Ο γνωστός Αμερικανός ειδικός και πρωην σύμβουλος του Πενταγώνου Μάικλ Ρούμπιν δείχνει τον δρόμο που θα ακολουθήσει πιθανότατα το Ισραήλ κατά του καθεστώτος Ερντογάν.

Ο Ρούρμπιν σε άρθρο του στο meforum.org αναφέρει ότι "με ένα αίσθημα ατιμωρησίας που ενθαρρύνεται από τη φιλία του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τις επιχειρηματικές συναλλαγές του Αμερικανού πρέσβη Τομ Μπαράκ, το καθεστώς Ερντογάν έχει ανεβάσει επίπεδο στην αντι-ισραηλινή του προπαγάνδα.

Ο Τουργκούτ Οζάλ, πρωθυπουργός και αργότερα πρόεδρος της Τουρκίας μεταξύ 1983 και 1993, οργάνωσε στενούς στρατιωτικούς και διπλωματικούς δεσμούς μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας.

Το παγκόσμιο σχέδιο πίσω από τις επιθέσεις σε διυλιστήρια και η παγίδα της Ατζέντας 2030!

Υπήρχε πάντα αλληλεγγύη μεταξύ των δύο χωρών. Το 1949, η Τουρκία ήταν η πρώτη χώρα με μουσουλμανική πλειοψηφία που αναγνώρισε το Ισραήλ.

Οι Τούρκοι παραδοσιακά σεβόντουσαν τους Εβραίους επειδή, από όλες τις μειονότητες που ζούσαν υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι Εβραίοι ήταν σχεδόν οι μόνοι που δεν επαναστάτησαν ενάντια στην τουρκική κυριαρχία.

[Ο Τουργκούτ Οζάλ] πίστευε ότι, όπως και το Ισραήλ, το μέλλον της Τουρκίας βρισκόταν στην Ευρώπη και όχι στην ευρύτερη Μέση Ανατολή ή τον ισλαμικό κόσμο.

Ο Οζάλ πίστευε ότι το Ισραήλ και η Τουρκία αντιμετώπιζαν κοινές απειλές, τόσο από την τρομοκρατία όσο και από τα απορριπτικά αραβικά κράτη. Έβλεπε το Ισραήλ ως φυσικό εταίρο επειδή πίστευε ότι, όπως και το Ισραήλ, το μέλλον της Τουρκίας βρισκόταν στην Ευρώπη και όχι στην ευρύτερη Μέση Ανατολή ή τον ισλαμικό κόσμο.

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: Εγώ τα έλεγα για τα γεγονότα και θελανε να μου κόψουνε τη γλώσσα! (βίντεο)

Το Ισραήλ -εκ των υστέρων, ντροπιαστικά- βοήθησε την Τουρκία να εντοπίσει τον ιδρυτή του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (PKK) Αμπντουλάχ Οτσαλάν, επιτρέποντας σε μια τουρκική μονάδα ειδικών δυνάμεων να τον συλλάβει και να τον παραδώσει στην Κένυα.

Οι δεσμοί της Τουρκίας με το Ισραήλ επέζησαν από τον Οζάλ, η προεδρία του οποίου διακόπηκε απότομα από μια θανατηφόρα καρδιακή προσβολή.

Ωστόσο, υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια για τον αντισημιτισμό και τον αυξανόμενο ισλαμιστικό προσανατολισμό των Τούρκων της Ανατολίας όταν, το 1997, ο μέντορας του Ερντογάν, Νετζμετίν Ερμπακάν, προσπάθησε να στρέψει τις τουρκικές εξωτερικές σχέσεις από την Ευρώπη και το Ισραήλ στο Ιράν, τη Συρία και τη Λιβύη.

Τελικά, οι παραβιάσεις του Συντάγματος της Τουρκίας από τον Ερμπακάν τον ανάγκασαν στην απομάκρυνσή του, και ενώ τα κυρίαρχα κόμματα της Τουρκίας προσπάθησαν να επαναφέρουν την τουρκική εξωτερική πολιτική στο status quo πριν, αυτό κατέληξε στην άνοδο του Ερντογάν.

Εκ των υστέρων, η ρητορική του Τούρκου ηγέτη που καθησύχαζε τους δυτικούς εταίρους της Τουρκίας ήταν ανειλικρινής, και προσέγγισε τους ηγέτες των αμερικανοεβραϊκών οργανώσεων ως χρήσιμους ηλίθιους των οποίων η αφέλεια θα βοηθούσε να κρατηθεί η αμερικανοεβραϊκή κοινότητα υπό έλεγχο μέχρι να είναι πολύ αργά για να αντιστραφεί ο νέος ισλαμιστικός προσανατολισμός της Τουρκίας.

Η ρήξη ήρθε το 2006, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη και τα μετριοπαθή αραβικά κράτη προσπάθησαν να αναγκάσουν τη Χαμάς να προσχωρήσει στις Συμφωνίες του Όσλο με αντάλλαγμα την αναγνώριση της νίκης τους στις παλαιστινιακές εκλογές.

