Μοιάζει με σκηνή από κινηματογραφικό θρίλερ, ωστόσο πρόκειται για ένα πραγματικό ιατρικό περιστατικό στην Ινδία που έχει προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον.

Ένα αγοράκι μόλις 11 ετών άρχισε να αιμορραγεί εντελώς ανεξήγητα από τα μάτια, τη μύτη και τα αυτιά του. Το παράδοξο ήταν πως το παιδί δεν ένιωθε τον παραμικρό πόνο, ενώ η αιμορραγία σταματούσε από μόνη της έπειτα από λίγα λεπτά.

Οι γονείς, σε κατάσταση πανικού, μετέφεραν το παιδί στα επείγοντα. Οι πρώτες εξετάσεις περιέπλεξαν το μυστήριο: ο αριθμός των αιμοσφαιρίων ήταν απόλυτα φυσιολογικός και δεν υπήρχε ίχνος κληρονομικής αιμορραγικής διαταραχής (όπως ο παράγοντας von Willebrand). Η τελική διάγνωση, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό SAGE Journals, έδειξε ότι το παιδί έπασχε από αιματιδρωσία. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σπάνια πάθηση, όπου οι ασθενείς εκκρίνουν αίμα (ή υγρό αναμεμειγμένο με αίμα) μέσω των ιδρωτοποιών αδένων ή των δακρυϊκών πόρων.

Η σπανιότητα της νόσου είναι πρωτοφανής, καθώς έχουν καταγραφεί λιγότερες από 50 περιπτώσεις παγκοσμίως. Συχνά συγχέεται με αυτοτραυματισμό ή το σύνδρομο Munchausen, ενώ εμφανίζεται κυρίως σε εφήβους (κατά 84% σε γυναίκες) και συνδέεται άμεσα με το ακραίο συναισθηματικό ή ψυχολογικό στρες.

Το τίμημα της σχολικής πίεσης και η θεραπεία

Οι γιατροί, αναζητώντας το αίτιο, διαπίστωσαν ότι τα αιματηρά επεισόδια του 11χρονου συνέπιπταν με περιόδους έντονης πίεσης. Η ψυχιατρική αξιολόγηση, η οποία πραγματοποιήθηκε όταν δεν υπήρχαν ενεργά επεισόδια, έδειξε ότι το παιδί βίωνε ακραίο άγχος για τις σχολικές του επιδόσεις. Ένιωθε αφόρητη πίεση από τους γονείς του για να φέρνει συνεχώς υψηλούς βαθμούς, με αποτέλεσμα ο οργανισμός του, αδυνατώντας να διαχειριστεί το ψυχολογικό βάρος, να αντιδρά με αυτόν τον ακραίο σωματικό τρόπο.

Η ιατρική ομάδα ακολούθησε μια διεπιστημονική προσέγγιση. Στο παιδί χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή με β-αναστολέα (Propranolol) για να μειωθεί η σωματική αντίδραση του στρες («μάχη ή φυγή») και παράλληλα ξεκίνησε Γνωσιακή-Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT) για να μάθει τεχνικές χαλάρωσης. Κομβικό ρόλο έπαιξε και η συμβουλευτική στους γονείς, ώστε να σταματήσουν να πιέζουν το παιδί και να δημιουργήσουν ένα ουσιαστικά υποστηρικτικό περιβάλλον.

Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα: μέσα σε δύο εβδομάδες τα επεισόδια μειώθηκαν δραματικά και μέσα σε τρεις μήνες το παιδί απαλλάχθηκε πλήρως από τις αιμορραγίες. Όπως τονίζουν οι επιστήμονες, η έγκαιρη αναγνώριση της αιματιδρωσίας και η αντιμετώπιση του υποκείμενου ψυχολογικού παράγοντα είναι το «κλειδί» για τη θεραπεία, γλιτώνοντας τους ασθενείς από περιττές εξετάσεις.