Δικαστικά έγγραφα αποκαλύπτουν ότι η καταδικασμένη δολοφόνος Κρίστα Πάικ φέρεται να πάσχει από μια σπάνια μορφή καρκίνου. Σύμφωνα με τα έγγραφα, οι δικηγόροι της είχαν προειδοποιήσει ότι η διάγνωσή της θα μπορούσε να επηρεάσει την εκτέλεσή της με θανατηφόρα ένεση, δύο μήνες πριν από την απρόσμενη επιβίωσή της από την εκτέλεση της θανατικής ποινής.
Οι δικηγόροι της Πάικ υποστήριξαν ότι η ασθένειά της θα μπορούσε να προκαλέσει «περιττό και πρόσθετο πόνο και ταλαιπωρία, τρόμο και εξευτελισμό». Στην προσφυγή, την οποία εξασφάλισε το περιοδικό PEOPLE, αναφέρεται ότι ο αριθμός των αιμοπεταλίων της ήταν «σημαντικά αυξημένος», γεγονός που πιθανότατα συνδεόταν με μια σπάνια μορφή καρκίνου του αίματος, γνωστή ως μυελοϋπερπλαστική διαταραχή.
«Το πνευμονικό οίδημα δεν είναι απλώς επώδυνο ή δυσάρεστο. Μπορεί να προκαλέσει την αίσθηση ασφυξίας ή πνιγμού, η οποία, σύμφωνα με ειδικούς, προσομοιάζει με την αίσθηση που προκαλείται σκόπιμα μέσω της πρακτικής του εικονικού πνιγμού με νερό (waterboarding), μιας μορφής απροκάλυπτου βασανιστηρίου», αναφέρεται στην προσφυγή. Η νομική ομάδα της επικαλέστηκε επίσης προβλήματα με τις φλέβες της.
Η νέα εξέλιξη στην υπόθεση που έχει τραβήξει την προσοχή ολόκληρου του κόσμου έρχεται την ώρα που η 50χρονη ζητά να μην επιστρέψει στην παλιά πτέρυγα των φυλακών όπου κρατούνταν. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, η Πάικ έγινε η πρώτη κρατούμενη σε πτέρυγα θανατοποινιτών που επέζησε από εκτέλεση με θανατηφόρα ένεση.
Είχε καταδικαστεί σε θάνατο για τη φρικτή δολοφονία της συμμαθήτριάς της, της 19χρονης Κολίν Σλέμερ, το 1995. Η Πάικ, η οποία ήταν τότε 18 ετών, και ο τότε σύντροφός της βασάνισαν τη νεαρή γυναίκα προτού τη μαχαιρώσουν με κοπίδι.
Ενώ βρισκόταν στην πτέρυγα των θανατοποινιτών, η ποινή της αυξήθηκε κατά 25 χρόνια, αφού καταδικάστηκε για απόπειρα δολοφονίας συγκρατούμενής της. Τον Αύγουστο του 2001, επιχείρησε να τη στραγγαλίσει χρησιμοποιώντας ένα κορδόνι παπουτσιού.
Η Πάικ παρέμεινε αναίσθητη και σε κρίσιμη κατάσταση για αρκετές ημέρες, αφού επέζησε από δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης, οι οποίες φέρεται να χορηγήθηκαν με τουλάχιστον 10 βελόνες. Προκάλεσε έκπληξη στους δικηγόρους της όταν συνήλθε και άρχισε να μιλά με ολοκληρωμένες προτάσεις. Η νομική της ομάδα πίστευε ότι στις 5 Οκτωβρίου είχε υποστεί εγκεφαλικό θάνατο και περίμενε ότι την επόμενη ημέρα θα διακοπτόταν η μηχανική υποστήριξη της ζωής της.
Η Πάικ εξακολουθεί να υποβάλλεται σε θεραπεία για τα τραύματά της. Ωστόσο, οι δικηγόροι της υποστηρίζουν ότι η παραμονή της στο ιατρείο των φυλακών, όπου φέρεται να μην έχει «ουσιαστική ανθρώπινη επαφή», παραβιάζει τους όρους συμφωνίας που είχε συνάψει το 2024 με το υπουργείο Σωφρονιστικών Υπηρεσιών του Τενεσί.
Με την προσφυγή τους ζητούν από ομοσπονδιακό δικαστή να αποκαταστήσει τις συνθήκες κράτησης που προβλέπονται στη συγκεκριμένη συμφωνία. Αυτή θα της επέτρεπε να εργάζεται, να τρώει και να περνά χρόνο με άλλους κρατούμενους, χωρίς ωστόσο να επιστρέψει στην προηγούμενη πτέρυγα όπου διέμενε.
«Αυτή η νέα απομόνωση, αμέσως μετά την απόπειρα εκτέλεσης και έπειτα από 28 χρόνια σε καθεστώς απομόνωσης, μου προκαλεί σοβαρή ψυχολογική βλάβη και τραύμα», έγραψε η Πάικ στην προσφυγή.
«Σε αυτή την πτέρυγα κρατούνται άτομα με βεβαρημένο ιστορικό επιθέσεων και πειθαρχικών παραπτωμάτων», ανέφερε.
«Κατά τη διάρκεια των δύο ετών που έζησα σε αυτή την πτέρυγα, έγινα μάρτυρας πολλών επιθέσεων από κρατούμενους αυξημένης επιτήρησης εναντίον άλλων κρατουμένων και σωφρονιστικών υπαλλήλων. Είδα επίσης αρκετά άτομα να περνούν οξείες ψυχολογικές κρίσεις, ενώ επικρατούσαν συνθήκες σοβαρού κινδύνου.
«Με τη σημερινή κατάσταση της υγείας μου, δεν θα μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου ή να απομακρυνθώ αν κάποιος άλλος κρατούμενος μου επιτίθετο. Φοβάμαι ότι θα τραυματιστώ σοβαρά αν μεταφερθώ σε αυτή την πτέρυγα όσο είμαι ακόμη τόσο αδύναμη», κατέληξε στην κατάθεσή της.
