Η νέα επική διλογία για τον Σαρλ ντε Γκωλ σε σκηνοθεσία του Αντονίν Μπούντρυ σπάει τα ταμεία στη Γαλλία. Το πρώτο μέρος με τίτλο «Η Μάχη του Ντε Γκολ: Η Εποχή του Σιδήρου» κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου 2026, ενώ το δεύτερο μέρος «Γράφω το όνομά σου» συνεχίζει την ιστορία της Ελεύθερης Γαλλίας. 

Η ταινία έφερε στην δημοσιότητα το το “φάντασμα” της AMGOT, ενώ αποκαλύπτει τρομερά παρασκήνια το 1945, τα οποία φτάνουν μέχρι σήμερα ουσιαστικά, ενώ αποκαλύπτει τον αληθινό ρόλο του Ντε Γκώλ.

Η AMGOT (Allied Military Government of Occupied Territories) ήταν η επίσημη ονομασία της στρατιωτικής διοίκησης που συγκρότησαν οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Σκοπός της ήταν η διοίκηση και πολιτική διαχείριση των εδαφών που καταλαμβάνονταν ή απελευθερώνονταν από τις δυνάμεις του Άξονα, μέχρι να καταστεί δυνατή η εγκατάσταση δημοκρατικών κυβερνήσεων. 

Η υπηρεσία αυτή αποτελούνταν κυρίως από Αμερικανούς και Βρετανούς αξιωματικούς. Πολλοί από αυτούς δεν ήταν επαγγελματίες στρατιώτες, αλλά ακαδημαϊκοί, νομικοί και επιχειρηματίες με ειδική εκπαίδευση στη δημόσια διοίκηση.

Η πρώτη και πιο χαρακτηριστική πλήρης εφαρμογή της έγινε κατά την απόβαση στη Σικελία το 1943 και την επακόλουθη προέλαση στη νότια Ιταλία. Αργότερα, με παραλλαγές της ίδιας δομής (ως AMG), το σύστημα εφαρμόστηκε στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ιαπωνία.

Οι αξιωματούχοι της AMGOT αναλάμβαναν να αποκαταστήσουν τις δημόσιες υπηρεσίες (τρόφιμα, μεταφορές), να καταργήσουν τους φασιστικούς/ναζιστικούς νόμους και οργανώσεις, να απομακρύνουν συνεργάτες του Άξονα από δημόσια αξιώματα, να επιβάλλουν στρατιωτικό νόμο και να εκδώσουν νέο στρατιωτικό νόμισμα (Allied Military Currency).

Ρομά επιτέθηκαν χυδαία φραστικά στη Λατινοπούλου! "Με είπες γύφτο; καρ@@λα, Πάρτο μου και γ@@@@"

Το σχέδιο των ΗΠΑ για την Γαλλία και ή σύγκρουση με τον Ντε Γκωλ

Το σχέδιο της AMGOT (Allied Military Government for Occupied Territories) για τη Γαλλία αποτελεί μια από τις πιο έντονες και λιγότερο γνωστές διπλωματικές συγκρούσεις μεταξύ του Σαρλ ντε Γκωλ και των Αγγλοαμερικανών (κυρίως του προέδρου των ΗΠΑ, Φραγκλίνου Ρούζβελτ) κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η αποφασιστική στάση του ντε Γκωλ απέτρεψε την εμφάνιση του το “φαντάσματος” της AMGOT στην Γαλλία.
Οι Αμερικανοί είχαν αποφασίσει να φέρουν  «πλαστό νόμισμα» στην χώρα και9 ο Ντε Γκώλ του σταμάτησε.
Οι ΗΠΑ είχαν ήδη τυπώσει το γαλλικό φράγκο της AMGOT (γνωστό ως billet drapeau).

Ο Ντε Γκωλ το απέρριψε αμέσως, δηλώνοντας ότι το μόνο νόμιμο χρήμα εκδίδεται από την ελεύθερη γαλλική εξουσία.

