Είναι από εκείνες τις αφηγήσεις που ακροβατούν ανάμεσα στον θρύλο και την πραγματικότητα, θυμίζοντάς μας πόσο παράξενα μπορεί να παίξει η μοίρα με τους ανθρώπους.
Το 1705, μια γυναίκα από την Ιρλανδία ονόματι Marjorie McCall αρρώστησε βαριά από υψηλό πυρετό στο Lurgan. Πιστεύοντας ότι είχε αφήσει την τελευταία της πνοή, η οικογένειά της την έθαψε εσπευσμένα, θέλοντας να εμποδίσει την εξάπλωση της μόλυνσης. Ο σύζυγός της, John McCall, ένας τοπικός γιατρός, δεν είχε καταφέρει να αφαιρέσει το πολύτιμο δαχτυλίδι της, καθώς το δάχτυλό της ήταν έντονα πρησμένο — μια λεπτομέρεια που σύντομα κέντρισε το ενδιαφέρον των ληστών τάφων.
Το ίδιο κιόλας βράδυ, τυμβωρύχοι ξέθαψαν τον φρέσκο τάφο. Αδυνατώντας να τραβήξουν το δαχτυλίδι, άρχισαν να κόβουν το δάχτυλο για να το πάρουν. Η ξαφνική ροή αίματος σόκαρε τη Marjorie, η οποία ήταν ακόμη ζωντανή, βγάζοντάς την από το βαθύ κώμα στο οποίο είχε περιπέσει. Κάθισε όρθια μέσα στο φέρετρο και έβγαλε μια κραυγή, τρομοκρατώντας τους ληστές, οι οποίοι τράπηκαν σε φυγή και, όπως λέγεται, δεν επέστρεψαν ποτέ ξανά στο ζοφερό τους επάγγελμα.
Καλυμμένη με χώματα και φορώντας ακόμη το σάβανο της ταφής της, η Marjorie σκαρφάλωσε έξω από τον τάφο και περπάτησε μέχρι το σπίτι της. Όταν χτύπησε την πόρτα, ο σύζυγός της John, βυθισμένος στο πένθος, σχολίασε αστειευόμενος πως αν η γυναίκα του ήταν ζωντανή, θα ορκιζόταν ότι εκείνη χτυπούσε την πόρτα. Μόλις όμως την άνοιξε και αντίκρισε τη Marjorie να στέκεται μπροστά του —ζωντανή, αιμορραγούσα και τυλιγμένη στο σάβανο— κατέρρευσε από το σοκ και πέθανε ακαριαία.
Ο John McCall θάφτηκε αργότερα στον ίδιο τάφο που είχε ανοιχτεί αρχικά για τη σύζυγό του.
Η Marjorie επέζησε της φοβερής αυτής δοκιμασίας, παντρεύτηκε ξανά και απέκτησε αρκετά παιδιά. Όταν πέθανε οριστικά πολλά χρόνια αργότερα, κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Shankill στο Lurgan. Η επιτύμβια πλάκα της φέρει μέχρι σήμερα τη φημισμένη επιγραφή:
«Έζησε Μία Φορά, Θάφτηκε Δύο.»
