Στην μέγγενη του ΔΠΔ οδηγείται η Τουρκία, η οποία κουνά το δάκτυλο σε άλλες χώρες, χωρίς να λαμβάνει υπόψιν τα τεράστια εγκλήματα που έχουν διαπράξει οι δυνάμεις της, τόσο στο παρελθόν, όσο και σήμερα που μιλάμε.
Ο ισραηλινός διακεκριμένος καθηγητής διεθνούς δικαίου Γιουτζίν Κοντόροβιτς, σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Middle East Now» του ισραηλινού τηλεοπτικού δικτύου i24NEWS, εισηγήθηκε την προσφυγή τρίτων κρατών στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) κατά της Τουρκίας για την παράνομη κατοχή και τον εποικισμό στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας.
"Δύο κόσμοι σε σύγκρουση"! Η προειδοποίηση Δένδια που δικαιώνεται και ο φόβος μιας τιτανομαχίας
Σύμφωνα με την ανάλυση του καθηγητή Κοντόροβιτς στο i24NEWS, παρόλο που η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στο Καταστατικό της Ρώμης του ΔΠΔ, η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλήρες μέλος του Δικαστηρίου.
Ως εκ τούτου, το ΔΠΔ έχει αυτόματη δικαιοδοσία για εγκλήματα που διαπράττονται εντός του κυπριακού εδάφους, συμπεριλαμβανομένων των κατεχομένων εδαφών στην Βόρεια Κύπρο.
Ο Ισραηλινός καθηγητής τονίζει ότι η μεταφορά πληθυσμού και ο συστηματικός εποικισμός συνιστούν συνεχιζόμενα εγκλήματα πολέμου βάσει του διεθνούς δικαίου.
Η πρότασή του εστιάζει στο ότι οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος του ΔΠΔ έχει το δικαίωμα να παραπέμψει την κατάσταση στην Κύπρο στον Εισαγγελέα του Δικαστηρίου, ασκώντας διεθνή πίεση στην Άγκυρα και αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τις δύο ταχύτητες και τις επιλεκτικές ευαισθησίες της διεθνούς δικαιοσύνης.
"Τελεσίγραφο" Άγκυρας για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου! "Σταματήστε το καλώδιο, περνάει από την τουρκική υφαλοκρηπίδα"
Η παρέμβαση αυτή έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου στο Ισραήλ εξετάζεται σοβαρά η συγκρότηση διυπουργικής ομάδας για νομική προσφυγή κατά της κυβέρνησης Ερντογάν στο ΔΠΔ, με αφορμή τις ενέργειες της Τουρκίας κατά των Κούρδων και τη στήριξή της προς τη Χαμάς.
Η στρατηγική αυτή βασίζεται στο άρθρο 14 του Καταστατικού της Ρώμης, το οποίο επιτρέπει σε οποιοδήποτε κράτος-μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) να παραπέμψει στον Εισαγγελέα μια κατάσταση όπου φαίνεται να έχουν διαπραχθεί εγκλήματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
Στην περίπτωση της Κύπρου, η πρόταση του καθηγητή Κοντόροβιτς παρουσιάζει συγκεκριμένο νομικό και πολιτικό ενδιαφέρον για τους εξής λόγους:
Παράκαμψη της πολιτικής απροθυμίας: Αντί να επωμιστεί το πολιτικό ή διπλωματικό βάρος η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία (η οποία συχνά σταθμίζει τις επιπτώσεις στις συνομιλίες για το Κυπριακό), η πρωτοβουλία μετακυλίεται σε μια τρίτη σύμμαχο χώρα.
Διεθνής πίεση στην Άγκυρα: Μια τέτοια κίνηση αναγκάζει τη διεθνή κοινότητα και τα όργανα του ΔΠΔ να εξετάσουν επίσημα τον τουρκικό εποικισμό, ο οποίος βάσει του άρθρου 8(2)(b)(viii) του Καταστατικού της Ρώμης ορίζεται ρητά ως έγκλημα πολέμου.
Ανάδειξη των «δύο ταχυτήτων»: Η παραπομπή θα λειτουργούσε ως καθρέφτης για τη διεθνή δικαιοσύνη. Εάν ο Εισαγγελέας του ΔΠΔ επιλέξει να αγνοήσει μια ξεκάθαρη περίπτωση εποικισμού και κατοχής στην Κύπρο, ενώ την ίδια στιγμή ασκεί διώξεις για παρόμοιες κατηγορίες σε άλλες συγκρούσεις παγκοσμίως, εκτίθεται η επιλεκτική ευαισθησία και τα πολιτικά κίνητρα των διεθνών θεσμών.
Ο εκ νεόυ διεθνής διασυρμός της Τουρκίας, θα εκθέσει την Άγκυρα και την πολιτική της τόσο στην Κύπρο, όσο και σε Συρία, Λιβύη και Ανατολική Μεσόγειο, δείχνοντας την πραγματική γενοκτονική εικόνα της πολιτικής ηγεσίας της.
Σε αυτήν την περίπτωση κάθε τουρκική προκλητική κίνηση σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, θα εισέρχεται στο μικροσκόπιο, αφαιρώντας κάθε νομικό δικαίωμα στην Τουρκία να επικαλεστεί διεθνείς νόμους και καταστατικά του ΟΗΕ.
