Οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης, κ. Γιώργου Φλωρίδη, περί «ντου από απέναντι» σε περίπτωση "ακυβερνησίας" στην χώρα μας, προκάλεσαν έντονες πολιτικές αντιδράσεις, με την ίδια την κυβέρνηση (μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου) να κρατά αποστάσεις.
Στην πραγματικότητα, η έννοια της «ακυβερνησίας» στην Ελλάδα είναι θεσμικά ελεγχόμενη και δεν αφήνει τη χώρα απροστάτευτη, ενώ μια στρατιωτική αντίδραση της Τουρκίας καθορίζεται από πολύ πιο σύνθετους διεθνείς παράγοντες, εκτιμού πολλοί, αλλά δυστυχώς δεν είναι έτσι, ειδικά τώρα που ο Ερντογάν έχει πάρει φόρα και δεχόμαστε καθημερινά τουρκικό υβριδικό πόλεμο.
Δεν θα σταθούμε στο πολιτικό σκέλος των δηλώσεων του υπουργού, αλλά θα εξετάσουμε ψυχρά, ένα πιθανότατο σενάριο "ακυβερνησίας" της χώρας μας μετά από εκλογές ( όποτε και αν αυτές γίνουν), στις οποίες κανένα κόμμα δεν θα είχε αυτοδυναμία ( υπηρεσιακή κυβέρνηση), διερευνώντας τις πιθανές τουρκικές κινήσεις επί του πεδίου, διότι αυτό μας ενδιαφέρει.
Νέος εφιάλτης για την οικονομία! Πετρέλαιο πάνω από 105 δολάρια – Φόβοι για πληθωριστικό σοκ
Πώς θα αντιδρούσε πραγματικά η Τουρκία σε αυτό το πολιτικό σενάριο ενάντια στην χώρα μας;
Η πολιτική αστάθεια ή η "ακυβερνησίας" αυξάνει τον κίνδυνο πρόκλησης έντασης ή στημένων επεισοδίων από την Τουρκία στο Αιγαίο, καθώς η γειτονική χώρα ενδέχεται να εκλάβει μια ανάλογη πολιτική κατάσταση στην χώρα μας, ως ευκαιρία πίεσης και πρόκλησης.
Η Άγκυρα θα επιχειρούσε πιθανότατα να ελέγξει πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά θα αντιδρούσε μια υπηρεσιακή ή πρωτοεκλεγείσα κυβέρνηση σε αυτό το σενάριο, όπως είχε κάνει και στα Ίμια το 1997, μετά την αλλαγή στην ηγεσία της χώρας και την ανάληψη της εξουσίας από τον Σημίτη.
Η Άγκυρα παρακολουθεί πάντα από πολύ κοντά την πολιτική σταθερότητα στην χώρα μας, όμως μια στρατιωτική επιχείρηση, δεν εξαρτάται απλώς από μια προσωρινή υπηρεσιακή κυβέρνηση στην Ελλάδα.
Είναι σίγουρο ότι μια απρόκλητη τουρκική στρατιωτική ενέργεια εναντίον μιας χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ θα προκαλούσε άμεση διεθνή απομόνωση της Τουρκίας, κυρώσεις και πιθανή στρατιωτική εμπλοκή συμμάχων.
Οι Τούρκοι δεν θα ήταν ανόητοι να κινηθούν μονομερώς κατά της χώρας μας, αλλά μέσω ενός πιθανού σχεδίου, το οποίο θα έχουν προετοιμάσει εδώ και χρόνια, όπως αποδείχθηκε για παράδειγμα στην Κύπρο το 1974, αλλά και πολλές φορές στο Αιγαίο.
Αν η Τουρκία ήθελε να εκμεταλλευτεί την πολιτική ρευστότητα στην Ελλάδα, θα το έκανε πιθανότατα μέσω «υβριδικών» πιέσεων (π.χ. αυξημένες μεταναστευτικές ροές, εργαλειοποίηση της ναυσιπλοΐας ή υπερπτήσεις) και όχι με ανοιχτή πολεμική σύρραξη.
