Ο θεωρεί ότι οι σημερινές διαδηλώσεις και οι κοινωνικές αναταραχές στην Ευρώπη επιβεβαιώνουν μια πρόβλεψη που, όπως υποστηρίζει, το υπολογιστικό του σύστημα είχε καταγράψει χρόνια νωρίτερα για το 2026. Η Γαλλία αποτελεί, κατά την εκτίμησή του, μόνο το πιο ορατό σημείο μιας ευρύτερης εξέλιξης, η οποία επεκτείνεται στο Βέλγιο, την Ιταλία, τη Γερμανία και την Αλβανία.
Έντονες φήμες ότι ο Κιμ Γιονγκ Ουν είναι νεκρός!
Ο Armstrong προειδοποιεί για περαιτέρω αύξηση των τιμών ενέργειας, ενίσχυση της κοινωνικής δυσαρέσκειας, εντάσεις γύρω από το μεταναστευτικό και έναν λεγόμενο «Panic Cycle» πολιτικών αναταραχών το 2029. Στο πιο δυσοίωνο σενάριο που περιγράφει, ακόμη και η ίδια η συνέχιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη σημερινή της μορφή θα μπορούσε να τεθεί υπό αμφισβήτηση.
Αφορμή για την τοποθέτησή του αποτέλεσε η επιστολή ενός αναγνώστη από τη Γαλλία, ο οποίος περιέγραψε ότι ο αδελφός του είδε το κατάστημά του να λεηλατείται και να καταστρέφεται ολοσχερώς κατά τη διάρκεια των πρόσφατων ταραχών. Ο αναγνώστης υπενθύμισε στον Armstrong ότι είχε προβλέψει σοβαρές πολιτικές αναταραχές στην Ευρώπη για το 2026 και τον ρώτησε εάν η κατάσταση αναμένεται να επιδεινωθεί περαιτέρω έως τον Νοέμβριο.
Η απάντηση του Armstrong ήταν σαφής: το 2026 αποτελούσε, σύμφωνα με το μοντέλο του, κομβικό έτος για την εκδήλωση εκτεταμένων κοινωνικών αναταραχών στην Ευρώπη. Όπως εκτίμησε, το σημερινό κύμα διαμαρτυριών δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ ακόμη και αν υπάρξει προσωρινή αποκλιμάκωση, οι βαθύτερες αιτίες της έντασης εξακολουθούν να υφίστανται. Για τον ίδιο, οι αναταραχές είναι πιθανό να συνεχιστούν έως τον Νοέμβριο.
Η Γαλλία είναι μόνο η αρχή, σύμφωνα με τον Armstrong
Ο Armstrong δεν αντιμετωπίζει τις ταραχές στη Γαλλία ως ένα μεμονωμένο περιστατικό. Όπως επισημαίνεται στην περιγραφή του αναγνώστη, κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες έχουν καταγραφεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων το Βέλγιο, η Ιταλία, η Γερμανία και η Αλβανία.
Ο Νετανιάχου ξαναμοιράζει τη γεωπολιτική τράπουλα – Ο χάρτης που βάζει Ελλάδα και Τουρκία σε διαφορετικούς άξονες
Κατά την ανάλυσή του, η εξέλιξη αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο κοινωνικής και οικονομικής αποσταθεροποίησης. Το αυξανόμενο κόστος ζωής, η οικονομική πίεση, η δυσπιστία απέναντι στις κυβερνήσεις και οι γεωπολιτικές εντάσεις συνδυάζονται με την επιβάρυνση που προκαλούν οι υψηλές τιμές ενέργειας.
Η βασική θέση του είναι ότι οι σημερινές αναταραχές δεν αποτελούν απλώς μια πρόσκαιρη αντίδραση των πολιτών, αλλά ενδέχεται να εντάσσονται σε μια μακροχρόνια κοινωνική εξέλιξη.
Η μετανάστευση ως πρόσθετος παράγοντας αποσταθεροποίησης
Έναν ακόμη παράγοντα που, κατά την εκτίμησή του, μπορεί να εντείνει την αστάθεια στην Ευρώπη εντοπίζει ο Armstrong στο μεταναστευτικό ζήτημα.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η αποτυχία ενσωμάτωσης ενός μέρους των μεταναστευτικών πληθυσμών στις κοινωνίες υποδοχής μπορεί να προκαλέσει πρόσθετες κοινωνικές εντάσεις. Κατά την άποψή του, το συγκεκριμένο ζήτημα προστίθεται σε μια ήδη επιβαρυμένη οικονομική και πολιτική κατάσταση.