Ο Ερντογάν υποσχέθηκε στην Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ ότι θα τηρούσε τη συναίνεση, μόνο και μόνο για να φέρει τους ηγέτες της Χαμάς στην Άγκυρα δύο εβδομάδες αργότερα. Τις επόμενες δεκαετίες, η Κωνσταντινούπολη έγινε εξίσου σημαντική βάση για τη Χαμάς με την Τεχεράνη.

Ο Ερντογάν είχε προηγουμένως χαρακτηρίσει την ύπαρξη του Ισραήλ «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».

Εντός της Τουρκίας, δεν επρόκειτο μόνο για μια διπλωματική στροφή. Οι Ισλαμιστές καλλιέργησαν τον αντισημιτισμό και τον αντισιωνισμό.

Ενώ ο Ερντογάν παρουσιάζει τον αείμνηστο Φετουλάχ Γκιουλέν σήμερα ως παρία και φυλακίζει όλους όσους φοιτούσαν στα σχολεία του ή ακολουθούσαν την ανατολίτικη σουφιστική διδασκαλία του, πριν από το 2013, ο Ερντογάν και ο Γκιουλέν ήταν κάποτε στενοί φίλοι και συνεργάτες.

Ο Γκιουλέν συμμετείχε στις συνωμοσίες του Ερντογάν, με έναν βοηθό να τουιτάρει την υποστήριξή του στο συνωμοτικό βιβλίο του Ισραηλινού Λόμπι. Με τουρκικές επιδοτήσεις, το τουρκικό Mein Kampf έγινε μπεστ σέλερ. Η τουρκική τηλεόραση και το μονοπώλιο των μέσων ενημέρωσης δημοσίευσαν ολοένα και πιο παράξενες αντισημιτικές συνωμοσίες ως γεγονότα.

Ο Ερντογάν και οι βοηθοί του έχουν κατηγορήσει τους Εβραίους ή τους Ισραηλινούς για τα πάντα, από τις διαμαρτυρίες στο πάρκο Γκεζί μέχρι τη λαϊκή επανάσταση κατά της κυριαρχίας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο.

Ο τουρκικός τύπος ανέφερε ότι οι Εβραίοι χρησιμοποίησαν την τηλεκίνηση για να υπονομεύσουν τον Ερντογάν και τους συμμάχους του, και ο Ερντογάν και η σύζυγός του έχουν υποστηρίξει ταινίες που απεικονίζουν τους Εβραίους να κλέβουν όργανα Ιρακινών για εμπόριο στη μαύρη αγορά.

Όταν ο Ερντογάν αντιμετώπισε διαμαρτυρίες για τα σχέδια να επιτρέψει στους φίλους του να αναπτύξουν χώρους πρασίνου, υποστήριξε ότι οι ελιές ήταν φιλοεβραϊκές και επομένως έπρεπε να καταστραφούν.

Στις 2 Ιουλίου 2026, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος ως επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας συντόνιζε κάποτε τους δεσμούς της Τουρκίας με την Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος, έγινε πρωτοσέλιδο όταν αποκάλεσε το Ισραήλ «βάρος για την ανθρωπότητα».

Ο Ερντογάν στη συνέχεια κατηγόρησε το Ισραήλ ότι είναι άπληστο και απειλή για ολόκληρη την περιοχή. Ουσιαστικά, ο Ερντογάν παίρνει τώρα την αραβική εθνικιστική συνωμοσία «Από τον Νείλο στον Ευφράτη» και την επεκτείνει από την Προύσα στη Βαγδάτη.

Τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο, ωστόσο. Ο Ερντογάν είχε προηγουμένως αποκαλύψει την ύπαρξη του Ισραήλ ως «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».

Τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο, ωστόσο. Ο Ερντογάν είχε προηγουμένως χαρακτηρίσει την ύπαρξη του Ισραήλ ως «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας». Ο πρώην υπουργός Μεταφορών της Τουρκίας παρομοίασε το Ισραήλ με Σομαλούς πειρατές.

Η συκοφαντία αίματος, η συνωμοσία και ο αντισημιτισμός έγιναν στάνταρ για τα ισλαμιστικά μέσα ενημέρωσης. Μόνο δύο πράγματα άλλαξαν. Το πρώτο ήταν η προθυμία πολλών διπλωματών, αξιωματούχων και δημοσιογράφων να το αγνοήσουν, και το δεύτερο ήταν η καυστική του δράση.

Καθώς ο Ερντογάν γερνάει και η υγεία του κλονίζεται, συνειδητοποιεί ότι ο χρόνος του για να εκπληρώσει το ισλαμιστικό του όνειρο να κάνει στο Ισραήλ και τους Εβραίους αυτό που έκαναν οι προκάτοχοί του στους Αρμένιους και τους Έλληνες τελειώνει. Το γεγονός ότι ο Τραμπ και ο Μπαράκ αγνοούν τον αντισημιτισμό του, του δίνει την ευκαιρία να κινηθεί.

