Την ώρα που διαφαίνεται ορατή περισσότερο από ποτέ η πιθανότητα επανάληψης βομβαρδισμών των ΗΠΑ κατά του Ιράν, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο η Κίνα χωρίς να έχει αναπτύξει κανένα πολεμικό της πλοίο στην περιοχή του Περσικού, "αντιμετωπίζει" το θέμα αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ.

Η Στρατηγική της Κίνας για τα Στενά του Ορμούζ 

Η Κίνα απέδειξε πριν από δύο χρόνια ακριβώς πώς θα αντιδρούσε στην τρέχουσα κρίση του Στενού του Ορμούζ, όταν οι ιρανικές δυνάμεις κατέλαβαν το Advantage Sweet, ένα κινεζικής ιδιοκτησίας δεξαμενόπλοιο, με ελικόπτερο στον Κόλπο του Ομάν τον Απρίλιο του 2023.

Μέρες αργότερα, ταχύπλοα του IRGC αναχαίτισαν το Niovi με σημαία Παναμά στο Στενό και το ανάγκασαν να κατευθυνθεί στα ιρανικά ύδατα.

Το Πεκίνο δεν υπέβαλε καμία διαμαρτυρία και δεν απέστειλε πολεμικά πλοία.

Η κρίση του 2026 ακολούθησε το ίδιο σενάριο σε σημαντικά μεγαλύτερη κλίμακα.

Πόλεμος μέχρι τέλους; -Τραμπ: "Η νέα πρόταση του Ιράν, δεν είναι αποδεκτή για μένα"

Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από Ιράν 

Από τις 28 Φεβρουαρίου, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ χτύπησαν το Ιράν, το IRGC έχει διακόψει τη διέλευση μέσω επιθέσεων και αναφερόμενων δραστηριοτήτων ναρκών.

Ιρανοί αξιωματούχοι ισχυρίστηκαν τον αποτελεσματικό έλεγχο στις αρχές Μαρτίου.

Ο ναυτικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμένων από τις ΗΠΑ ξεκίνησε στις 13 Απριλίου, προκαλώντας αυτό που οι αναλυτές αποκαλούν διπλό αποκλεισμό - αντίπαλοι στρατοί ελέγχουν ταυτόχρονα τα σημεία εισόδου και εξόδου του πιο κρίσιμου ενεργειακού σημείου στον κόσμο.

Ο Τραμπ απαίτησε  ΝΑΤΟ-Κίνα να βοηθήσουν στο άνοιγμα των Στενών

Το Πεκίνο χαρακτήρισε τον αποκλεισμό των ΗΠΑ «επικίνδυνο και ανεύθυνο», πίεσε για κατάπαυση του πυρός μέσω διπλωματικών διαύλων και συνέχισε να παραλαμβάνει ιρανικό αργό πετρέλαιο μέσω οποιωνδήποτε διαθέσιμων ρυθμίσεων διαμετακόμισης, με ορισμένα πλοία να φέρονται να διέρχονται βάσει ρυθμίσεων που συνδέονται με το σύστημα διοδίων του Ιράν.

Οι περισσότερες αναλύσεις αντιμετωπίζουν την Κίνα ως έναν ευάλωτο εισαγωγέα ενέργειας που βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στην αμερικανική ναυτική ισχύ και την ιρανική απρόβλεπτη φύση, αφού η Κίνα  εισάγει περίπου το 90% του ιρανικού πετρελαίου

Η Ολοκληρωμένη Στρατηγική Συνεργασία Κίνας-Ιράν του 2021 καθιέρωσε ένα 25ετές πλαίσιο για συνεργασία στον τομέα της ενέργειας, των υποδομών και της ασφάλειας.

Η οικονομία του Ιράν βασίζεται στην κινεζική ζήτηση για να παραμείνει στην επιφάνεια υπό διεθνείς κυρώσεις, δίνοντας στο Πεκίνο πραγματικό πλεονέκτημα έναντι της άμεσης αιτίας αυτής της κρίσης.

Το Πεκίνο δεν έχει επιλέξει δημόσια να το χρησιμοποιήσει το 2023, αλλά τώρα γνωρίζει ότι το έχει στη διάθεσή του καθώς οδεύουμε προς το 2026.

Ωστόσο τυχόν ένταξη  της Κίνας σε έναν συνασπισμό "συνοδείας" υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, θα είχε δεσμεύσει το Πεκίνο σε μια διαρκή υποχρέωση χωρίς  όριο.

Μόλις η Κίνα συμμετάσχει σε ένα ναυτικό πλαίσιο υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, οι μελλοντικές κυβερνήσεις θα αντιμετωπίσουν το προηγούμενο ως μόνιμο.

Ιστορικός θρίαμβος με την εκτόξευση των πρώτων Ελληνικών θερμικών δορυφόρων (βίντεο)

Η Τεχεράνη, η οποία έχει επιβιώσει από χρόνια διεθνών κυρώσεων, κυρίως επειδή η Κίνα συνεχίζει να αγοράζει το πετρέλαιό της, θα ερμήνευε την ένταξη στον συνασπισμό ως ρήξη στη σχέση από την οποία εξαρτάται περισσότερο.

