Έναν γεωπολιτικό θρίαμβο μεγατόνων, που αφήνει άφωνες και ανήμπορες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, πέτυχε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Μπεστεπέ. Η Άγκυρα, η οποία επί χρόνια αντιμετωπιζόταν υποτιμητικά ως το «προβληματικό παιδί» της Δύσης, μετέτρεψε τη Σύνοδο σε ένα προσωπικό σόου απόλυτης κυριαρχίας.
Αποδεικνύοντας με κυνικό τρόπο ότι διαθέτει όλα όσα οι άλλοι σύμμαχοι στερούνται —πρόσβαση, ωμή επιρροή και απευθείας γραμμή με τον Ντόναλντ Τραμπ, τη Μόσχα και τη Δαμασκό— η Τουρκία αναγορεύτηκε στον μοναδικό και αναντικατάστατο ρυθμιστή της διεθνούς σκακιέρας.
Ο «διπλωματικός εκβιασμός» που κράτησε τον Τραμπ στο ΝΑΤΟ
Η Σύνοδος ξεκίνησε μέσα σε ένα σκηνικό απόλυτου τρόμου για την Ευρώπη, με τον Ντόναλντ Τραμπ να εξαπολύει πυρά κατά της Μαδρίτης και του Βερολίνου, χαρακτηρίζοντας τις αμυντικές τους δαπάνες «γελοίες». Και ενώ το κλίμα μύριζε μπαρούτι, ο Αμερικανός πρόεδρος πέταξε τη βόμβα που γκρέμισε το ευρωπαϊκό αφήγημα: αποκάλυψε πως δεν θα πατούσε καν το πόδι του στη Σύνοδο, αν αυτή δεν γινόταν στο σπίτι του «πανίσχυρου ηγέτη και φίλου του», Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν!
Η υποδοχή που επιφύλαξε η Άγκυρα στον Τραμπ έμοιαζε με αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας:
Το σόου της ισχύος
Έφιππες συνοδείες, τιμητικά αγήματα και πολεμικά αεροσκάφη που έβαφαν τον ουρανό στα χρώματα των ΗΠΑ.
Η επιδοκιμασία
Ο Αμερικανός πρόεδρος ύψωσε τον αντίχειρα καταγοητευμένος από την οθωμανική στρατιωτική μπάντα Mehter.
Η φράση-κλείδι
Καθισμένος δίπλα στον Σουλτάνο, ο Τραμπ ισοπέδωσε τους Ευρωπαίους με μία μόνο κουβέντα: «Μερικές φορές τα πηγαίνεις καλύτερα με τους πιο σκληρούς ανθρώπους, όπως εκείνος».
Η γέφυρα του τρόμου: Από την επικήρυξη, στο Προεδρικό μέγαρο
Το διπλωματικό σαμποτάζ της Τουρκίας απλώθηκε βαθιά και στη Μέση Ανατολή. Στο περιθώριο της Συνόδου, ο Τραμπ πραγματοποίησε μια συνάντηση-σοκ με τον νέο πρόεδρο της Συρίας, Άχμεντ αλ Σαράα —τον πρώην αρχηγό της Αλ Νούσρα που κάποτε οι ΗΠΑ είχαν επικηρύξει! Ο Τραμπ όχι μόνο τον βάφτισε «ηγέτη της σταθερότητας», αλλά προανήγγειλε και την αφαίρεση της Συρίας από τη λίστα της τρομοκρατίας.
Αλεξάντερ Ντούγκιν: "Δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη με τον Αντίχριστο – Το Ιράν πιάστηκε στην παγίδα των ΗΠΑ"
Πίσω από αυτή την αδιανόητη εξέλιξη κρύβεται αποκλειστικά το χέρι του Ερντογάν. Η Τουρκία, αφού στήριξε τον αλ Σαράα μετά την πτώση του Άσαντ, ανάγκασε τις ΗΠΑ να περάσουν μέσα από την Άγκυρα για να έχουν λόγο στη Συρία. Έτσι, η Άγκυρα πέτυχε το απόλυτο, εμφανίζεται ταυτόχρονα ως προστάτης της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ και ως ο μοναδικός, ανεξέλεγκτος τοποτηρητής της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή.
Το μεγάλο «ξέπλυμα»: S-400, τέλος στις κυρώσεις και επιστροφή στα F-35
Η μεγαλύτερη ήττα για την ελληνική και την ισραηλινή διπλωματία ήρθε με την επίσημη ανακοίνωση του Τραμπ για πλήρη άρση των αμερικανικών κυρώσεων CAATSA, οι οποίες είχαν επιβληθεί στην Τουρκία για την αγορά των ρωσικών S-400. Ο Αμερικανός πρόεδρος πέταξε στο καλάθι των αχρήστων τις τεχνικές ανησυχίες για την ασφάλεια των αεροσκαφών stealth, δηλώνοντας προκλητικά ότι η Τουρκία είναι «πιο πιστός σύμμαχος από άλλες χώρες που το παίζουν πιστές».
Παρά το γεγονός ότι το αμερικανικό Κογκρέσο και το Ισραήλ —το οποίο τρέμει για την αεροπορική του υπεροχή— προσπαθούν να βάλουν αναχώματα, ο Ερντογάν ανακοίνωσε ήδη ότι συζητά την άμεση παράδοση των πρώτων 5 μαχητικών F-35. Ένα καθεστώς κυρώσεων που κράτησε έξι χρόνια κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος μέσα σε λίγες ώρες στο Μπεστεπέ.
Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: Εγώ τα έλεγα για τα γεγονότα και θελανε να μου κόψουνε τη γλώσσα! (βίντεο)
Το παράδοξο της ισχύος: Γιατί το ΝΑΤΟ σέρνεται στα πόδια του Ερντογάν
Η Τουρκία δεν παρακαλάει πλέον τη Δύση, η Δύση σέρνεται στην Άγκυρα. Διαθέτοντας έναν από τους ισχυρότερους στρατούς του ΝΑΤΟ και μια πανίσχυρη εγχώρια πολεμική βιομηχανία (με τα drones της να αλλάζουν την έκβαση πολέμων), η Άγκυρα επέβαλε το δικό της δόγμα: η ανεξάρτητη και «προκλητική» εξωτερική της πολιτική —οι σχέσεις με τον Πούτιν και ο πόλεμος με το Ισραήλ— δεν τη μειώνουν, αλλά την καθιστούν αναντικατάστατη.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, έντρομοι μπροστά στην απρόβλεπτη συμπεριφορά του Τραμπ, αναγκάστηκαν να υποκλιθούν στον Ερντογάν για να κρατήσουν την αμερικανική χρηματοδότηση ζωντανή. Η Τουρκία απέδειξε ότι μπορεί να δέχεται επικρίσεις, αλλά κανείς, ποτέ ξανά, δεν μπορεί να την αγνοήσει.