Σήμερα, η Τουρκία είναι χορηγός της τρομοκρατίας, ένα επίδοξο κράτος με πυρηνικές δυνατότητες και έχει εμποτιστεί με μίσος για τους Εβραίους και το Ισραήλ σε βαθμό που η εχθρότητα της Τουρκίας προς τους Εβραίους και το Ισραήλ πιθανότατα θα διαρκέσει περισσότερο από τον Ερντογάν.

Με άλλα λόγια, όπως ακριβώς το Ισραήλ βρισκόταν σε μια πολυετή διαμάχη με το Ιράν και τους πληρεξούσιούς του, σήμερα η Ιερουσαλήμ βρίσκεται σε μια πολυετή διαμάχη με την Άγκυρα και τους πληρεξούσιούς της.

Οι πολιτικοί μπορεί να θέλουν να επιστρέψουν στο status quo πριν και να πιστεύουν ότι τα δεξαμενόπλοια που επιθυμούν να διατηρήσουν την πρόσβαση ή τις δωρεές από επιχειρήσεις που γειτνιάζουν με τον Ερντογάν μπορεί να υποβαθμίσουν την επιβλαβή φύση της Τουρκίας, αλλά το Ισραήλ δεν μπορεί να διακινδυνεύσει τέτοιες αυταπάτες.

Ενώ οι Κούρδοι αξίζουν υποστήριξη μόνο για ηθικούς και ιστορικούς λόγους, το Ισραήλ θα πρέπει να υποστηρίξει ανοιχτά και ενεργά τον κουρδικό αυτονομισμό στην Τουρκία.

Αντίθετα, θα πρέπει να προσαρμόσει τη στρατηγική του απέναντι στην Τουρκία στις τακτικές που χρησιμοποιεί η Τουρκία εναντίον του Ισραήλ.

Ενώ οι Κούρδοι αξίζουν υποστήριξη μόνο για ηθικούς και ιστορικούς λόγους, το Ισραήλ θα πρέπει να υποστηρίξει ανοιχτά και ενεργά τον κουρδικό αυτονομισμό στην Τουρκία.

Οι Κούρδοι αξίζουν ένα κράτος, όχι μια σατραπεία που απαντά στον Ερντογάν όπως έχει γίνει το Ιρακινό Κουρδιστάν, όπως ο Μασρούρ και η Αρίν Μπαρζανί έχουν ξεπουλήσει τις κουρδικές εθνικές φιλοδοξίες για τις Bugatti και Patek Philippe. Ενώ το PKK έχει διαλυθεί επίσημα, η κυνική άρνηση του Ερντογάν να προχωρήσει την ειρηνευτική διαδικασία πέρα ​​από αυτό σημαίνει μια πιθανή επιστροφή στις μάχες.

Πολύ συχνά, το Ισραήλ έχει αντιμετωπίσει τους Κούρδους όπως έκανε ο Χένρι Κίσινγκερ: ένα εργαλείο που πρέπει να χειριστεί ανειλικρινά και να απορρίψει. Αυτό πρέπει να τελειώσει.

Το Ισραήλ θα πρέπει να παρέχει στο ΡΚΚ όπλα και μετρητά και θα πρέπει να αναγνωρίσει το Ντιγιαρμπακίρ ως πρωτεύουσα ενός μελλοντικού κουρδικού κράτους.

Ενώ η Τουρκία θα προσπαθήσει να παρουσιάσει το ΡΚΚ ως τρομοκράτες, το Ισραήλ θα πρέπει να εξαρτήσει τη βοήθειά του από το να ενεργεί το ΡΚΚ ως μια εξέγερση που, σε αντίθεση με τη Χαμάς, αρνείται να στοχοποιήσει αμάχους. Το γεγονός ότι Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν ήδη αναγνωρίσει τη λύση των δύο κρατών και περιμένουν μόνο την παλαιστινιακή αναγνώριση ότι ένα από αυτά τα κράτη θα είναι εβραϊκό, δίνει στην Ιερουσαλήμ το ηθικό πλεονέκτημα.

Κάποια στιγμή, καθώς η ενεργή εξέγερση υπονομεύει την τουριστική βιομηχανία στην Κωνσταντινούπολη, την Αλικαρνασσό και την Αττάλεια, οι Τούρκοι μπορεί να διαπραγματευτούν μια διευθέτηση.

Το Ισραήλ και η Δύση δεν πρέπει να απαιτήσουν τίποτα λιγότερο από αυτό που έχει συμφωνήσει το Ισραήλ με τις Συμφωνίες του Όσλο: μια Κουρδική Αρχή και έναν οδικό χάρτη για την κρατική υπόσταση. Με απλά λόγια, η Τουρκία έχει χάσει το δικαίωμα ύπαρξης στην τρέχουσα μορφή της και οι Κούρδοι αξίζουν την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους από την τουρκική αυτοκρατορική κυριαρχία", κατέληξε ο ίδιος.