Ένα από τα αποτελέσματα των πολέμων στη Μέση Ανατολή τα τελευταία δύο χρόνια ήταν η αποδυνάμωση του Ιράν και των συμμάχων του, με κύρια αποτυχία την απώλεια της Συρίας, όπου έπεσε το φιλοϊρανικό καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ. Αυτό δημιούργησε ένα κενό εξουσίας που δύο δυνάμεις, η Τουρκία και το Ισραήλ, επιδιώκουν να γεμίσουν. Η Συρία έχει έτσι γίνει πεδίο τεράστιας αντιπαλότητας μεταξύ τους, αναφέρει το caliber.az.
Στη Δαμασκό, μια κυβέρνηση κοντά στην Άγκυρα, με επικεφαλής τον Άχμεντ αλ-Σαράα, ελέγχει μέρος του εδάφους της Συρίας. Στην περιοχή των Δρούζων της Σουγουάιντα και στη βορειοανατολική Συρία, έχουν αναδυθεί «αυτόνομες κυβερνήσεις», βασιζόμενες στις δικές τους ένοπλες δυνάμεις.
Όλο το ρωσικό πεζικό στην Ουκρανία δρα πλέον ως ειδικές δυνάμεις-Το ίδιο πράττουν και οι Τούρκοι στα μικρασιατικά παράλια με στόχο το Αιγαίο
Η Τουρκία υποστηρίζει ένα συγκεντρωτικό κράτος στη Συρία, κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη, ενώ οι ειδικοί της συμμετέχουν στη διαχείριση των υπουργείων του νέου καθεστώτος, ενώ οι σύμμαχοι της Άγκυρας, οι Καταριανοί, πληρώνουν τους μισθούς των τοπικών αξιωματούχων.
Το Ισραήλ, από την άλλη πλευρά, ενδιαφέρεται για την αποδυνάμωση και την αποκέντρωση της Συρίας. Εστιάζει την προσοχή του στους Δρούζους και διεξάγει διαπραγματεύσεις με τους Κούρδους.
Και οι δύο χώρες διατηρούν στρατιωτικές βάσεις και στρατεύματα σε συριακό έδαφος. Η Τουρκία έχει αναπτύξει τις δυνάμεις της στη βόρεια Συρία, ενώ το Ισραήλ ελέγχει αρκετές νότιες περιοχές και απαιτεί πλήρη αποστρατιωτικοποίηση της Συρίας, που εκτείνεται μέχρι την πρωτεύουσα, Δαμασκό.
Οι τουρκικές δυνάμεις επιτίθενται συστηματικά σε κουρδικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς, καθώς η ηγεσία της «κουρδικής διοίκησης», τα μέλη της οποίας προέρχονται από τις κομματικές τάξεις του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), μιας ομάδας που εμπλέκεται σε ένοπλο αγώνα εναντίον της Τουρκίας.
Η Άγκυρα είναι δυσαρεστημένη που το PKK έχει ουσιαστικά ιδρύσει το δικό του κράτος κατά μήκος των συνόρων της Τουρκίας στη Συρία.
Ωστόσο, η Τουρκία διαπραγματεύεται επί του παρόντος με το PKK για τον αφοπλισμό και την ειρηνική επίλυση του «κουρδικού ζητήματος», επομένως η Άγκυρα αποφεύγει να διεξάγει μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση εναντίον της «αυτόνομης διοίκησης» του PKK στη Συρία.
Το Ισραήλ την ίδια περίοδο, διεξάγει συλλήψεις και ένοπλες περιπολίες στη νότια Συρία, γεγονός που οδηγεί σε συγκρούσεις με τις τοπικές σουνιτικές φυλές.
Επιπλέον, η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία βομβαρδίζει περιοδικά βάσεις βαρέων όπλων και άλλους στόχους σε περιοχές που ελέγχονται από τη συριακή κυβέρνηση.
Χρησιμοποιώντας τις τεράστιες δυνατότητες της Πολεμικής Αεροπορίας της, εξοπλισμένες με υπερσύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη, το Ισραήλ επιδιώκει να υπαγορεύσει όρους στην περιοχή.
Η τελευταία κλιμάκωση συνδέεται με τις πρόσφατες πρωτοβουλίες της Άγκυρας. Η Τουρκία επιχειρεί να αναπτύξει συστήματα ραντάρ σε συριακό έδαφος, σύμφωνα με δυτικές πηγές πληροφοριών που επικαλείται η ισραηλινή εφημερίδα The Jerusalem Post.
