴ καὶ ἰατρικὴ περίθαλψη λάβει κάποιος καταγράφεται καὶ ὁποιοσδήποτε ἔχει πρόσβαση στὸν φάκελο ὑγείας μέσω τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ, ποὺ νόμιμα εἶναι μόνο οἱ ἐργαζόμενοι ἐντὸς τοῦ τομέα ὑγείας, μπορεῖ νὰ ἐλέγξει αὐτὸ τὸ ἰατρικό ἱστορικό. Τὸ ὁποῖο ἀποτελεῖ φυσικὰ εὐαίσθητο προσωπικὸ δεδομένο.
Κατὰ τὴν προσωπική μας γνώμη αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχει καὶ θεωροῦμε τὸ ὅτι τὸν λάβαμε ἀποτελεῖ μιὰ μεγάλη ὑποχώρηση στὴν προστασία καὶ ἀσφάλεια τοῦ προσωπικοῦ μας ἀπορρήτου, ἡ ὁποία ἀναμφίβολα θὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ τελευταία. Τὸ ἰατρικό μας ἱστορικὸ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀπόλυτα στὴν δική μας καὶ μόνο κατοχή καὶ διάθεση, ἤ καὶ τοῦ οἰκογενειακοῦ μας ἰατροῦ, κανενὸς ἄλλου.
Καὶ ὅμως κάτι γιὰ ἐμᾶς δὲν μποροῦμε νὰ τὸ ἀλλάξουμε.
Καὶ ἐνῶ στὴν πατρίδα μας ὅλα ὡς πρὸς τὸν αὐτοπροσδιορισμό τοῦ καθενός μας προβάλλονται νὰ μποροῦν νὰ ἀλλάξουν, ὅλα προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἐπιτρέπονται, ὑποτίθεται ὅτι ὁ καθένας μπορεῖ νὰ ταυτοποιεῖται καθὼς ἀρέσκεται καὶ ἀπαιτεῖ, παραδόξως ὅμως ὑπάρχει κάτι γιὰ ἐμᾶς ποὺ παρόλ’ αὐτὰ δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει ποτέ: ὁ Προσωπικὸς Ἀριθμός!!!
Αὐτὸς χορηγεῖται ἀναγκαστικὰ ὡς βασικὴ προϋπόθεση γιὰ νὰ λάβει κάποιος τὴν ψηφιακὴ ταυτότητα ποὺ ἄρχισε νὰ ἐκδίδεται ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2023 (στὴν ἀρχὴ μέχρι τὸν Ἰούνιο τοῦ 2025 ἐκδιδόταν χωρὶς τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό). Αὐτὸς χορηγεῖται ἄπαξ, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἀποδωθεῖ σὲ κάποιον πολίτη, ὁ συγκεκριμένος πλέον γι’ αὐτὸν ἀριθμὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξει σὲ ὅλη του τὴν ζωή!
Δὲν ὑπάρχει καμιὰ τέτοια δυνατότητα ἀντικατάστασής του, κανένα τέτοιο δικαίωμα γιὰ τὸν πολίτη, ἀλλὰ ὑποχρεοῦται νὰ συνοδεύεται ἀπὸ αὐτὸν ἐφ’ ὅρου ζωῆς. Καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς περιέχει πλέον ὄχι μόνο τὸν ΑΦΜ καὶ τὸν ΑΜΚΑ, ἀλλὰ ἐπέχει καὶ τὴ θέση τοῦ ἀριθμοῦ ταυτότητας!
Πλέον ὑπάρχει ἕνας κοινὸς φάκελος μὲ τὰ δεδομένα ποὺ ἀφοροῦν τὰ οἰκονομικά σου, μὲ αὐτὰ ποὺ ἀφοροῦν τὸ ἰατρικὸ ἱστορικό σου, καὶ ὅλα τὰ ἄλλα προσωπικά σου στοιχεῖα, στὸν ὁποῖο φάκελο μπορεῖ νὰ εἰσέλθει κάποιος μόνο μὲ ἕνα κλειδί: τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό σου!