Ο συνδυασμός της οικονομικής πίεσης, της αύξησης των τιμών και της κοινωνικής πόλωσης θα μπορούσε, σύμφωνα με τον Armstrong, να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την πολιτική αστάθεια σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
Σε αναμμένα κάρβουνα το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ.! Γιατί η Τρίτη και η Τετάρτη θεωρούνται η "ώρα zero" για την Αθήνα
Η ενέργεια παραμένει σε ανοδική πορεία – Πρόβλεψη για πετρέλαιο στα 200 δολάρια
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει ο Armstrong στην πορεία των ενεργειακών τιμών. Το υπολογιστικό του σύστημα εξακολουθεί, όπως αναφέρει, να δείχνει μια παρατεταμένη ανοδική τάση στην αγορά ενέργειας, η οποία θα μπορούσε να επιβαρύνει σημαντικά τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
Πάει για εμφύλιο η Αλβανία! Οπλισμένοι άνδρες μέσα στους διαδηλωτές θέλουν να σκοτώσουν αστυνομικούς του Ράμα (βίντεο)
Μάλιστα, προχωρά σε μια ιδιαίτερα δυσοίωνη πρόβλεψη, εκτιμώντας ότι η τιμή του αργού πετρελαίου θα μπορούσε να φτάσει ακόμη και τα 200 δολάρια ανά βαρέλι έως το 2028. Ως βασικούς παράγοντες αναφέρει τον πόλεμο και τη συνεχιζόμενη δυτική υποστήριξη προς την Ουκρανία.
Κατά την άποψή του, οι δυτικές κυβερνήσεις συμβάλλουν στην επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης, καθώς οι συνέπειες των γεωπολιτικών επιλογών τους μεταφέρονται τελικά στους ίδιους τους πολίτες.
«Οι διαδηλώσεις δεν θα μειώσουν το κόστος ζωής»
Ο Armstrong συνδέει άμεσα την κοινωνική δυσαρέσκεια με την πολιτική των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία.
Όπως υποστηρίζει, σημαντικό μέρος των διαμαρτυριών σχετίζεται με την αύξηση του κόστους ζωής. Ωστόσο, εκτιμά ότι όσο οι πολιτικές ηγεσίες συνεχίζουν την ίδια στρατηγική απέναντι στην Ουκρανία, δεν πρόκειται να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή στις οικονομικές συνθήκες.
Ο Χότζας άρπαξε τα υποβρύχια της Μόσχας! Η ναυτική κρίση του 1961 και το απόρρητο καταφύγιο στο Πόρτο Παλέρμο
Η θέση του είναι ότι οι διαδηλώσεις από μόνες τους δεν μπορούν να μειώσουν τις τιμές ή να ανακουφίσουν τα νοικοκυριά, εφόσον οι κυβερνήσεις δεν αλλάξουν την πολιτική τους απέναντι στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Παράλληλα, ο Armstrong ασκεί κριτική στις πολιτικές δυνάμεις που χαρακτηρίζει νεοσυντηρητικές, κατηγορώντας τες ότι δίνουν προτεραιότητα στους γεωπολιτικούς τους στόχους, χωρίς να υπολογίζουν επαρκώς τις οικονομικές συνέπειες για τους πληθυσμούς των χωρών τους.
Δύο επικίνδυνα μοντέλα ενεργοποιούνται ταυτόχρονα
Το πιο ανησυχητικό σημείο της ανάλυσης του Armstrong αφορά την ταυτόχρονη ενεργοποίηση δύο μεγάλων μοντέλων του υπολογιστικού του συστήματος.
Το πρώτο αφορά τις πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές (Civil Unrest) και το δεύτερο τις διεθνείς πολεμικές συγκρούσεις (International War).
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται τόσο έντονη ταυτόχρονη σύγκλιση των δύο μοντέλων προς την ίδια κατεύθυνση. Αυτό που τον προβληματίζει περισσότερο είναι ότι οι εσωτερικές κοινωνικές κρίσεις και οι διεθνείς γεωπολιτικές συγκρούσεις φαίνεται να αλληλοτροφοδοτούνται.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Ευρώπη θα μπορούσε έτσι να βρεθεί αντιμέτωπη με δύο παράλληλα μέτωπα: την κλιμάκωση των εσωτερικών κοινωνικών εντάσεων και την επιδείνωση της διεθνούς κατάστασης.
Το 2029 και ο «Panic Cycle» πολιτικών αναταραχών
Ακόμη πιο δυσοίωνη εμφανίζεται η πρόβλεψή του για το 2029. Το μοντέλο του Armstrong για τις πολιτικές αναταραχές καταγράφει για εκείνη τη χρονιά έναν λεγόμενο «Panic Cycle», δηλαδή έναν κύκλο έντονης αστάθειας, αυξημένης μεταβλητότητας και απότομων πολιτικών εξελίξεων.
Κατά την ερμηνεία του, αυτή η περίοδος θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική όξυνση των ήδη υπαρχουσών κοινωνικών και πολιτικών συγκρούσεων.
Οι συνέπειες, σύμφωνα με το σενάριο που περιγράφει, ενδέχεται να ξεπεράσουν κατά πολύ τις συνηθισμένες διαδηλώσεις και τα επεισόδια. Ο Armstrong αφήνει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην μπορέσει να διατηρηθεί υπό τη σημερινή της μορφή, εάν οι πιέσεις συνεχιστούν και ενταθούν.
Ενίσχυση των αυτονομιστικών κινημάτων στην Ευρώπη
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Armstrong αναμένει ότι θα μπορούσαν να ενισχυθούν και τα αυτονομιστικά κινήματα.
