Δεν μπορώ πλέον να μετρήσω τις αναφορές των κυβερνητικών καθώς και του ίδιου του πρωθυπουργού σχετικά με το αναφαίρετο δικαίωμα μας, της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Με σθένος σχεδόν απειλούν τους απέναντι ότι θα το πραγματώσουν όταν το κρίνουν απαραίτητο, τονίζουν ότι μονομερώς ,χωρίς να ρωτήσουν κανέναν θα ασκήσουν το έννομο κυριαρχικό μας δικαίωμα και λίγο ή πολύ ,ζητούν και χειροκρότημα για τέτοιου είδους δηλώσεις. Θα σας χαλάσω το αφήγημα και σαν κουτός θα σας ρωτήσω …

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΙ ;
ΤΙ ΣΑΣ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ;

Τα ερωτήματα είναι ουσιώδη αλλά θα τα αντιμετωπίσω σαν ρητορικά ,με διάθεση να εξηγήσω την πολιτική των τελευταίων κυβερνήσεων, χωρίς να επιθυμώ να ασκήσω εξωτερική πολιτική ούτε να τοποθετήσω σημαίες ακόμη και αν το μετεωρολογικό δελτίο δεν προβλέπει θυελλώδεις ανέμους. Όλοι γνωρίζουν την κατάληξη σε ένα από τους μύθους του Αισώπου ,όταν ο νεαρός βοσκός τρομοκρατούσε τους συγχωριανούς του για την ύπαρξη ενός λύκου που έτρωγε το κοπάδι.

Το ίδιο αποτέλεσμα έχουν και οι δηλώσεις ,όταν δεν τις πιστεύεις ,όταν αποτελούν φθηνό πολιτικό προγραμματισμό όταν αναγκάζεσαι να τις επαναλαμβάνεις σαν μηχανισμό εξισορρόπησης στα δεξιά του ακροατηρίου σου. Το δικαίωμα σου ευτελίζετε όταν το επικαλείσαι αλλά δεν το ΑΣΚΕΙΣ, η σοβαρότητα περνά σε δεύτερη μοίρα και τα «ήρεμα νερά» δεν προκαλούν θαλασσοταραχή ώστε να αγγίξει τα λιμάνια μας, στη Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

Ο μύθος είναι επίκαιρος ,η αιμοδιψή αγέλη των γκρίζων λύκων θα καταπιεί την δήλωση όταν θα ειπωθεί διότι δεν θα έχει ισχύ ,δεν θα έχει νόημα θα βρισκόμαστε ήδη στη παραμονή ενός πολέμου . Έναν πόλεμο στον οποίο θα μας οδηγήσετε από την ανικανότητα και την αίγλη που σας προκαλούν τα υπουργικά αξιώματα τα οποία δεν τα υπηρετείτε με το πολιτικό σθένος υπερηφάνεια και αγάπη για την πατρίδα.

Σας δηλώνω λοιπόν με κάθε σεβασμό ότι το μεγαλύτερο εξοπλιστικό σας πρόγραμμα δεν έχει κόστος ,τουλάχιστον οικονομικό, είναι η αποφασιστικότητα χρήσης τους και η επίδειξη σημαίας σε όλη την Ελληνική επικράτεια . Ήρθε ο καιρός να απαντήσουμε ,για να αποφύγουμε τον πόλεμο ,όχι γιατί τον φοβόμαστε ,άλλα σαν μια δημοκρατική χώρα δεν τον επιθυμούμε ,ήρθε η ώρα να φανούμε αντάξιοι των προγόνων μας ,να φροντίσουμε το υστέρημα του λαού μας να πιάσει τόπο, γεμίζοντας με περηφάνια και ασφάλεια τους πολίτες μας μετατρέποντας το υψηλό ηθικό, σε καύσιμη ύλη ικανή να κάψει ,κάθε Τουρκική παράλογη απαίτηση.

Εχθές έπρεπε να είχαμε προχωρήσει στο έννομο δικαίωμα μας, για το οποίο τόνοι μελανιού έχουν χυθεί και να μην γινόμαστε γραφικοί με θέματα Εθνικής κυριαρχίας ,διότι η χώρα αυτή δεν είναι τσιφλίκι κανενός και η σοβαρότητα φιλτραρισμένη από κομματικές σκευωρίες ,αποτελεί μονόδρομο άσκησης εξωτερικής πολιτικής ,όχι όπως τόνισα ,από τον γραφών ,αλλά από εκείνους που τους ψήφισε ο Ελληνικός λαός ,να πράξουν τα δέοντα, χωρίς τις απειλές ακυβερνησίας και πολέμου.

Ο λαός αυτός δεν επιθυμεί αλλά και δεν φοβάται τον πόλεμο ,φοβάται τα μικρά γράμματα σε συμβόλαια τιμής που υπέγραψαν άτιμοι στην πλάτη αυτού του άμοιρου τόπου ,φοβούνται συμφωνίες που έγιναν σε κλειστά γραφεία και παρουσιάστηκαν ως πατριωτικές κορώνες ,φοβάται ότι δεν θα ερωτηθούν για αποφάσεις ζωής ,που εκείνοι θα απαντούσαν χαρίζοντας την, αρκεί να παραμείνει η σημαία σε κάθε βράχο σε κάθε πέτρα επιχρωματίζοντας με το ΓΑΛΑΖΙΟ κάθε γκρι ανωμαλία.

Κι όμως ακόμη ελπίζω, ένας πατριωτικός ρομαντισμός με κάνει βαθιά να πιστεύω ότι η μεμβράνη μπορεί να αφαιρεθεί και οι αρμόδιοι θα αναπνεύσουν τον αγιασμένο αέρα, αποβάλλοντας κάθε ρίπο προσωπικής φιλοδοξίας πράττοντας το ιερό καθήκον ,που έχουν απέναντι στο λαό τους και τους νεκρούς του. Εχθές είναι η απάντηση ,σήμερα η ευκαιρία….