Καὶ αὐτὸν ὡς γνωστὸν ἤδη δὲν μπορεῖς νὰ τὸν ἀλλάξεις ποτέ! Καὶ ἄν χάσεις τὴν ψηφιακὴ σου ταυτότητα, ἡ νέα που θὰ σοῦ ἐκδώσουν θὰ ἔχει πάνω της τὸν ἴδιο ἀριθμό. Καὶ ἄν στὴν κλέψουν, πάλι τὸ ἴδιο. Αὐτὸ ὅμως σημαίνει καὶ ὅτι ὁ κλέφτης θὰ γνωρίζει τὸν ΠΑ σου ἐφ΄ ὅρου ζωῆς!
Ἐνῶ ὡς τώρα ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔφερε πάνω του ἕνα μόνο πράγμα ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ ἀλλάξει, τὸ ὁποῖο ἦταν τὸ DNA του, εἰς τὸ ἐξῆς θὰ ἔχει καὶ ἕνα ἄλλο δεύτερο: τὸν ΠΑ!!!
Καὶ τὸ μὲν πρῶτο μόνο ἐσὺ ὁ ἴδιος μπορεῖς νὰ ἐπιτρέψεις νὰ γνωρίζουν οἱ ἰατροί σου γιὰ θέματα ὑγείας ἤ ἄν ὑπάρχει θέμα δικαιοσύνης μποροῦν νὰ τὸ ἐλέγξουν καὶ τὰ ἀρμόδια ἀνακριτικὰ ἤ δικαστικὰ ὄργανα, τὸν δε ΠΑ σου ὅμως θὰ γνωρίζει καὶ ὁ τελευταῖος δημόσιος ὑπάλληλος ποὺ θὰ προστρέξεις γιὰ νὰ σὲ ἐξυπηρετήσει σὲ κάποιο σου αἴτημα (ἀργότερα πιθανὸν νὰ ἀρχίσει νὰ κοινοποιεῖται καὶ στὸν ἰδιωτικὸ τομέα)!!! Ἀναλογίζου τώρα τὶ μπορεῖ νὰ σημαίνει αὐτὸ γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῶν πιὸ εὐαίσθητων προσωπικῶν δεδομένων σου.
Περὶ τῆς διαχείρισης τῶν προσωπικῶν μας δεδομένων.
Γενικὰ κανένας δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ φακελώνει καὶ νὰ διαχειρίζεται προσωπικὰ μας δεδομένα, καὶ μάλιστα εὐαίσθητα, χωρὶς τὴν ἐλεύθερη ἔγκρισή μας, ἡ ὁποία θὰ μποροῦσε λογικὰ καὶ αἰτιολογημένα νὰ ὑπάρξει σὲ κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις γιὰ συγκεκριμένα δεδομένα.
Ἐξαίρεση γιὰ κάποιον μπορεῖ νὰ σταθεῖ σὲ μιὰ πολιτισμένη εὐνομούμενη δημοκρατικὴ χώρα μόνο σὲ περίπτωση καταπάτησης νόμου καὶ πρόκλησης βλάβης πρὸς τοὺς συμπολίτες του στὸ γύρω κοινωνικό του σύνολο ἤ πρὸς τὸ γύρω του φυσικὸ περιβάλλον.
Δὲν νοεῖται νὰ φακελώνεται χωρὶς τὴ θέλησή του καὶ νὰ παρακολουθεῖται ἐπώνυμα ὁ ὁποιοσδήποτε πολίτης ἄγει ἔντιμο καὶ συμμορφωμένο στοὺς νόμους τῆς πολιτείας βίο. Διαφορετικὰ δὲν ζεῖ σὲ ἐλεύθερη πολιτεία, ἀλλὰ σὲ μιὰ φυλακή, ἔστω καὶ ἄν τουλάχιστον στὴν ἀρχὴ τοῦ παρουσιάζεται κάπως εὐρύχωρη.
