Με επίσημη ρηματική διακοίνωση που κατέθεσε η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ελλάδας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη, η Αθήνα απάντησε στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, παρουσιάζοντας αναλυτικά στοιχεία και τις πρόσφατες θεσμικές τομές για τη Μουσουλμανική Μειονότητα στη Θράκη.

Η ελληνική πλευρά κατέρριψε τους ισχυρισμούς της γνωστής ελεγχόμενης από την Άγκυρα ΜΚΟ «Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης στην Ευρώπη», παραθέτοντας τα επικαιροποιημένα στοιχεία του 2026, τα οποία αποδεικνύουν το καθεστώς πλήρους ισονομίας και θρησκευτικής ελευθερίας στην περιοχή.

Σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, η ελληνική μουσουλμανική μειονότητα ορίζεται βάσει θρησκεύματος και όχι εθνικής καταγωγής.

Αποτελείται από Έλληνες πολίτες τουρκικής, πομακικής και ρομά προέλευσης, οι οποίοι είναι Σουνίτες και Αλεβίτες. 

Στη Διακοίνωση αναφέρεται και η θεσμική αναγνώριση των Αλεβιτών της Θράκης ως διακριτής θρησκευτικής κοινότητας.

Με τον νόμο 5224/2025, οι Αλεβίτες απέκτησαν το δικαίωμα να ιδρύουν και να λειτουργούν δικούς τους χώρους λατρείας. Παράλληλα, προβλέπεται η δυνατότητα διαχείρισης των βακουφίων τους από ειδική, αποκλειστική επιτροπή.

Η Αθήνα παρουσιάζει τη συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση ως ένα ακόμη βήμα ενίσχυσης της θρησκευτικής ελευθερίας και της αυτονομίας διαφορετικών θρησκευτικών εκφράσεων εντός της μειονότητας.

Ο πληθυσμός της μειονότητας παρουσιάζει σταθερή αύξηση, έχοντας ανέλθει από τα 80.000 μέλη, σε αντίθεση με την ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη που έχει μόνο 2000 μέλη από 120.000.

Τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας συμμετέχουν ισότιμα στην πολιτική ζωή, με 4 εκλεγμένους βουλευτές στο εθνικό Κοινοβούλιο, καθώς και δεκάδες εκπροσώπους στην τοπική αυτοδιοίκηση (δήμους και περιφέρειες).

Στην Δυτική Θράκη λειτουργούν σήμερα περισσότερα από 240 τζαμιά, τα οποία καλύπτουν πλήρως τις λατρευτικές ανάγκες της κοινότητας.

Προβλήθηκε η εφαρμογή του νέου, σύγχρονου και διαφανούς συστήματος επιλογής Μουφτήδων, το οποίο περιλαμβάνει τη συμμετοχή μιας διευρυμένης συμβουλευτικής επιτροπής από μέλη της ίδιας της Μουσουλμανικής μειονότητας.

Επισημάνθηκε η θεσμική μεταρρύθμιση που καθιστά προαιρετική την εφαρμογή της Σαρία (Ισλαμικού Δικαίου), διασφαλίζοντας ότι οι μειονοτικοί πολίτες μπορούν να προσφεύγουν στα αστικά ελληνικά δικαστήρια για οικογενειακές και κληρονομικές διαφορές.

Η Ελλάδα υπογράμμισε την σταθερή της προσήλωση στη διασφάλιση των εκπαιδευτικών δικαιωμάτων των παιδιών της μειονότητας, με δίγλωσσα σχολεία, ανανεωμένα προγράμματα σπουδών και ειδικές ποσοστώσεις (εισαγωγή 0,5% στα ελληνικά Πανεπιστήμια).

Στην Θράκη λειτουργούν ελεύθερα δεκάδες μειονοτικά ΜΜΕ (εφημερίδες, ραδιοφωνικοί σταθμοί και ιστοσελίδες) στην τουρκική γλώσσα, χωρίς καμία κρατική παρέμβαση στο περιεχόμενό τους, ( πολλά από τα οποία προπαγανδίζουν τουρκική προπαγάνδα του καθεστώτος Ερντογάν).

Η ελληνική διπλωματία έκλεισε τη Ρηματική Διακοίνωση τονίζοντας ότι η Θράκη αποτελεί ένα διεθνές, ζωντανό παράδειγμα αρμονικής και ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων πολιτών, προωθώντας στην πράξη την ευρωπαϊκή στρατηγική για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η κίνηση αυτή έλαβε χώρα, για να ενημερωθεί η διεθνή κοινή γνώμη για τα απίστευτα παραμύθια ΜΚΟ που ελέγχονται από την Τουρκία, και εμπρηστικές δηλώσεις Τούρκων Αξιωματούχων κατά της χώρας μας, για την Μουσουλμανική μειονότητα.

Η αντίθεση με το λιγοστό ελληνικό στοιχείο στην Τουρκία

Το ελληνικό στοιχείο στην Τουρκία βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο (ναδίρ) της ιστορίας του, με την κοινότητα να αντιμετωπίζει πλέον σοβαρό πρόβλημα δημογραφικής επιβίωσης.

Ενώ κατά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης το 1923 οι Έλληνες (Ρωμιοί) της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου που εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή πληθυσμών ξεπερνούσαν τις 100.000–120.000, σήμερα ο πληθυσμός τους υπολογίζεται σε μόλις 1.800 με 2.000 άτομα.

Η δραματική αυτή μείωση δεν ήταν αποτέλεσμα φυσικής φθοράς, αλλά συστηματικών πιέσεων και κρατικών πολιτικών της Τουρκίας κατά τον 20ό αιώνα.

Η επιβολή του έκτακτου περιουσιακού φόρου (Varlık Vergisi) το 1942 εξόντωσε οικονομικά τη μη μουσουλμανική μειονότητα.

 Τα Σεπτεμβριανά του 1955 (Πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης) προκάλεσαν μαζική καταστροφή ελληνικών περιουσιών, ναών και σχολείων, οδηγώντας στο πρώτο μεγάλο κύμα φυγής.

Αυτοί λοιπόν οι " γείτονες" που εξόντωσαν με κάθε τρόπο ή μέσο 110.000 Έλληνες στην Τουρκία, έρχονται σήμερα εν έτει 2026 και ζητούν τα ρέστα από την Ελλάδα, χωρίς να κοιτάξουν ποτέ στον καθρέφτη για τα εγκλήματα τους που είναι πολλά, παρά πολλά πλέον.

Πρόκειται για εγκλήματα που συνεχίζονται εντός Τουρκίας, κατά των Κούρδων, των Ελλήνων, Αρμενίων με κάθε αφορμή, ενώ τα ίδια πράττουν τώρα και στην Συρία.