Το PLAN  (Πολεμικό Ναυτικό της Κίνας) δεν έχει επιχειρησιακό ιστορικό  αποστολών σε αυτή την απόσταση και η αποτυχία μπροστά σε ένα διεθνές κοινό θα κόστιζε στο Πεκίνο πολύ περισσότερο από ό,τι θα μπορούσε να επιστρέψει οποιαδήποτε ανάπτυξη.

Το αποφασιστικό  μήνυμα του Πεκίνου προς τον Τράμπ 

Τα μηνύματα της Κίνας τον Απρίλιο ήταν συγκεκριμένα.  

Η κινεζική ναυτιλία θα συνεχιζόταν μέσω διμερών συμφωνιών με το Ιράν, και το Πεκίνο θα απέρριπτε εξωτερικές παρεμβάσεις.

Αυτή ήταν γλώσσα αποτροπής που απευθυνόταν στην Ουάσινγκτον και όχι η μετρημένη ουδετερότητα που επιδεικνύει το Πεκίνο όταν θέλει πραγματικά να φαίνεται πάνω από τη σύγκρουση.

Πιο σημαντικό είναι αυτό που μπορεί να επικοινωνεί το Πεκίνο κατ' ιδίαν στην Τεχεράνη.

Η εξάρτηση του Ιράν από την κινεζική ζήτηση είναι τόσο βαθιά που ακόμη και ένα ήσυχο μήνυμα από το Πεκίνο - η υπόνοια ότι οι αγορές αργού πετρελαίου ενδέχεται να επιβραδυνθούν ή ότι η προστασία του Συμβουλίου Ασφαλείας ενδέχεται να γίνει λιγότερο αξιόπιστη - θα είχε πραγματικό βάρος στην Τεχεράνη.

Δεν υπάρχει εναλλακτικός αγοραστής για το ιρανικό αργό σε συγκρίσιμη κλίμακα.

Η συνεργασία με το Πεκίνο είναι η πιο πολύτιμη οικονομική σχέση της Τεχεράνης και οι Ιρανοί αξιωματούχοι το κατανοούν αυτό ξεκάθαρα.

Το αν το Πεκίνο έχει πράγματι εφαρμόσει αυτή την μόχλευση στο παρασκήνιο ή έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η τρέχουσα συμφωνία ταιριάζει αρκετά στα συμφέροντά του χωρίς να το κάνει αυτό, είναι το κεντρικό ερώτημα για την Ουάσιγκτον σε αυτήν την κρίση.

Η πρόσβαση της Κίνας στην ενέργεια μέσω του Πορθμού συνεχίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της κρίσης, το ιρανικό αργό πετρέλαιο συνέχισε να φτάνει στα κινεζικά λιμάνια και το Πεκίνο απέφυγε οποιαδήποτε δέσμευση που θα περιόριζε τις επιλογές του στο μέλλον.

Τι σημαίνει αυτό για την Ουάσιγκτον;

Εάν το Πεκίνο έχει διατηρήσει την πρόσβαση στην ενέργεια του Κόλπου μέσω οικονομικών σχέσεων που οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν πλέον, έχει επιδείξει μια μορφή περιφερειακής επιρροής που οι αμερικανικές ναυτικές αναπτύξεις δεν μπορούν να αντισταθμίσουν.

 Καμία προσαρμογή στη στάση των αμερικανικών δυνάμεων δεν αλλάζει το γεγονός ότι η οικονομία του Ιράν βασίζεται στην κινεζική ζήτηση.

Το χάσμα αντικατοπτρίζει τις αποφάσεις που έλαβε η Ουάσινγκτον πριν από χρόνια σχετικά με τη σχέση της με το Ιράν και μεγαλώνει κάθε χρόνο που η Κίνα εμβαθύνει τους οικονομικούς της δεσμούς με την Τεχεράνη, ενώ οι ΗΠΑ διατηρούν τη στάση τους απέναντι στις κυρώσεις.

Οι κατασχέσεις δεξαμενόπλοιων του 2023 ήταν μια προεπισκόπηση. Η κρίση του 2026 είναι η απόδειξη της ιδέας.

Το Πεκίνο έχει δείξει ότι μπορεί να προστατεύσει τα βασικά του συμφέροντα στην πιο σημαντική πλωτή οδό του Κόλπου χωρίς να αναπτύξει πολεμικό πλοίο, χρησιμοποιώντας μόχλευση που η Ουάσινγκτον έχει εγκαταλείψει και δεν μπορεί εύκολα να ανακτήσει.

Αυτό είναι το πρόβλημα του Ορμούζ στο οποίο πρέπει να επικεντρωθεί η Ουάσινγκτον  και οι ομάδες κρούσης των αεροπλανοφόρων δεν είναι η απάντηση.