Εἶναι ἄξιον ἀπορίας πῶς σχεδὸν τέσσερα ἑκατομμύρια Ἕλληνες ὡς τώρα δὲν κατάλαβαν ὅτι μὲ τὴν ψηφιακὴ ταυτότητα ποὺ ἔλαβαν καὶ τὸν προσωπικὸ ἀριθμὸ ποὺ ἐκδόθηκε μαζί της, πλέον τὸ κράτος δὲν τοὺς ἀντιλαμβάνεται ὡς ἀνθρώπους μὲ συγκεκριμένο ὄνομα, ὡς Ἕλληνες πολίτες, ὡς ἐργαζόμενους σὲ κάποιο συγκεκριμένο ἐπάγγελμα ποὺ προσφέρουν στὴν κοινωνία, ὡς οἰκογενειάρχες, ὡς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς ἤ καὶ ὁτιδήποτε ἄλλο ἀπὸ θρησκευτικῆς ἀπόψεως, πιστεύω καὶ ἰδεολογιῶν, ἀλλὰ τοὺς βλέπει μόνο ὡς ἕναν ἀριθμό ἀνάμεσα σὲ ἄλλους.
Ὅπου φυσικὰ καὶ ὁ χαρακτηρισμὸς «προσωπικὸς» δὲν ἔχει καμιὰ ἄλλη σημασία γιὰ τὸν κρατικὸ μηχανισμὸ πέρα ἀπὸ τὴν ἔννοια τοῦ «ἀτομικός». Ὅταν ὅμως χάνεται ἡ ἔννοια τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ἔννοια τοῦ προσώπου, ἡ ἔννοια τοῦ πολίτη, τότε δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει οὔτε τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας. Γιατὶ ἀνάμεσα σὲ ἀριθμοὺς δὲν ὑπάρχει χῶρος, οὔτε νόημα γιὰ ἐλευθερία.
Περὶ τῆς ψηφιακῆς φάκας, δολώματος καὶ ἐξουδετερώσεώς της.
Στὴ χώρα τοῦ φωτός, τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας τέσσερα ἑκατομμύρια Ἕλληνες ἔτσι ἁπλὰ δέχθηκαν νὰ προσδιοριστοῦν μὲ ἕναν ὁλοκληρωτικὸ ἀριθμητικὸ χαρακτηρισμό, ὄχι ἀπὸ κάποιον ἄσχετο καὶ ἀνίκανο νὰ ἐπηρεάσει τὶς ζωές τους, ποὺ μπορεῖ κάποιος καὶ νὰ μὴν τὸν πάρει στὰ σοβαρά, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν κρατικὴ ἐξουσία.
Δηλαδὴ αὐτὴ ποὺ ἐπιτρέπει στὸν καθένα μας νὰ ἔχει ἰδιοκτησία, ἐλέγχει τὴν παιδεία του, τοῦ προσφέρει ὑπηρεσίες, ἰατρικὴ περίθαλψη, ἐργασία, καθορίζει τοὺς φόρους του, ὁρίζει τὸ νομοθετικὸ πλαίσιο μέσα στὸ ὁποῖο κινεῖται καὶ δρᾶ ὅλη ἡ ζωή του.
Ὁπωσδήποτε δὲν ἔχουν καταλάβει ἀκόμα τὶ χαλινάρι δέχθηκαν νὰ φορέσουν, χωρὶς νὰ ἔχουν πιὰ κανένα δικαίωμα νὰ τὸ βγάλουν ἀπὸ πάνω τους ἀργότερα κάποτε στὴ ζωή τους. Μέχρι αὐτὸ νὰ τοὺς τὸ τεντώσουν καὶ νὰ τὸ τραβήξουν.
Ἀρχικὰ τὸ «τυράκι» στὴν φάκα ὑπήρξε ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς κυβέρνησης ὅτι θὰ ὑπάρξουν χάρη στὸν ΠΑ διευκολύνσεις καὶ μείωση τῆς γραφειοκρατίας. Ὡστόσο ὅλα αὐτὰ θὰ μποροῦσαν νὰ γίνουν ἁπλὰ καὶ μόνο μὲ τὴν ψηφιοποίηση τῶν διαδικασιῶν, χωρὶς νὰ ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη ἐφαρμογῆς τοῦ ΠΑ στὸν καθένα πολίτη.