Οι Αμερικανοί και Βρετανοί στρατιώτες τα χρησιμοποίησαν για να αγοράσουν προμήθειες και να πληρώσουν τοπικές υπηρεσίες στις απελευθερωμένες περιοχές της Νορμανδίας τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1944.

Οι ντόπιοι έμποροι, ακολουθώντας τις οδηγίες της γαλλικής Αντίστασης, τα δέχονταν με τεράστια επιφύλαξη. Μέχρι το τέλος Αυγούστου του 1944, καθώς η Προσωρινή Κυβέρνηση του ντε Γκωλ επέβαλε πλήρως τον έλεγχο των τραπεζών, τα χαρτονομίσματα της AMGOT αποσύρθηκαν άρον-άρον από την κυκλοφορία.

Αντικαταστάθηκαν αμέσως από τα κανονικά προπολεμικά γαλλικά φράγκα που εξέδιδε η Τράπεζα της Γαλλίας. 
Εφόσον το πολιτικό σχέδιο της AMGOT απέτυχε πλήρως στη Γαλλία, το μεγαλύτερο μέρος του αποθέματος που είχε τυπωθεί στις ΗΠΑ (από την εταιρεία Forbes Lithograph Corporation στη Μασαχουσέτη) δεν έφτασε ποτέ στα χέρια των πολιτών.

Πίεση-σοκ στην Αθήνα! Απαιτούν να στείλουμε τους ελληνικούς Patriot στην Ουκρανία

Εκατομμύρια ολοκαίνουργια, αχρησιμοποίητα χαρτονομίσματα που βρίσκονταν σε στρατιωτικές αποθήκες μεταφέρθηκαν υπό αυστηρή ασφάλεια σε βιομηχανικούς κλιβάνους και κάηκαν ολοσχερώς για να μην προκαλέσουν νομισματική σύγχυση ή πληθωρισμό από τις υπηρεσίες του Ντε Γκωλ.

Καθώς τα συμμαχικά στρατεύματα προέλαυναν στη Νορμανδία  επίσης, ο ντε Γκωλ διόρισε εσπευσμένα Γάλλους επιτρόπους (Commissaires de la République) στις απελευθερωμένες πόλεις (όπως η Μπαγιέ), αντικαθιστώντας τις αρχές του Βισύ πριν προλάβουν να εγκατασταθούν οι Αμερικανοί διοικητές.

Η θερμή υποδοχή του γαλλικού λαού προς τον ντε Γκωλ απέδειξε στους Συμμάχους ότι η Προσωρινή Κυβέρνηση (GPRF) είχε τον πλήρη έλεγχο και τη στήριξη των πολιτών, καθιστώντας μια ξένη στρατιωτική διοίκηση ανεφάρμοστη και πολιτικά επικίνδυνη.

Ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ έβλεπε τον Σαρλ ντε Γκωλ με βαθιά καχυποψία. Τον θεωρούσε εγωκεντρικό, αλαζόνα και εν δυνάμει δικτάτορα, παρομοιάζοντάς τον συχνά με τον Ιούλιο Καίσαρα ή τον Ναπολέοντα.

Ο Ρούζβελτ πίστευε ότι ο ντε Γκωλ δεν είχε εκλεγεί από κανέναν και δεν αντιπροσώπευε τον γαλλικό λαό.
Οι ΗΠΑ προσπάθησαν επανειλημμένα να βρουν άλλους Γάλλους Στρατηγούς για να ηγηθούν της Αντίστασης, όπως τον Ανρί Ζιρό (Henri Giraud), αλλά απέτυχαν.

 Ο Ρούζβελτ απέκλεισε εσκεμμένα τον ντε Γκωλ από τις μεγάλες διασκέψεις των Συμμάχων (Γιάλτα, Τεχεράνη) και δεν τον ενημέρωσε για την ακριβή ημερομηνία της Απόβασης στη Νορμανδία παρά μόνο την τελευταία στιγμή.

