Μια ιδιαίτερα σημαντική στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Ρωσίας και Ιράν, με πιθανές άμεσες συνέπειες για την παρουσία του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού στη Μέση Ανατολή, αποκαλύπτουν οι Financial Times.
Σύμφωνα με έρευνα της βρετανικής εφημερίδας, η Μόσχα φέρεται να βοηθά εδώ και χρόνια την Τεχεράνη στην ανάπτυξη προηγμένων πυραύλων κρουζ υψηλής ταχύτητας, μέσω ενός απόρρητου προγράμματος με την κωδική ονομασία C430L.
Βερολίνο–Μόσχα: Τι αλλάζει μετά την υπόθεση του drone στη Λειψία
Η τεχνολογία, εφόσον καταλήξει σε πλήρως επιχειρησιακό οπλικό σύστημα, θα μπορούσε να δώσει στο Ιράν μια νέα δυνατότητα προσβολής αμερικανικών αεροπλανοφόρων, πολεμικών πλοίων και χερσαίων στόχων σε μια περιοχή όπου η στρατιωτική αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν βρίσκεται ήδη σε νέα φάση κλιμάκωσης.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής αποδείξεις πως ένας τέτοιος πύραυλος έχει ενταχθεί επιχειρησιακά στο ιρανικό οπλοστάσιο. Οι πληροφορίες αφορούν την ανάπτυξη και τις δοκιμές της σχετικής τεχνολογίας.
Το μυστικό πρόγραμμα «C430L»
Η έρευνα των Financial Times τοποθετεί την έναρξη του προγράμματος στο 2023.
Για την αποκάλυψή του, η εφημερίδα αναφέρει ότι εξέτασε ρωσική αλληλογραφία, στοιχεία ταξιδιών και στρατιωτικές ευρεσιτεχνίες, τα οποία συνδέουν τη συνεργασία με ορισμένους από τους πλέον έμπειρους Ρώσους ειδικούς στην πυραυλική τεχνολογία.
Το πρόγραμμα χαρακτηρίζεται ως μία από τις σημαντικότερες γνωστές περιπτώσεις μεταφοράς ευαίσθητης στρατηγικής στρατιωτικής τεχνολογίας από τη Ρωσία προς το Ιράν.
Στην υπόθεση φέρονται να εμπλέκονται η κρατική ρωσική εταιρεία εξαγωγών οπλικών συστημάτων Rosoboronexport και η NPO Mashinostroyenia, εταιρεία με μακρά εμπειρία στην ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων.
Το ramjet που αλλάζει τα δεδομένα
Στην καρδιά του προγράμματος βρίσκεται η τεχνολογία ramjet, δηλαδή ενός αεριοστρόβιλου κινητήρα χωρίς τα συμβατικά κινούμενα μέρη συμπίεσης που διαθέτουν άλλοι κινητήρες αεριώθησης.
Το σύστημα αξιοποιεί την ίδια την υψηλή ταχύτητα του πυραύλου για να συμπιέσει τον εισερχόμενο αέρα και να διατηρήσει την καύση.
Η σημασία του δεν βρίσκεται μόνο στην ταχύτητα.
Ένας πύραυλος κρουζ που πετά με πολλαπλάσια ταχύτητα του ήχου και σε σχετικά χαμηλό ύψος μειώνει σημαντικά τον χρόνο που διαθέτει ένα σύστημα αεράμυνας για να τον εντοπίσει, να τον ταξινομήσει και να επιχειρήσει αναχαίτιση.
Αυτό τον καθιστά ιδιαίτερα επικίνδυνο απέναντι σε κινούμενους ναυτικούς στόχους.
Γιατί κοιτούν τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα
Η γεωγραφία του Περσικού Κόλπου κάνει την τεχνολογία ακόμη πιο σημαντική.
Οι ΗΠΑ διατηρούν ισχυρή ναυτική παρουσία στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, ενώ αεροπλανοφόρα, αντιτορπιλικά και άλλα πολεμικά πλοία αποτελούν βασικό τμήμα της δυνατότητας της Ουάσιγκτον να προβάλει στρατιωτική ισχύ στην περιοχή.
Ένας προηγμένος ιρανικός πύραυλος κρουζ κατά πλοίων δεν χρειάζεται απαραίτητα να καταστρέψει ένα αεροπλανοφόρο για να αλλάξει τη στρατηγική εξίσωση.
