Σύμφωνα με την εμβριθή ανάλυση του Shivan Mahendrarajah, η ηγεσία του Ιράν και προσωπικά ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα τραγικό, ιστορικό δίλημμα που παραπέμπει ευθέως στην «επιλογή της σοφίας». Για το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης, το διακύβευμα δεν είναι πλέον μια ισορροπία μεταξύ πολέμου και ειρήνης, αλλά μια ωμή επιλογή ανάμεσα στον ολοκληρωτικό πόλεμο ή την πλήρη παράδοση. Η ανάλυση καθιστά σαφές ότι η παράδοση δεν θα φέρει την προσδοκώμενη γαλήνη, αλλά αντίθετα, οι συγκρούσεις με τον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ θα συνεχιστούν, οδηγώντας σε μια ατέρμονη επιδείνωση των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών που απειλούν να διαλύσουν τον κοινωνικό ιστό του Ιράν.
Το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων
Οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις χαρακτηρίζονται ως ουτοπικές και άσκοπες υπό το πρίσμα της τρέχουσας αμερικανικής στρατηγικής. Ο Ντόναλντ Τραμπ προβάλλει απαιτήσεις που η Τεχεράνη θεωρεί «παράλογες» και «μαξιμαλιστικές», όπως την οριστική διακοπή του εμπλουτισμού ουρανίου U-235, την παράδοση εκατοντάδων κιλών υψηλά εμπλουτισμένου υλικού και τον δραστικό περιορισμό του βαλλιστικού οπλοστασίου.
Τελευταίο τελεσίγραφο Τραμπ στην Τεχεράνη! "Κάντε συμφωνία ή… αλλιώς θα δείτε τι θα συμβεί"
Για το Ιράν, η συμμόρφωση με αυτούς τους όρους ισοδυναμεί με εθνική αυτοκτονία. Μια τέτοια κίνηση θα άφηνε τη χώρα εντελώς ανυπεράσπιστη, εκτεθειμένη σε αδυσώπητους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, ακολουθώντας τη μοίρα της Λιβύης ή της Συρίας μετά τον Άσαντ. Η Τεχεράνη φοβάται ότι ο απώτερος σκοπός της Δύσης δεν είναι η συμφιλίωση, αλλά ο κατακερματισμός του Ιράν σε εθνογλωσσικά κρατίδια και ο πλήρης έλεγχος των πόρων του.
Ο ναυτικός αποκλεισμός ως θρυαλλίδα έκρηξης
Με την απειλή ενός γενικευμένου αποκλεισμού να πλανάται πάνω από τον Περσικό Κόλπο, η κατάσταση αγγίζει το σημείο μηδέν. Στην ανάλυση υπογραμμίζεται ότι, βάσει του διεθνούς δικαίου, ένας αποκλεισμός συνιστά casus belli (αιτία πολέμου). Η Τεχεράνη έχει ήδη διαμηνύσει προς πάσα κατεύθυνση πως αν της αφαιρεθεί το δικαίωμα να εξάγει το πετρέλαιό της, τότε θα φροντίσει ώστε καμία άλλη χώρα της περιοχής να μην μπορέσει να τροφοδοτήσει τις παγκόσμιες αγορές. Πρόκειται για μια στρατηγική «αμοιβαίας καταστροφής» που καθιστά τον αποκλεισμό μια εξαιρετικά επικίνδυνη και δυνητικά ανεφάρμοστη κίνηση.
Επιστολή-ΣΟΚ Γκουτέρες! Ο ΟΗΕ ψυχορραγεί και ο Ιούλιος φέρνει το παγκόσμιο χάος
Η «υπαρξιακή απειλή» και η στρατιωτική λογική
Το Ιράν δεν αντιμετωπίζει πλέον τις απειλές των ΗΠΑ και του Ισραήλ ως μια «διαχειρίσιμη κρίση», αλλά ως μια ξεκάθαρη «υπαρξιακή απειλή». Παρά το γεγονός ότι ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ διανύει το 87ο έτος της ηλικίας του, η ηγεσία εμφανίζεται ψυχολογικά και επιχειρησιακά προετοιμασμένη για το χειρότερο σενάριο. Οι στρατηγοί των Σεπάχ και του Αρτές έχουν ήδη ενεργοποιήσει πρωτόκολλα διαδοχής, έχοντας αποδεχθεί την πιθανότητα μεγάλων απωλειών στην πολιτική και στρατιωτική κορυφή. Η Τεχεράνη ποντάρει στην αδυναμία των ΗΠΑ να διατηρήσουν έναν πόλεμο υψηλής έντασης μακριά από την επικράτειά τους, την ώρα που το Ιράν διαθέτει το πλεονέκτημα του εδάφους και της προετοιμασίας δεκαετιών. Τεχεράνη έχει αποφασίσει ότι αντιμετωπίζει μια «υπαρξιακή απειλή». Η Τεχεράνη θα απαντήσει αναλόγως
Το οικονομικό όπλο: Ο παγκόσμιος όλεθρος
Το ισχυρότερο χαρτί της Τεχεράνης παραμένει η ικανότητά της να προκαλέσει παγκόσμιο οικονομικό έμφραγμα. Η καταστροφή των υποδομών φυσικού αερίου και πετρελαίου σε γειτονικές χώρες, όπως το Αζερμπαϊτζάν (το οποίο περιγράφεται ως το «ορεκτικό» στην ιρανική στρατηγική), θα οδηγούσε σε κατάρρευση των χρηματιστηρίων και του δολαρίου. Η προειδοποίηση είναι ωμή, αν ο Τραμπ δεν επιλέξει την ειρήνη, το «μενού» της καταστροφής θα περιλάβει σύντομα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ. Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι ένα: ποια πλευρά θα τολμήσει να ρίξει την πρώτη σπίθα σε μια μπαρουταποθήκη που ετοιμάζεται να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια τάξη πραγμάτων;. Το ερώτημα που πλανήται πάνω από τις φλεγόμενες ακτές του Κόλπου είναι ένα: Ποιος θα ρίξει τον πρώτο πυροβολισμό σε έναν πόλεμο που θα αλλάξει τον κόσμο για πάντα;
