Το νέο μοντέλο ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα, με έμφαση στην υπεραξία των προϊόντων και όχι μόνο στην παραγωγή ή τις επιδοτήσεις, ανέδειξε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς, μιλώντας στο 5ο Συνέδριο Cantina Academy.
Ο υπουργός υποστήριξε ότι η Ήπειρος βρίσκεται σε τροχιά ανάπτυξης, επισημαίνοντας ότι μέσω των προγραμμάτων του υπουργείου υλοποιούνται έργα ύψους 411 εκατ. ευρώ με περισσότερους από 48.000 δικαιούχους στην περιοχή.
Όπως ανέφερε, το μεγάλο στοίχημα για την Ήπειρο και συνολικά για την ελληνική αγροδιατροφή δεν είναι πλέον η αύξηση της παραγωγής, αλλά η δημιουργία μεγαλύτερης προστιθέμενης αξίας στα προϊόντα.
«Αν μιλήσουμε για την Ήπειρο, ας ξεκινήσουμε από τα πιο βασικά. Καταρχήν, η Ήπειρος του 2026 δεν είναι Ήπειρος ούτε του 1986 ούτε του 2006. Πρέπει κάποιος δηλαδή να βάλει σε ένα πλαίσιο ερμηνευτικό αυτή την εικόνα της ανάπτυξης. Η Ήπειρος 'τρέχει' και τρέχει γρήγορα. Σκεφτείτε ότι μόνο τα προγράμματα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης υλοποιούμε σχέδια 411 εκατ. ευρώ για την Ήπειρο, με πάνω από 48.000 δικαιούχους. Επομένως, το καζάνι της ανάπτυξης βράζει».
Αναφερόμενος στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής, σημείωσε ότι αυτά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τον πρωτογενή τομέα.
«Όταν ακούει κάποιος για την Ήπειρο, τι του έρχεται στο μυαλό; Του έρχεται στο μυαλό κτηνοτροφία, φύση, παράδοση, βουνό, δάσος, ομορφιά -αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα είναι ταυτισμένα με τον πρωτογενή τομέα στην Ήπειρο. Και νομίζω ότι το βασικό ζητούμενο τώρα για την Ήπειρο, κάτι για το οποίο θα μου ακούσετε να μιλάω πολύ συχνά σε όλη την Ελλάδα, αλλά ειδικά για την Ήπειρο αυτό έχει μεγάλη σημασία, είναι ότι το βασικό πια ζητούμενο δεν είναι το τι παράγει περισσότερο η Ήπειρος, αλλά πως μπορεί να κερδίζει περισσότερα από αυτό που παράγει. Δηλαδή αυτό που λέμε υπερατραξία».
Ο κ. Σχοινάς υπογράμμισε επίσης την ανάγκη να ξεπεραστεί η λογική που είχε ως επίκεντρο τις επιδοτήσεις, χωρίς ωστόσο να αμφισβητεί τη συνέχισή τους τα επόμενα χρόνια.
«Πρέπει να ξεπεράσουμε πια αυτό το μοντέλο των περασμένων δεκαετιών όπου ο παραγωγός είχε στο μυαλό του μόνο την επιδότηση. Ασφαλώς, θα έχουμε και επιδοτήσεις, είναι σίγουρο ότι θα έχουμε και για τα επόμενα 6 χρόνια, αλλά τώρα το μεγάλο ζητούμενο και για την Ήπειρο είναι να γυρίσουν τη σελίδα αυτή. Δηλαδή να μπούμε σε αυτή τη νέα εποχή της υπεραξίας».
Παράλληλα, ανέφερε ότι δεν έχει νόημα να γίνεται συνεχής αναφορά στο παρελθόν και στην κουλτούρα των επιδοτήσεων, τονίζοντας ότι παρά τις παθογένειες, αρκετοί κλάδοι της ελληνικής αγροδιατροφής κατάφεραν να διακριθούν διεθνώς.
«Δεν νομίζω ότι έχει κάποια αξία, σε αυτή τη φάση που βρισκόμαστε, που προσπαθούμε να γυρίσουμε τη σελίδα στην ελληνική γεωργία, να κάνουμε μια ανασκόπηση του παρελθόντος. Το τι έγινε στο παρελθόν είναι λίγο πολύ γνωστό. Αυτή η κουλτούρα της επιδότησης σκέπασε τα πάντα. Παρόλον όμως ότι σκέπασε τα πάντα, δεν απέτρεψε από δυναμικούς τομείς της ελληνικής αγροδιατροφής να γίνουν πανευρωπαίοι και παγκόσμιοι πρωταθλητές. Όπως πχ η φέτα που σαρώνει τις διεθνείς αγορές, τα κεράσια μας, τα ακτινίδια, το λάδι, ιχθυοκαλλιέργειες, είμαστε παντού, είμαστε η ελληνική αγροδιατροφή. Που δεν περίμενε τις επιδοτήσεις για να κάνει τα θαύματα που κάνει, τώρα όμως θα τα κάνουμε όλα μαζί».
Αναλυτικά η εισαγωγική τοποθέτηση του υπουργού
«Αν μιλήσουμε για την Ήπειρο, ας ξεκινήσουμε από τα πιο βασικά. Καταρχήν, η Ήπειρος του 2026 δεν είναι Ήπειρος ούτε του 1986 ούτε του 2006. Πρέπει κάποιος δηλαδή να βάλει σε ένα πλαίσιο ερμηνευτικό αυτή την εικόνα της ανάπτυξης. Η Ήπειρος 'τρέχει' και τρέχει γρήγορα. Σκεφτείτε ότι μόνο τα προγράμματα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης υλοποιούμε σχέδια 411 εκατ. ευρώ για την Ήπειρο, με πάνω από 48.000 δικαιούχους. Επομένως, το καζάνι της ανάπτυξης βράζει.
Όταν ακούει κάποιος για την Ήπειρο, τι του έρχεται στο μυαλό; Του έρχεται στο μυαλό κτηνοτροφία, φύση, παράδοση, βουνό, δάσος, ομορφιά -αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα είναι ταυτισμένα με τον πρωτογενή τομέα στην Ήπειρο. Και νομίζω ότι το βασικό ζητούμενο τώρα για την Ήπειρο, κάτι για το οποίο θα μου ακούσετε να μιλάω πολύ συχνά σε όλη την Ελλάδα, αλλά ειδικά για την Ήπειρο αυτό έχει μεγάλη σημασία, είναι ότι το βασικό πια ζητούμενο δεν είναι το τι παράγει περισσότερο η Ήπειρος, αλλά πως μπορεί να κερδίζει περισσότερα από αυτό που παράγει. Δηλαδή αυτό που λέμε υπερατραξία.
Πρέπει να ξεπεράσουμε πια αυτό το μοντέλο των περασμένων δεκαετιών όπου ο παραγωγός είχε στο μυαλό του μόνο την επιδότηση. Ασφαλώς, θα έχουμε και επιδοτήσεις, είναι σίγουρο ότι θα έχουμε και για τα επόμενα 6 χρόνια, αλλά τώρα το μεγάλο ζητούμενο και για την Ήπειρο είναι να γυρίσουν τη σελίδα αυτή. Δηλαδή να μπούμε σε αυτή τη νέα εποχή της υπεραξίας.
Δεν νομίζω ότι έχει κάποια αξία, σε αυτή τη φάση που βρισκόμαστε, που προσπαθούμε να γυρίσουμε τη σελίδα στην ελληνική γεωργία, να κάνουμε μια ανασκόπηση του παρελθόντος. Το τι έγινε στο παρελθόν είναι λίγο πολύ γνωστό. Αυτή η κουλτούρα της επιδότησης σκέπασε τα πάντα. Παρόλον όμως ότι σκέπασε τα πάντα, δεν απέτρεψε από δυναμικούς τομείς της ελληνικής αγροδιατροφής να γίνουν πανευρωπαίοι και παγκόσμιοι πρωταθλητές. Όπως πχ η φέτα που σαρώνει τις διεθνείς αγορές, τα κεράσια μας, τα ακτινίδια, το λάδι, ιχθυοκαλλιέργειες, είμαστε παντού, είμαστε η ελληνική αγροδιατροφή. Που δεν περίμενε τις επιδοτήσεις για να κάνει τα θαύματα που κάνει, τώρα όμως θα τα κάνουμε όλα μαζί».
