Φημίζεται για το ακραίο ηπειρωτικό του κλίμα, με καταγεγραμμένες θερμοκρασίες που φτάνουν έως και τους –71,2℃. Οι συνθήκες αυτές καθιστούν την καθημερινή ζωή μία μεγάλη πρόκληση. Παρ’ όλα αυτά, οι ανθεκτικοί μόνιμοι κάτοικοι επιβιώνουν χρησιμοποιώντας ειδικό ρουχισμό, τοπική διατροφή (κρέας ταράνδου και αλόγου) και εξαιρετικά μονωμένα σπίτια. Ακόμη, κρατούν τα αυτοκίνητα σε λειτουργία για να μην παγώσουν, παρά την άγρια ομορφιά του τοπίου και τις ακραίες συνθήκες αυτού του σιβηρικού χωριού κοντά στον Αρκτικό Κύκλο.
Οι κάτοικοι προγραμματίζουν τις μετακινήσεις και τις δουλειές τους με βάση τη θερμοκρασία, καθώς η πολύωρη παραμονή σε εξωτερικούς χώρους μπορεί να είναι επικίνδυνη. Τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο ακόμη και σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες, με μαθήματα να ακυρώνονται μόνο όταν το κρύο είναι ακραίο.
Η κοινωνική ζωή περιορίζεται κυρίως σε κλειστούς χώρους, όπου οι άνθρωποι συγκεντρώνονται στα σπίτια τους, διατηρώντας στενούς δεσμούς και έντονο το αίσθημα της κοινότητας.
Παράλληλα, οι κάτοικοι έχουν αναπτύξει μία φιλοσοφία ζωής βασισμένη στην αντοχήκαι τον σεβασμό προς τη φύση. Από μικρή ηλικία μαθαίνουν πώς να προστατεύονται από το κρύο και να επιβιώνουν σε δύσκολες συνθήκες.