Πώς θα μπορούσε όμως να στηθεί ένα επεισόδιο με στόχο γκριζάρισμα περιοχών στο Αιγαίο;
Καταρχήν με την δημιουργία τεχνητής έντασης με αφορμή μια επιχείρηση έρευνας και διάσωσης (SAR) ή ένα ναυάγιο σε μη οριοθετημένη ζώνη.
Με μια αιφνιδιαστική και μαζική προώθηση μεταναστών ( τύπου 'Εβρου το 2020) σε συγκεκριμένα σημεία των ελληνικών συνόρων για την πρόκληση σύγχυσης και αστάθειας στην ελληνική πολεμική μηχανή που θα εμπλέκονταν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
Με προβοκάτσια προς την ελληνική πλευρά για δήθεν παρενόχληση τουρκικών ερευνητικών σκαφών, αλιευτικών ή αεροσκαφών.
Η Τουρκία μπορεί όμως σε ένα σενάριο πολιτικής αστάθειας στην χώρα μας, να αποβιβάσει " ψαράδες", σε ελληνικό ακατοίκητο νησάκι, δηλώνοντας στους πάντες ότι το νησί αυτό είναι τουρκικό, προβάλλοντας τις γνωστές νεο-οθωμανικές ανοησίες για το Αιγαίο.
Ένα τέτιοιο σενάριο εμπλουτισμένο με μια τουρκική άσκηση που θα λάμβανε χώρα δήθεν τυχαία, θα μπορούσε να το υποστηρίξει, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει τετελεσμένα στο ελληνικό Αρχιπέλαγος.
Γάλλοι και άλλοι ξένοι στρατιωτικοί αναλυτές είχαν επισημάνει από το 2021, ότι μια πιθανή τουρκική πρόκληση είναι πιο πιθανό να εκδηλωθεί σε ένα ακατοίκητο νησί ή βραχονησίδα (τύπου Ιμίων). Με αυτόν τον τρόπο, η Άγκυρα θα επιχειρούσε να δημιουργήσει τετελεσμένα χωρίς να προκαλέσει άμεσα μεγάλες απώλειες αμάχων, δοκιμάζοντας ταυτόχρονα τα αντανακλαστικά της χώρας μας.
Η αλήθεια είναι ότι η ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο βασίζεται στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, η οποία παραμένει υψηλή ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται στο Μέγαρο Μαξίμου.
Επίσης θεσμικά η χώρα μας δεν μένει ποτέ χωρίς πολιτική διοίκηση, καθώς το Σύνταγμα προβλέπει σαφείς δικλείδες ασφαλείας για τη μετάβαση εξουσίας.
Αν οι εκλογές δεν βγάλουν αυτοδυναμία και οι διερευνητικές εντολές αποτύχουν, ορίζεται υπηρεσιακή κυβέρνηση με επικεφαλής έναν εκ των προέδρων των ανώτατων δικαστηρίων (Συμβούλιο της Επικρατείας, Άρειος Πάγος, Ελεγκτικό Συνέδριο).
Η υπηρεσιακή κυβέρνηση έχει περιορισμένες νομοθετικές αρμοδιότητες (δεν ψηφίζει νέα νομοσχέδια), αλλά διαχειρίζεται κανονικά την τρέχουσα διοίκηση, τα σώματα ασφαλείας και τα επείγοντα ζητήματα.
Η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων (ΓΕΕΘΑ) και οι μηχανισμοί εθνικής άμυνας λειτουργούν βάσει επιχειρησιακών σχεδίων και δεν επηρεάζονται από την απουσία εκλεγμένης πολιτικής κυβέρνησης όσον αφορά την αποτροπή.
Η επιχειρησιακή ικανότητα αποτροπής των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων παραμένει στο 100%, ανεξάρτητα από το αν η κυβέρνηση είναι πολιτική ή υπηρεσιακή.
Οι Τούρκοι όμως πιθανότατα να επιχειρούσαν να τεστάρουν την χώρα μας σε ένα σενάριο παρουσίας υπηρεσιακής κυβερνήσεως, περισσότερο από μια φάση επικράτησης του ενός ή του άλλου κόμματος στις εθνικές εκλογές, και αυτό το γνωρίζει ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος της χώρας μας.