Ἐπίσης εἶπαν στοὺς Ἕλληνες πολίτες ὅτι γίνεται χάριν τῆς ἀσφάλειάς τους, δηλαδὴ γιὰ νὰ μὴν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀντιγραφὴ τῆς ταυτότητάς τους. Ὅμως καὶ αὐτὸ μποροῦσε νὰ γίνει μόνο μὲ τὴν τεχνολογία ποὺ χρησιμοποιεῖται στὰ διαβατήρια, χωρὶς τὴν χρήση τοῦ ΠΑ.
Ἡ ἀλήθεια βέβαια γιὰ τὸ τὶ πραγματικὰ ἐπιδιώκεται μὲ τὴν προώθηση τοῦ ΠΑ ἀπὸ τὴν κυβέρνηση εἶναι ἐντελῶς διαφορετική, γεγονὸς ποὺ ἀποκαλύφθηκε πρόωρα κατὰ λάθος τὸν περασμένο Ἰούλιο ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸ Κλιματικῆς Κρίσης καὶ Πολιτικῆς Προστασίας κ. Εὐάγγελο Τουρνά: «Ἀργότερα δὲν θὰ παίρνουν μισθό, ὅσοι δὲν πάρουν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα» (ἡ ὁποία φυσικὰ ἐκδίδεται μὲ τὸν ΠΑ).
Ἄρα σαφέστατα καὶ ἀποδεδειγμένα, γιὰ ὅποιον δὲν τὸ ἔχει καταλάβει ἤδη, ὁ στόχος εἶναι ὁ ὁλοκληρωτικὸς ἔλεγχος! Ὡστόσο, ὅσοι ἤδη «τσίμπησαν» καὶ φόρεσαν τὰ ἠλεκτρονικὰ δεσμά, μποροῦν ἀκόμα νὰ ἐλπίζουν στὴν στάση τῶν ὑπολοίπων, ποὺ δὲν συγκατένευσαν ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι ἄν ὅλοι τους συνεχίσουν σταθερὰ νὰ ἀρνοῦνται τὰ δεσμὰ αὐτὰ τῆς ψηφιακῆς ταυτότητας καὶ τοῦ ΠΑ, τὸ ὁλοκληρωτικὸ αὐτὸ σύστημα θὰ ἀποδυναμωθεῖ καὶ θὰ ἀκυρωθεῖ στὴν πράξη ἀναπόφευκτα.
Γιατὶ νὰ κρύβουμε τὸν θησαυρό.
Γιὰ ὅσους ἐπιμένουν νὰ ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν ἔχουν τίποτα νὰ κρύψουν καὶ ἄρα δὲν φοβοῦνται νὰ ἐμπιστευτοῦν τὴν κυβέρνηση σὲ αὐτὴν τὴν ὁλοκληρωτικὴ διαχείριση τῶν προσωπικῶν δεδομένων τους, ἀπὸ τὰ πιὸ εὐαίσθητα ἰατρικὰ μέχρι καὶ τὰ πιὸ ἀποκαλυπτικὰ τοῦ τρόπου ζωῆς τους οἰκονομικὰ δεδομένα, τοὺς ἀπαντάμε ὅτι τοὺς θησαυρούς μας δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἐκθέτουμε ἀδιάκριτα σὲ κοινὴ θέα, ὅπου μποροῦν ἄγνωστοι πονηροὶ ἐπιτήδειοι νὰ τοὺς δοῦν.
Γιατὶ τότε ἁπλὰ τὸ πιὸ πιθανὸ εἶναι νὰ τοὺς ἐπιθυμήσουν καὶ νὰ ἐπιδιώξουν νὰ τοὺς κλέψουν (βλ. τὸ λάθος τοῦ Ἐζεκία, Δ΄ Βασ. 20, 12-18).