Το Ισραήλ πιστεύει ότι η τοποθέτηση αυτών των ραντάρ στη Συρία θα υπονόμευε την ικανότητά του να χτυπά στόχους στο Ιράν, καθώς οι ισραηλινές επιχειρήσεις χρησιμοποιούν τον συριακό εναέριο χώρο για επιθέσεις στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.
Η ανάπτυξη συστημάτων ραντάρ σε συριακό έδαφος θα περιόριζε σημαντικά την ελευθερία δράσης της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας στον συριακό εναέριο χώρο, όπως συνέβη κατά τη διάρκεια πρόσφατων επιθέσεων, καθώς τα τουρκικά ραντάρ θα μπορούσαν να ανιχνεύσουν δραστηριότητα ισραηλινών αεροσκαφών πάνω από τη χώρα.
Ντόμινικ Γκριν : Η Ευρώπη έχει 5-10 χρόνια μπροστά της πριν ξεσπάσουν πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές-Κίνδυνος και σε Βαλκάνια
Μια πηγή δήλωσε ότι η Τουρκία σχεδιάζει να παραδώσει τα συστήματα ραντάρ στις συριακές δυνάμεις, παρουσιάζοντας την κίνηση ως ενίσχυση των δυνάμεων του Προέδρου Ahmed al-Sharaa. Ωστόσο, το τουρκικό προσωπικό θα παρέμενε υπεύθυνο για τη λειτουργία των συστημάτων, δίνοντας στην Άγκυρα πρόσβαση στις συλλεγόμενες πληροφορίες και τον έλεγχό τους.
Το Ισραήλ, ενοχλημένο από την αύξηση της τουρκικής επιρροής, έπληξε βάσεις της συριακής Πολεμικής Αεροπορίας. Λίγο μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ πέρυσι, το Ισραήλ πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων βάσεων της Πολεμικής Αεροπορίας όπως η T-4, εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών ότι η Τουρκία θα εγκαταστήσει εκεί τις δικές της μόνιμες στρατιωτικές βάσεις και θα αναπτύξει μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε περαιτέρω όταν η φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak δημοσίευσε έναν τίτλο που δήλωνε: «Το Ισραήλ είναι ο νούμερο ένα εχθρός της Τουρκίας».
Κατά τη διάρκεια της τριμερούς συνόδου κορυφής, ο Νετανιάχου σχολίασε: «Όσοι φαντασιώνονται την αποκατάσταση των αυτοκρατοριών τους δεν θα πετύχουν».
Ο Ερντογάν απάντησε: «Είτε στην Ανατολική Μεσόγειο είτε οπουδήποτε αλλού, δεν παίρνουμε ό,τι δεν είναι νόμιμα δικό μας και δεν επιτρέπουμε να μας αφαιρεθούν τα δικαιώματά μας». Πρόσθεσε: «Μπορούν να γίνουν συμφωνίες, να υπογραφούν έγγραφα και να μεταδοθούν μηνύματα με διάφορους τρόπους, αλλά τίποτα από αυτά δεν θα αλλάξει την πολιτική μας».
Με βάση αυτήν την λογική, οι Τούρκοι θα επιδιώξουν σε χρόνο και τόπο που αυτοί θα επιλέξουν, να δοκιμάσουν την αντίδραση του Ισραήλ, και αυτό εκτιμάται ότι θα γίνει εντός Συρίας, από δυνάμεις που θα είναι καμουφλαρισμένες ως " Τζιχαντιστές" ή " Σύριοι στρατιώτες", για να μην δώσουν στόχο.
Η αντίδραση του Νετανιάχου και του Ισραήλ όμως θα είναι πιθανότατα ακαριαία και βίαιη, αφού οι Ισραηλινοί ξέρουν τον τρόπο σκέψης των Τούρκων, οι οποίοι κατανοούν μόνο από βία.
Το τι θα επακολουθήσει μετά μεταξύ των δύο πλευρών, σε συνάρτηση με άρνηση εισόδου των Τούρκων στο SAFE και σχετικά με την παράδοση F-35, θα μοιάζει αρχικά με υβριδικό πόλεμο που σιγά σιγά θα γίνει κανονική πολεμική σύρραξη στο συριακό έδαφος πάντα.