Όπως υποστηρίζει, όταν οι κυβερνήσεις χάνουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και οι οικονομικές και πολιτικές αντιθέσεις οξύνονται, ορισμένες περιοχές και πληθυσμιακές ομάδες ενδέχεται να αμφισβητήσουν εντονότερα την υφιστάμενη πολιτική και θεσμική τάξη.
Ο ίδιος συνδέει, επομένως, την αύξηση των κοινωνικών αναταραχών με την πιθανότητα ενίσχυσης των αποσχιστικών και αυτονομιστικών τάσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν όχι μόνο μεμονωμένες κυβερνήσεις, αλλά και την εδαφική και θεσμική συνοχή της Ευρώπης.
Η πολιτική ηγεσία απομακρύνεται από τους πολίτες
Ένα από τα βασικά αίτια της κρίσης, κατά τον Armstrong, βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία.
Ο Armstrong κατηγορεί ευθέως τις δυτικές ηγεσίες και τους νεοσυντηρητικούς κύκλους ότι επιδίδονται σε επικίνδυνα γεωπολιτικά παιχνίδια, μετακυλίοντας το τεράστιο κόστος στους ίδιους τους πολίτες τους. Ξεκαθαρίζει δε πως όσο οι κυβερνήσεις αρνούνται να αλλάξουν στρατηγική στο Ουκρανικό, οι διαδηλώσεις από μόνες τους δεν πρόκειται να μειώσουν το κόστος ζωής, καθώς οι πολιτικοί επιλέγουν να αγνοούν τις οικονομικές επιπτώσεις για τους λαούς τους.
Ο ίδιος κατηγορεί τους πολιτικούς ότι δεν λαμβάνουν πλέον σοβαρά υπόψη τις ανησυχίες των ανθρώπων που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν. Εκτιμά ότι οι κυβερνώντες θεωρούν πως οι πολίτες δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν τους μακροπρόθεσμους στόχους και τις επιλογές τους, με αποτέλεσμα να αγνοούν τις διαμαρτυρίες και να μην αντιμετωπίζουν τις βαθύτερες αιτίες της δυσαρέσκειας.
Κατά την άποψή του, αυτή η πολιτική συμπεριφορά διευρύνει το χάσμα ανάμεσα στην εξουσία και την κοινωνία, ενισχύοντας την αποξένωση των πολιτών από τους θεσμούς.
«Δεν είναι προσωπική μου άποψη – Είναι τα δεδομένα»
Ο Armstrong επιμένει ότι οι προβλέψεις του δεν αποτελούν απλώς προσωπικές πολιτικές εκτιμήσεις, αλλά προκύπτουν από το υπολογιστικό του σύστημα, το οποίο, όπως ισχυρίζεται, βασίζεται σε εκτεταμένα ιστορικά αρχεία.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει, το σύστημά του διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες βάσεις ιστορικών δεδομένων παγκοσμίως, ενώ καταγράφει χωριστά τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις και τα διεθνή γεγονότα.
Από αυτή την επεξεργασία προκύπτουν δύο διαφορετικά μοντέλα: το ένα αφορά τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό των κρατών και το άλλο τις διεθνείς συγκρούσεις και τις γεωπολιτικές μεταβολές.
Για τον λόγο αυτό, ο Armstrong επιμένει ότι οι προβλέψεις του δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απλές προσωπικές απόψεις. Όπως χαρακτηριστικά υποστηρίζει: «Αυτή δεν είναι η προσωπική μου γνώμη. Είναι ο υπολογιστής, με βάση τα ιστορικά αρχεία. Αυτά είναι τα δεδομένα».
Η Ευρώπη βρίσκεται μόνο στην αρχή μιας μεγαλύτερης κρίσης;
Η συνολική εικόνα που παρουσιάζει ο Armstrong είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Το 2026 αποτελούσε, σύμφωνα με το μοντέλο του, κομβική χρονιά για την εκδήλωση εκτεταμένων κοινωνικών αναταραχών στην Ευρώπη, ενώ οι σημερινές εξελίξεις θεωρεί ότι επιβεβαιώνουν την αρχική του πρόβλεψη.
Ωστόσο, ο ίδιος δεν αντιμετωπίζει το 2026 ως το τέλος αυτής της πορείας.
Οι αυξανόμενες τιμές ενέργειας, το υψηλό κόστος ζωής, οι γεωπολιτικές συγκρούσεις, οι κοινωνικές εντάσεις γύρω από τη μετανάστευση και η αυξανόμενη δυσπιστία απέναντι στις πολιτικές ηγεσίες θα μπορούσαν, κατά την εκτίμησή του, να οδηγήσουν σε ακόμη μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση.
Το 2029 αποτελεί το επόμενο κρίσιμο ορόσημο στην πρόβλεψή του. Εάν το μοντέλο του αποδειχθεί σωστό, οι σημερινές διαδηλώσεις ενδέχεται να αποτελούν μόνο την αρχή μιας πολύ ευρύτερης πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής, με ενίσχυση των αυτονομιστικών κινημάτων και αμφισβήτηση της ίδιας της θεσμικής συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