Η στάση του Ουίνστον Τσόρτσιλ

Ο Τσόρτσιλ βρέθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, λειτουργώντας ως γεφυρωτής αλλά και ως πιόνι της γεωπολιτικής σκακιέρας.

Ο Τσόρτσιλ αναγνώριζε την αξία του ντε Γκωλ για το ηθικό της Γαλλίας, αλλά η βασική του προτεραιότητα ήταν η διατήρηση της συμμαχίας με τις ΗΠΑ.

Σε μια στιγμή έντασης, ο Τσόρτσιλ είχε πει στον ντε Γκωλ: «Αν πρέπει να διαλέξω ανάμεσα σε εσάς και τον Ρούζβελτ, να ξέρετε ότι θα διαλέγω πάντα τον Ρούζβελτ».

Παρά τη συμμαχία του με τις ΗΠΑ, ο Τσόρτσιλ κατάλαβε γρήγορα ότι η επιβολή αμερικανικής στρατιωτικής διοίκησης στη Γαλλία θα οδηγούσε σε χάος ή ακόμα και σε εμφύλιο πόλεμο.

Πίεσε παρασκηνιακά τον Ρούζβελτ να υποχωρήσει, θεωρώντας μια ισχυρή Γαλλία απαραίτητη για τη μεταπολεμική ισορροπία στην Ευρώπη απέναντι στη Σοβιετική Ένωση.

Η τελική επίσημη αναγνώριση (Φθινόπωρο 1944)

Η πραγματικότητα στο πεδίο της μάχης ανάγκασε τους Συμμάχους να υποχωρήσουν και να αποδεχτούν την εξουσία του ντε Γκωλ.

Τον Αύγουστο του 1944, η θριαμβευτική πορεία του ντε Γκωλ στα Ηλύσια Πεδία και η καθολική αποθέωσή του από εκατομμύρια Γάλλους διέλυσαν κάθε αμφιβολία για το ποιος ηγείται της χώρας.

Οι Αγγλοαμερικανοί στρατηγοί, με πρώτο τον Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, συνειδητοποίησαν ότι η διοίκηση του ντε Γκωλ εξασφάλιζε την τάξη στα μετόπισθεν, επιτρέποντάς τους να αφοσιωθούν στον πόλεμο κατά της Γερμανίας.

Στις 23 Οκτωβρίου 1944, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Σοβιετική Ένωση αναγνώρισαν και επίσημα την Προσωρινή Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας (GPRF) ως τη μόνη νόμιμη κυβέρνηση της Γαλλίας.

Τι έγινε τελικά με την  AMGOT στην Ελλάδα;

 Στην Ελλάδα δεν εφαρμόστηκε τελικά καθεστώς άμεσης διοίκησης AMGOT (όπως είχε αρχικά συζητηθεί διπλωματικά ή προγραμματιστεί για άλλες χώρες), καθώς μετά την αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων η χώρα πέρασε στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας και στη βρετανική στρατιωτική επιρροή, ενώ η ίδια η ονομασία συνδέθηκε ιστορικά κυρίως με την εφαρμογή της σε Ιταλία (Σικελία) και άλλες ευρωπαϊκές περιοχές. 

Παρότι υπήρξαν σκέψεις και συζητήσεις στα συμμαχικά επιτελεία και στο Λονδίνο για το πώς θα απελευθερωθεί και θα διοικηθεί η Ελλάδα, επικράτησε διαφορετική πολιτική γραμμή.

Η Ελλάδα απέφυγε το μοντέλο της "A-M-G-O-T", και μετά τα Δεκεμβριανά και τη Συμφωνία της Βάρκιζας οδηγήθηκε στην ομαλοποίηση και στις εκλογές μέσω της δικής της εσωτερικής πολιτικής σκηνής και της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αποστολής.