Πούτιν: «Στημένη προβοκάτσια» η Λειψία – Τι είπε για Ζελένσκι
Αρκεί να αυξήσει αρκετά τον κίνδυνο ώστε να αναγκάζει τις αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις να επιχειρούν σε μεγαλύτερες αποστάσεις, να διαθέτουν περισσότερα μέσα στην άμυνά τους και να αλλάζουν τον τρόπο ανάπτυξής τους.
Αυτό είναι γνωστό στη στρατιωτική στρατηγική ως προσπάθεια περιορισμού της ελευθερίας επιχειρήσεων του αντιπάλου.
Το Ιράν φέρεται να έχει ήδη δοκιμάσει την τεχνολογία
Σύμφωνα με τους Financial Times, το Ιράν έχει ήδη κατασκευάσει και πραγματοποιήσει πτητικές δοκιμές του συστήματος ramjet.
Αυτό δεν σημαίνει ότι διαθέτει έτοιμο επιχειρησιακό πύραυλο.
Δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι πύραυλος κρουζ ο οποίος ενσωματώνει τη συγκεκριμένη τεχνολογία έχει αναπτυχθεί σε μονάδες των ιρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Η διάκριση είναι κρίσιμη.
Άλλο η επιτυχής ανάπτυξη ενός κινητήρα ή ενός πρωτοτύπου και άλλο ένα αξιόπιστο όπλο που μπορεί να παραχθεί μαζικά, να κατευθυνθεί με ακρίβεια σε κινούμενο στόχο και να λειτουργήσει υπό πραγματικές πολεμικές συνθήκες.
Ρώσοι ειδικοί στο πλευρό της Τεχεράνης
Ιδιαίτερο βάρος στην αποκάλυψη δίνει η φερόμενη συμμετοχή υψηλού επιπέδου Ρώσων ειδικών.
Ο Φάμπιαν Χιντς, ειδικός στα ιρανικά πυραυλικά προγράμματα και ανώτερος αναλυτής του Conflict Armament Research, χαρακτήρισε τη συνεργασία μεταφορά εξαιρετικά ευαίσθητης στρατιωτικής τεχνολογίας, την οποία η Τεχεράνη επιδίωκε να αποκτήσει εδώ και δεκαετίες.
Κατά την εκτίμησή του, μια συνεργασία τέτοιου επιπέδου δύσκολα θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς πολιτική έγκριση στα υψηλότερα κλιμάκια της Ρωσίας.
Εφόσον αυτό ισχύει, το C430L δεν αποτελεί απλή εμπορική συνεργασία μεταξύ εταιρειών.
Αποκτά χαρακτήρα στρατηγικής επιλογής της Μόσχας για την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν.
Από τα ιρανικά drones στη ρωσική πυραυλική τεχνολογία
Η σχέση Μόσχας και Τεχεράνης έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.
Το Ιράν έχει κατηγορηθεί από δυτικές κυβερνήσεις ότι προμήθευσε στη Ρωσία μη επανδρωμένα αεροσκάφη και σχετική τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Η νέα αποκάλυψη δείχνει, εφόσον επιβεβαιωθεί πλήρως, ότι η συνεργασία δεν κινείται πλέον προς μία μόνο κατεύθυνση.
Η Ρωσία εμφανίζεται να μεταφέρει στο Ιράν τεχνογνωσία σε ένα τεχνολογικά πολύ πιο απαιτητικό πεδίο, με δυνατότητα να μεταβάλει την ικανότητα της Τεχεράνης να απειλεί ισχυρές ναυτικές δυνάμεις.
Γιατί η αποκάλυψη έρχεται στην πιο επικίνδυνη στιγμή
Το timing δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν ανταλλάσσουν ξανά άμεσα στρατιωτικά πλήγματα, ενώ τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν στο κέντρο της αντιπαράθεσης.
Σε αυτό το περιβάλλον, η αποκάλυψη ότι η Ρωσία φέρεται να βοηθά το Ιράν να αποκτήσει ένα νέο όπλο κατά πλοίων αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία από μια ακόμη ιστορία αμυντικής τεχνολογίας.
Το ερώτημα δεν είναι μόνο εάν η Τεχεράνη θα καταφέρει να ολοκληρώσει το πρόγραμμα.
Το πραγματικό ερώτημα είναι τι θα αλλάξει στην ισορροπία του Περσικού Κόλπου εάν οι αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις βρεθούν απέναντι σε ένα νέο ιρανικό πυραυλικό σύστημα που μειώνει δραστικά τον διαθέσιμο χρόνο αντίδρασής τους.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η στρατηγική αξία του C430L.