Ἄλλωστε καὶ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο παρουσιάζει τὴν ἀδήριτη ἀνάγκη ἀλλὰ καὶ ἱερὴ ὑποχρέωσή μας νὰ κρύβουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, χωρὶς νὰ ἐμπιστευόμαστε κανέναν ἄλλο σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο, ὅτι πολυτιμότερο ἔχουμε: «Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳ ἐν τῷ ἀγρῷ, ὃν εὑρὼν ἄνθρωπος ἔκρυψε» (Μτ. 13,44).
Ἐπομένως ἡ πνευματική μας ζωὴ ἐν Χριστῶ ποὺ εἶναι ἀσύγκριτα πολυτιμότερη ἀπὸ ὁτιδήποτε ἄλλο σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο μόνο ὡς κρυφὴ μπορεῖ νὰ ὑπάρξει, καὶ αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως δική μας εὐθύνη νὰ τὸ φροντίζουμε: «ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ» (Κολ. 3,3), «ὅπως ᾖ σου ἡ ἐλεημοσύνη ἐν τῷ κρυπτῷ» (Μτ. 6,4) καὶ «σὺ δὲ ὅταν προσεύχῃ, εἴσελθε εἰς τὸν ταμιεῖόν σου, καὶ κλείσας τὴν θύραν σου προσεύξαι τῷ πατρί σου ἐν τῷ κρυπτῷ» (Μτ. 6,6).
Ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ πέρα εἶναι ἄβατο, ὅπου μπορεῖ νὰ εἰσέρχεται μόνο ὁ οὐράνιος Θεὸς Πατέρας. Κανένας ἄλλος, κανένας ἐπίγειος βασιλέας, καμιὰ ἐξουσία τοῦ κόσμου τούτου, ὅσα μὲσα καὶ νὰ τῆς παρέχει ἡ ἀνθρώπινη διανόηση μὲ τὰ ἐπιτεύγματά της καὶ τὴν ἐξέλιξη τῆς τεχνολογίας, δὲν δικαιοῦται νὰ ἔχει πρόσβαση ἐκεῖ.
Μόνο σὲ Ἐκεῖνον ποὺ μᾶς γνωρίζει καὶ καλεῖ μὲ τὸ ὄνομα τῆς βαπτίσεώς μας, στὸν Κύριο τῶν ὅλων καὶ Σωτήρ ἡμῶν, καὶ κανέναν ἄλλο, προσφερόμαστε ὁλοκληρωτικὰ μὲ ὅλο τὸν ἐαυτό μας κατὰ τὸν εὐαγγελικὸ λόγο: «ἰδοὺ ὁ δοῦλος Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου».
Παράρτημα.
Περί τοῦ χαρακτηρισμοῦ «ἀρνητὲς ταυτοτήτων» ποὺ μὰς προσάπτουν οἱ ἄκριτα παπαγαλίζοντες πίσω ἀπὸ τὴν ἐκάστοτε ἐξουσία, τυφλὰ ἀκολουθῶντας τὶς κατευθυντήριες γραμμές της, ἄς γνωρίζουν ὅτι δὲν ἀρνούμαστε τὶς ἁπλὲς κανονικὲς ταυτότητες, τέτοια ἔχοντας καὶ ἐμεῖς, ὅπως εἶχαν καὶ ὅλοι οἱ Ἕλληνες μέχρι τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2023.
Αὐτὸ τὸ ὁποῖο δὲν μποροῦμε νὰ δεχθοῦμε σὲ καμιὰ περίπτωση γιὰ τοὺς λόγους ποὺ ἐξηγοῦμε στὸ παρὸν κείμενο, εἶναι ἡ κάρτα δικαιωμάτων ἤ κάρτα τοῦ πολίτη, τὴν ὁποία ἀποτελεῖ ἡ ψηφιακὴ ταυτότητα τῶν ἡμερῶν μας μαζὶ μὲ τὸν ἐνσωματωμένο σὲ αὐτὴ ΠΑ.
