Αυτή την περίοδο όπου οι γεωπολιτικές τεκτονικές πλάκες της Μέσης Ανατολής συγκρούονται μετωπικά και το Ισραήλ επιλέγει την οδό της απόλυτης, σκληρής αποτροπής απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό.
Απόσυρση Patriot και Mirage στην Κάρπαθο: Ο διπλός τουρκικός εκνευρισμός
Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά διπλωματικά ειωθότα, η Ιερουσαλήμ δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας στις οθωμανικές ιαχές της Άγκυρας, υψώνοντας ένα τείχος στρατιωτικής και πολιτικής αδιαλλαξίας.
Η δημόσια τοποθέτηση του Ισραηλινού υπουργού Πολιτισμού, Μίκι Ζοχάρ, στο δίκτυο Srugim, δεν ήταν μια τυχαία τηλεοπτική έκρηξη, αλλά μια υπολογισμένη μεταφορά του ισραηλινού αμυντικού δόγματος. Με αφορμή την κινητικότητα του λεγόμενου Παγκόσμιου Στόλου Sumud, στον οποίο συμμετέχουν και Τούρκοι υπήκοοι με σκοπό τη διάσπαση του ναυτικού αποκλεισμού, το Ισραήλ ξεκαθαρίζει πως κάθε απόπειρα εμπλοκής θα αντιμετωπιστεί ως πράξη πολέμου.
Η σύγκρουση με το «φάντασμα» της Τεχεράνης
Η ισραηλινή ηγεσία αρνείται να αντιμετωπίσει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως έναν απλό, θορυβώδη γείτονα. Απαντώντας στις συχνές εμπρηστικές δηλώσεις του Τούρκου προέδρου, ο οποίος φτάνει στο σημείο να μιλά για συγκρότηση στρατού με στόχο την εισβολή στο Ισραήλ, ο Ζοχάρ προχώρησε σε μια ιστορικής βαρύτητας σύγκριση, τοποθετώντας την Τουρκία στην ίδια, ή και χειρότερη, μοίρα με το Ιράν.
Ο Ισραηλινός αξιωματούχος δεν έμεινε στις ρητορικές προειδοποιήσεις. Έθεσε ευθέως επί τάπητος την ανάγκη θεσμικής ρήξης, σημειώνοντας πως το Ισραήλ «πρέπει σίγουρα να ανακηρύξει την Τουρκία εχθρική χώρα», μια κίνηση που εφόσον υλοποιηθεί, θα αναδιατάξει βίαια τον χάρτη των συμμαχιών σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.
Το όριο μεταξύ ρητορικής και ολέθρου
Η μετατροπή της ρητορικής βίας σε πραγματική γεωπολιτική ανάλυση, ωστόσο, απαιτεί ψυχραιμία. Η σκληρή γραμμή της Ιερουσαλήμ λειτουργεί πρωτίστως ως τακτική ανάσχεσης. Σκοπός του Ισραήλ είναι να υπενθυμίσει στην Άγκυρα τη συντριπτική τεχνολογική και στρατιωτική του υπεροχή, κόβοντας μαχαίρι τις ονειρώξεις περί στρατιωτικής επέμβασης υπέρ της Χαμάς.
«Ρίχνει νερό στο κρασί του» ο Τραμπ για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης: Όλο το παρασκήνιο
Παράλληλα, αυτού του είδους οι δηλώσεις εξυπηρετούν τα ακροατήρια αμφοτέρων των πλευρών. Ο Ερντογάν αντλεί πολιτικό κεφάλαιο παριστάνοντας τον προστάτη του ισλαμικού κόσμου, ενώ η ισραηλινή κυβέρνηση συσπειρώνει το εσωτερικό της μέτωπο επιδεικνύοντας μηδενική ανοχή σε εξωτερικές απειλές.
Όμως, στον σκληρό πυρήνα της γεωπολιτικής πραγματικότητας, μια απευθείας στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ ενός κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ και μιας ανεπίσημης πυρηνικής δύναμης παραμένει το απόλυτο ταμπού. Οι δύο χώρες γνωρίζουν πως μια πολεμική ανάφλεξη θα ισοπέδωνε τις οικονομίες τους και θα προκαλούσε αλυσιδωτές, ανεξέλεγκτες αντιδράσεις παγκοσμίως.
Τουρκικός νόμος για θαλάσσιες ζώνες: Ο ρόλος της ExxonMobil και το Οικόπεδο 4
Η απειλή της Ιερουσαλήμ είναι απολύτως υπαρκτή ως προς την καταστροφική της ικανότητα, αλλά λειτουργεί ακριβώς για να αποτρέψει το σενάριο που περιγράφει.
