Βαριές ποινές επιδίκασε δικαστήριο στη Βρετανία για έναν καθηγητή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και τον σύντροφό του που κρίθηκαν ένοχοι για τη σεξουαλική κακοποίηση και τη δολοφονία του αγοριού που είχαν υιοθετήσει.

Ο 37χρονος Τζέιμι Βάρλεϊ (αριστερά στη φωτογραφία) καταδικάστηκε την Πέμπτη σε ισόβια κάθειρξη για την κακοποίηση και τη δολοφονία του 13 μηνών Πρέστον Ντέιβι. Αυτό σημαίνει ότι θα παραμείνει στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής του και δεν θα δικαιούται ποτέ αναστολή, .

Ο σύντροφός του, ο Τζον ΜακΓκόουαν-Φάζακερλεϊ, 32 ετών, καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκισης για σεξουαλική κακοποίηση, κακομεταχείριση ανηλίκου και αμέλεια που οδήγησε στο θάνατο ενός παιδιού.

Ο Πρέστον είχε αφαιρεθεί από τη βιολογική του μητέρα, μια καταδικασμένη δολοφόνο, και είχε παραδοθεί σε ανάδοχους γονείς πέντε ημέρες μετά τη γέννησή του. Σε ηλικία εννέα μηνών, το παιδί τοποθετήθηκε από γραφείο υιοθεσιών στο σπίτι του Βάρλεϊ και του ΜακΓκόουαν-Φάζακερλεϊ.

Οι θετοί γονείς αντιμετώπιζαν το βρέφος ως «παιχνίδι», ανέφερε το δικαστήριο, και τον υπέβαλαν «συστηματικά σε κακομεταχείριση, σεξουαλική κακοποίηση και σωματική βία». Η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι το μωρό είχε τουλάχιστον 40 κακώσεις από τραύματα.

Στις 27 Ιουλίου 2023, το ζευγάρι μετέφερε το μωρό, που ήταν αναίσθητο, στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί προσπάθησαν για 50 λεπτά να του σώσουν τη ζωή χωρίς τελικά να τα καταφέρουν.

Ο Βάρλεϊ παρίστανε τον «θλιμμένο γονιό», με τρόπο υπερβολικό που παραξένεψε τους γιατρούς. Υποστήριζε ότι είχε αφήσει το παιδί στο μπάνιο και το βρήκαν, λίγα λεπτά αργότερα, μέσα στο νερό.

Πολύ γρήγορα απoδείχτηκε ότι δεν υπήρχαν ίχνη πνιγμού, ενώ ένας παθολόγος ανέφερε ως αιτία θανάτου την οξεία απόφραξη των ανώτερων αναπνευστικών οδών, είτε λόγω ασφυξίας είτε λόγω εισαγωγής ενός ή περισσότερων αντικειμένων στο στόμα του μωρού.

Η υπόθεση έθεσε ερωτήματα σχετικά με το αν οι Αρχές έχασαν ευκαιρίες να σώσουν τον Πρέστον, τονίζει ο Guardian. Το βρέφος είχε μεταφερθεί τρεις φορές στο νοσοκομείο από το ζεύγος -μία φορά μάλιστα με σπασμένο χέρι- αλλά δεν εκφράστηκαν ανησυχίες και οι εξηγήσεις για τους τραυματισμούς από το ζεύγος έγιναν πιστευτές.

Το κακοποίησε σεξουαλικά

Όπως υποστηρίχθηκε στο δικαστήριο, την ημέρα του θανάτου του παιδιού και κατά τον χρόνο ή λίγο πριν από την τελική θανατηφόρα επίθεση, ο Βάρλεϊ βρισκόταν μόνος στο σπίτι με το βρέφος, ενώ ο συγκατηγορούμενός του ήταν στην εργασία του. 

Μετά τη σύλληψη του Βάρλεϊ και την κατάσχεση του κινητού του τηλεφώνου, βρέθηκε το βίντεο που είχε τραβήξει νωρίτερα την ίδια ημέρα, στο οποίο το παιδί φαινόταν να παρουσιάζει προφανή σημάδια αναπνευστικής ανακοπής. Ωστόσο, σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, ο κατηγορούμενος δεν επιχείρησε να το επαναφέρει ούτε ζήτησε άμεσα ιατρική βοήθεια.

Μόνο αργότερα οι δύο κατηγορούμενοι μετέφεραν τον Πρέστον στο νοσοκομείο, αλλά τότε ήταν πλέον αργά για να σωθεί. Αν και ο ΜακΓκόουαν-Φαζάκερλεϊ βρισκόταν στην εργασία του όταν, κατά την κατηγορία, ο Βάρλεϊ προκάλεσε τη θανατηφόρα βλάβη, η εισαγγελία υποστηρίζει ότι είχε από κοινού την ευθύνη φροντίδας του παιδιού, βρισκόταν σε καθημερινή επαφή μαζί του και όφειλε να γνωρίζει τι συνέβαινε και να το προστατεύσει.

Το αρχείο της φρίκης

Σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, ο Βάρλεϊ είχε τραβήξει και άλλες φωτογραφίες και βίντεο της κακοποίησης, τα οποία δεν ήταν «ευτυχισμένα στιγμιότυπα οικογενειακής ζωής», αλλά άσεμνες εικόνες. Ο εισαγγελέας σημείωσε ακόμη ότι, παρά την εικόνα ενός ευτυχισμένου και σταθερού ζευγαριού που ενδέχεται να πρόβαλλαν οι κατηγορούμενοι, η πραγματικότητα, όπως υποστηρίζει η εισαγγελία, απείχε πολύ από αυτό.

Ο Βάρλεϊ αρνείται τις κατηγορίες της δολοφονίας, της ανθρωποκτονίας, δύο κατηγοριών για επίθεση με διείσδυση, πέντε κατηγοριών για κακομεταχείριση παιδιού, πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού, 13 κατηγοριών λήψης άσεμνων φωτογραφιών ή βίντεο παιδιού, μίας κατηγορίας διανομής άσεμνης εικόνας παιδιού στον συγκατηγορούμενό του και μίας κατηγορίας δημιουργίας άσεμνης εικόνας. Από την πλευρά του, ο ΜακΓκόουαν-Φαζάκερλεϊ αρνείται την κατηγορία ότι επέτρεψε τον θάνατο παιδιού, τρεις κατηγορίες κακομεταχείρισης παιδιού και μία κατηγορία σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού.